ใครเป็นเหมือนผมบ้าง

ผมเรียนไม่จบปวส 2 และโดนทายออกจากมหาลัยแต่ไม่กล้าบอกแม่ เพราะคำพูดของแม่ที่พูดกับผมตั้งแต่ ม.1 จนจบม.3 ละก็ปวช1 จนจบปวช3
คำพูดของแม่ แม่บอกกับผมว่า
ท่ามรึวเรียนไม่จบ ไม่มีใครเอาหรอก และกุก็ไม่เอาด้วย กุจะตายให้มันจบๆไป ส่วนรึงจะไปไหนก็ไป

ผมเข้าใจว่าแม่คาดหวังกับผมมาก สาขาที่ผมเรียนคือ ก่อสร้าง/โยธา ไม่ใช่ผมไม่ตั้งใจนะ รุ่นผมเป็นรุ่นที่เว้นช่วง6เดือนแถมอาจารเปลี่ยนบ่อยมาก ปรับตัวยาก แต่ผมก็ตั้งใจเรียนทำงานส่งทุกครั้งมาตกม้าตายตอนสอบได้เกรดน้อยซะงั้น จนปี2กลางเทรอม ผมโดนทายออกเพราะเกรดไม่ถึง
ตอนแรกผมกำลังจะพยายามบอกแม่ แต่ว่า
คำพูดของแม่มันดังอยู่ในหัวซ้ำๆ จนบอกไม่ได้
จนเวลาผ่านไปครึ่งปี ผมนอนไม่ค่อยหลับ ทรมาณมาก ผมรักท่านมาก และก็กลัว สิ่งเดียวที่ผมทำได้คือหาที่ระบายผมจึงไปลงกับร้านคอม จนผมทนไม่ไหวบอกไปตามตรง ว่าผมโดนทาย แม่ผมก็เลยบอกว่า ชีวิตเองนะจบแค่ปวชจะหางานอะไรได้ ละก็เป็นแบบที่ผมกลัวคือท่านไม่พูดกับผมหลายวันละ
จนผมเริ่มกดดันเริ่มเครียด ละเริ่มเป็นโรคซึมเศร้า
ผมเศร้ามากจน คิดจะจบชีวิตตัวเองหลายครั้ง
แต่หน้าของแฟน แม่ หมาที่เลี้ยงไว้ เข้ามาในหัวตลอด
ตอนนี้ไม่รู้จะทำยังไงดี ผมรู้ตัวนะปล่อยไว้แบบนี้ 2 3 เดือนผมคงต้องทำจิงแน่ ปรึกษาแฟน แฟนก็มาด่าว่า
ทำไมไม่รีบบอกแต่แรก ผมก็อธิบายไปเค้าก็ไม่เข้าใจ
แต่เค้าก็บอกมาว่า เค้าไม่ทิ้งผมหรอก แต่มีอะไรก็บอกเค้าอย่าเก็บไว้คนเดียว ผมก็ตกลง
แต่แม่ผมเค้ายังไม่เข้าใจ พูดด้วยเค้าก็เงียบใส่บ้านนี้มีกันแค่2คน คิดดูจะอึดอัดขนาดไหน ตอนนี้เครียดมาก
ใครเคยเจอปัญหาแบบนี้แนะนำหน่อยคับ