ผมมีความคิดว่าจะกลับไปทำงานที่บ้าน จ.หนองคาย
แต่ต้องยอมทิ้งเงินเดือนหลักหมื่นเพื่อไปรับเงินเดือนหลักพัน ผมเลยไม่แน่ใจว่าผมคิดถูกหรือป่าว?
คนในหมู่บ้านผมส่วนมากจะให้ลูกหลานมาทำงานใน เมืองใหญ่ แต่ผมเลือกที่จะทำกับกัน
ผมมีโอกาสได้กับบ้านเมื่อช่วงปีใหม่ ปี61 ได้มีโอกาสเจอเพื่อนคนหนึ่งที่ไม่ได้เข้ามาทำงานในเมือง ได้สอบถามความเป็นอยู่ หน้าที่การงาน
มันทำงานเป็น บุรุษไปรษณีย์ เงินเดือนแค่ 8 พัน วุฒิ ปวส ผมเลยถามมันว่าเงินน้อยจัง ทำไมไม่ไปทำงานกับพวกๆล่ะ เงินดีนะมันบอก
“เงินดีแต่คุณภาพชีวิตแย่”ผมสะดุดกับประโยคที่มันพูด ไม่ต้องรีบร้อนตื่นเช้าเพื่อไปรอขึ้นรถ ไม่ต้องรีบเพราะรถติด ค่าครองชีพก็ไม่สูง บางทีมันอาจจะมีเงินเก็บมากกว่าผมที่ชีวิตวุ่นวายอยู่ในเมืองใหญ่ซะอีก!!
เพราะต้องบอกก่อนว่าที่ผมอยากกลับไปเหตุผลหลักก็อยากไปอยู่กับพ่อแม่ เพราะผมออกจากบ้านมาตั้งแต่ ม 3 อยู่ตัวคนเดียวมาหลายปี หาเงินมาได้เยอะแต่ก็เหนื่อยใจ ไม่มีความสุขกับอะไรเลย หรือผมจะเลือกเอาคุณภาพชีวิตของผมคืนมา ตราบใดที่ยังมีโอกาส
??
คิดอย่างไรกับการกับไปทำงานที่บ้านนอก
แต่ต้องยอมทิ้งเงินเดือนหลักหมื่นเพื่อไปรับเงินเดือนหลักพัน ผมเลยไม่แน่ใจว่าผมคิดถูกหรือป่าว?
คนในหมู่บ้านผมส่วนมากจะให้ลูกหลานมาทำงานใน เมืองใหญ่ แต่ผมเลือกที่จะทำกับกัน
ผมมีโอกาสได้กับบ้านเมื่อช่วงปีใหม่ ปี61 ได้มีโอกาสเจอเพื่อนคนหนึ่งที่ไม่ได้เข้ามาทำงานในเมือง ได้สอบถามความเป็นอยู่ หน้าที่การงาน
มันทำงานเป็น บุรุษไปรษณีย์ เงินเดือนแค่ 8 พัน วุฒิ ปวส ผมเลยถามมันว่าเงินน้อยจัง ทำไมไม่ไปทำงานกับพวกๆล่ะ เงินดีนะมันบอก
“เงินดีแต่คุณภาพชีวิตแย่”ผมสะดุดกับประโยคที่มันพูด ไม่ต้องรีบร้อนตื่นเช้าเพื่อไปรอขึ้นรถ ไม่ต้องรีบเพราะรถติด ค่าครองชีพก็ไม่สูง บางทีมันอาจจะมีเงินเก็บมากกว่าผมที่ชีวิตวุ่นวายอยู่ในเมืองใหญ่ซะอีก!!
เพราะต้องบอกก่อนว่าที่ผมอยากกลับไปเหตุผลหลักก็อยากไปอยู่กับพ่อแม่ เพราะผมออกจากบ้านมาตั้งแต่ ม 3 อยู่ตัวคนเดียวมาหลายปี หาเงินมาได้เยอะแต่ก็เหนื่อยใจ ไม่มีความสุขกับอะไรเลย หรือผมจะเลือกเอาคุณภาพชีวิตของผมคืนมา ตราบใดที่ยังมีโอกาส
??