เราคิดไปเองรึปล่าว

สวัสดีครับ ผมมีคำถามซึ่งอาจจะยาวไปหน่อย พี่ๆช่วยหาคำตอบไห้ผมด้วยน่ะครับ
    นามแฝงผม(แฟรงค์)😊😊
          คือผมมีเรื่องที่จะมาเล่า. ซึ่งเป็นความสัมพันธ์ที่อยู่เรื่อยๆมาเวลานับปี
ผมก็ไม่รู้ว่าทุกวันนี้ผมคิดกะเค้าเเต่คนเดียวรึปล่าว  มโนไปเองรึปล่าว
  เรื่องมีอยู่ว่า.....ผมย้ายโรงเรียนมาโรงเรียนมาโรงเรียนหนึ่ง ผมได้เจอคนๆนึ่ง
เขาเป็นคนเฟลนลี่เพื่อนฟูงเยอะเรียนก็เก่งบางที่ผมก็หมั่นไส้มันน่ะมันเรียนเก่งกว่า55
มันอยู่ห้องพิเศษคุณครูวางใจมันทุกเรื่อง ซึ่งผมก็เช่นกันโครตเพอเฟค.   เจอกันครั้งเเรกจากการเรียน นศท.  
มันก็ได้เป็นหัวหน้า ถึงเวลาสั่งลูกโครตโหดเลย(ไม่เจอคอไงวะ) ด้วยความที่ผมตัวสูงก็เลย
ได้ยืนเเถวหน้าอะครับ มันมาสั่งตะโกนที่หน้าตอนนั้นเอง ผมมองอะไรเรื่อยเปื่อยอยุ่ๆมันมันตะโตน
ทำเอาผมสะดุ้งอย่างเเรง  เพื่อนหัวเราะ โครตเเฟ้วเลย มันก็หัวเราะเช่นกัน
พอถึงเวลากิจกรรมจบถึงเวลากลับบ้าน ผมก็ไปรอรถที่หน้าโรงเรียน  ผมก็เจอมันมารถเหมือนกัน
มันก็ถามว่าอ้าว มารอรถบ่ ผมตอบไกด์(นามแฝง)ว่า เออ  ละรถมายังไกด์บอกว่ามาละมันก็บายๆ
         ถึงตอนนี้ผมก็ยังไม่ได้ชอบอะไรน่ะ ต่อมาทางโรงเรียนมีกิจกรรม นศท.  มันก็แชทมาบอกบอก
เฮ้ย แฟงรงค์. พน. มีกิจกรรมน้ะ  ผมบอกว่า เออๆ ขี้ค้านบ่ไปได้บ่ มันตอบว่า บ่ได้ๆผม.ต่อว่า เห้อออ
แล้วหยอดมันไปว่าอยากไห้ไปมารับดิ มันตอบว่าโห่บ้านไกล ผม.-เออๆเดะไป
ไกด์-ไห้ไปรับบ่ล่ะ แพรงค์-ในใจ(เฮ้ยเอาจริงดิ. มาก็มา)แต่พูดไปว่า บ่เป็นหยังดอกเว้าเล่น
ไกด์-เทอะน่า ผมก็ตอบตกลง และไห้เบอร์มัน รุ่งเช้ามันโทรมาถึงหน้าปากซอย
เฮ้ย  แฟรงค์อยู่หน้าปากซอยเนีย บ้านอีกไกลบ่เนี่ย  จนบอกทางมาถึงบ้าน
ผมขึ้นรถไปกะมัน. เป็นครั้งแรกที่ผมใจเต้นอะไรก็ไม่รู้.  พอเสร็จกิจกรรม กลุ่มเพื่อนผมชวนกันไปโลตัส
ผมก็ถึงโอกาสชวนมันไปด้วยกัน  พวกผมเขาไปแผนกที่มีน้ำยา สบู่. เครื่องจิปาถะ
ไกด์ก็หยิบสบู่หยอกมุขมาที่ผมว่า  เฮ้ยเเฟรงค์สบู่รักกกก รักนะ ผมก็งง มันบอกก็บอกรักไง
ผมก็เก็บอาการเเล้วบอกว่าเอ่อๆๆ  เดินไปซักพักมันก็เอาแป้งขึ้นมา แคร์น่ะรู้ยัง. ในใจผมมันทำไมแปลกๆว่า
รึคิดไปเอง รึเราดูหนังเยอะไปว่ะ ตลอกเวลาที่เดินมันก็ไปจับของสดที่แผนกของสดมา
แหย่ผม  เพื่อนผมมากัน5คนคับ ผมก็เดินไปแผนกตุ๊กตา ไกด์--เเฟรงค์อยากได้ตุ๊กตาอะ
ผมตอบไปว่า  โตแล้วเป็นเด็กไปได้(ผมกับมันไม่เคยพูดกูอะ โครตsoft)
  ถึงเวลากลับบ้าน  มันมาส่งที่บ้าน ปกติเพื่อนในแก๊งมาก็รุ้สึกปกติ แต่มันรุ้ยังไงไม่รุ้
มันก็กระดกคิ้วใส่ผม สองครั้ง. (ในใจเป็นห่วงว่ะบ้านมันกะบ้านผมห่างกันเกือบ50โล)
อุดส่ามาส่งด้วย.   ตกเย็นผมถามมันว่าถึงบ้านยังมันตอบเเค่ว่า เรียบร้อย เท่านั้นแหละผมก็ชวนคุย
กะมันเรื่องความรัก มันเป็นคนโครตซื่อบื่อ หลักการเยอะ ความรักมันเหมือนกูรูความรักเลย
คับ ผมก็ถามมันต่อว่า ความรักคืออะไร มันบอกว่า มันขึ้นอยู่กับความคิดนิยามแต่ละคนว่ะ
ผมก็ถามมันต่อว่า ไม่อยากมีเเฟนเหมือนแบบคนอืนบ้างรึ มันก็บอกว่า ไม่อ้ะขี้เกียจมี
ผมก็นอยมัน  เกิดอะไรขึ้นกะตัวเราว่ะเนีย. แต่มันตอบตามความคิดมันปะว่ะเราโกรธทำไม
             วันจัน ถึงเวลาไป โรงเรียนผมเจอมันก็ก้มหน้าทำเป็นไม่เห็น เดินผ่านไปมันก็ไม่ทักผม
ตอนเย็นแชทมาว่า.   !! หยิ่งจังเนอะ!!!   ผ่านก็บ่เว้านำ เคียดหยังเขาบ่เนี่ย
       ผมตอบไปว่า.  หยิ่งอะไร(ทั้งๆที่ในใจแม่งงอนว่ะ)ไม่ได้หยิ่งไม่เห็นจิงๆ
มันต่อว่า.  เหมือนเคียดอะหยังเนี่ย ผมตอบว่า บ่เคียดหรอกน่า
   วันต่อมา  ก็มาโรงเรียนปกติ  ถึงคาบเรียนวิชาวิทย์ ผมเดินไปเรียนที่ตึกวิทย์ ผมเดินไปเรียน
ที่ชั้นสอง มันเรียนชั้นล่างผมผ่านหน้าห้องมัน มันเดินมาจับก้นผม ผมก็หันเอื้อมไปดูใครว่ะ!!?
ไอ้ไกด์ มันก็หัวเราะ  ในใจผมก็งอนมันอยุ่ผมก็หัวเราะกลบเกลื่อนความงอนไป
ถึงเวลาเที่ยง ผมก็ไปที่โรงอาหาร  ผมนั่งกินอยู่กะกลุ่มเพื่อน ผมก้มหน้ากินอยุ่ มันเดินมาเอามือมาใส่หน้าผม
ผมก็ตกใจมันก็เดินไป
พอถึงเวลาคาบเรียน นศท.  มันก็ทำหน้าผู้บังคับบรรชาของมัน ปกติถึงเวลาเลิกปกติผมจะไปกะเพื่อน
อีกคน แต่วันนี้มันมาลัดทางรอผม  ชวนผมไปรอรถด้วยกัน ผมก็ไป ด้วย  มันก็ชวนผมคุยโน่นนี่นั้น
ผมถามมันว่า  บ้านอยู่ไกลทำไมไม่มาเช่าบ้านใกล้ๆโรงเรียนว่ะ  มันตอบว่า บ่ทำไม สิมาอยู่นำบ่ละ
ผมก็อาการเดิมแหละคับ  แล้วมันก็จับก้นผมอีก ครั้งที่สองล่ะ ผมก็มองหน้ามัน คิ้วผมชนกัน แล้วมันก็ยิ้มอะไร
ไม่รุ้. แล้วมันก็กลับบ้าน  ตั้งแต่วันเเรก มันก็เป็นแบบนี้  ผมคิดไปเองรึว่ามันก็ชอบผมว่ะ
ปล.ผมไม่ได้เป็นตุ๊ด เกย์หรืออะไรบลาๆนะคับ   ความรักแบบนี้มันจะมีจริงป่าวครับพี่ๆ