คือ ฉันอยู่กับตายายตั้งแต่เด็ก หรือตั้งแต่เกิดก็ว่าได้
อยู่กับญาติคนอื่นๆ โดยแม่ไปอยู่ กทม "ส่วนพ่อแยกทางกับแม่ตั้งแต่ฉันเกิด ฉันไม่เคยเจอเขาเลยจนถึงปัจจุบันและฉันก็ไม่คิดจะเจอเขาตลอดไป" ตั้งแต่ฉันยังเป็นทารก อาจจะส่งของมาให้บ้าง แต่พอโตขึ้นได้2ขวบก็มาหาบ้างอาจจะปีล่ะครั้ง
หลังจากนั้นแม่ก็มีสามีใหม่มีลูกใหม่ เริ่มจะไม่สนใจฉันเลย จากที่กลับมาปีล่ะครั้งจนฉันอายุ10-11ขวบก็เริ่มไม่กลับมา แม่ฉันมีสามีมา4คนรวมพ่อฉันด้วยฉันเป็นลูกคนแรกแม่มีลูกทั้งหมด5คน โดย5คนแม่ไม่เคยเลี้ยงลูกเองเลย และแม่ก็มีแฟนใหม่คนที่6แต่ไม่มีลูก วันนึงฉันไป กทม ฉันเคยอยู่กับแม่ครั้งนึง และก็ออกมาหาห้องอยู่เองวันนึงฉันมีปัญญาเรื่องห้องที่อยู่และขอไปอยู่กับแม่ชั่วคราวแต่แม่ปฏิเสธเพื่อที่จะเลือกคนอื่นคือญาติของฝั่งแฟนมากกว่าลูก ฉันเริ่มเกลียดแม่ตัวเองฉันเลยคิดที่จะออกไปจากเขาและจะไม่ไปยุ่งหรือติดค่อเขาอีกเลย (แบบนี้ลูกจะบาปไหม?)นี้แค่คร่าวๆเท่านั้น
ทำไมลูกเกลียดแม่ไม่ได้ทั้งๆแม่ทิ้งและเลือกคนอื่นมากกว่าลูกตัวเอง
อยู่กับญาติคนอื่นๆ โดยแม่ไปอยู่ กทม "ส่วนพ่อแยกทางกับแม่ตั้งแต่ฉันเกิด ฉันไม่เคยเจอเขาเลยจนถึงปัจจุบันและฉันก็ไม่คิดจะเจอเขาตลอดไป" ตั้งแต่ฉันยังเป็นทารก อาจจะส่งของมาให้บ้าง แต่พอโตขึ้นได้2ขวบก็มาหาบ้างอาจจะปีล่ะครั้ง
หลังจากนั้นแม่ก็มีสามีใหม่มีลูกใหม่ เริ่มจะไม่สนใจฉันเลย จากที่กลับมาปีล่ะครั้งจนฉันอายุ10-11ขวบก็เริ่มไม่กลับมา แม่ฉันมีสามีมา4คนรวมพ่อฉันด้วยฉันเป็นลูกคนแรกแม่มีลูกทั้งหมด5คน โดย5คนแม่ไม่เคยเลี้ยงลูกเองเลย และแม่ก็มีแฟนใหม่คนที่6แต่ไม่มีลูก วันนึงฉันไป กทม ฉันเคยอยู่กับแม่ครั้งนึง และก็ออกมาหาห้องอยู่เองวันนึงฉันมีปัญญาเรื่องห้องที่อยู่และขอไปอยู่กับแม่ชั่วคราวแต่แม่ปฏิเสธเพื่อที่จะเลือกคนอื่นคือญาติของฝั่งแฟนมากกว่าลูก ฉันเริ่มเกลียดแม่ตัวเองฉันเลยคิดที่จะออกไปจากเขาและจะไม่ไปยุ่งหรือติดค่อเขาอีกเลย (แบบนี้ลูกจะบาปไหม?)นี้แค่คร่าวๆเท่านั้น