มานั่งย้อนดูตัวเอง ก่อนที่ยังไม่รู้จักบาปบุญ ยังไม่รู้จักธรรมะ ผมทำบาปทำกรรมมาเยอะเหลือเกิน / เคยฆ่าสัตว์ทารุณสัตว์เพราะความคึกคะนอง ใช้หนังสติกยิงไก่ยิงนก จนมันขาหัก แล้วก้เอามันมากิน ผลของกรรมก็ทำให้ผมเกิดอุบัติเหตุจนขาหัก กว่าจะกลับมาเดินได้ ทรมานตั้งหลายเดือน / เคยลักขโมยเงินเขา เคยโกงบิลที่ทำงาน เอามาเป็นเงินของตนเอง ผลกรรมก็ทำให้เสื่อมจากทรัพย์ เก็บเงินไม่อยู่เลย มีเรื่องให้เงินหนีหายตลอด ล่าสุดก็แฟนผมโดนหลอกแชร์ลูกโซ่ โดนไปตั้งหลายหมื่น / เคยแย่งคนรักของคนอื่น พอเรามีแฟนเจอคนที่เราชอบจริงๆ ก็โดนคนอื่นมาจีบแย่งไป / ตอนเด็กเคยไปเที่ยววัดบ่อยๆ ไปหาไรกินเฉยๆ แล้วก็กลับ ผลกรรม ก็ทำให้เป็นโรคปาก เจ็บปาก ปากเป็นแผล ปวดฟัน อยู่เรื่อยๆ ** และกรรมชั่วอื่นๆ อีก เล่าไม่ได้ ** ... ตอนนี้รู้จักบุญบาป รู้จักผลของกรรมแล้ว มานั่งสังเวชตัวเอง ว่าจะต้องใช้กรรมอีกตั้งเท่าไหร่ บางคนก็ไปชดใช้กรรมในนรก บางคนก็ไปชดใช้กรรมในภพภูมิเปรต ไม่ก็เดรัจฉาน ช่างทรมานเหลือเกินนนน ... ถ้าผมรู้ธรรมะ รู้จักบุญบาป ตั้งแต่เด็ก ผมจะไม่ทำกรรมสกปรกๆ พวกนี้แน่นอน .. ตอนนี้ทำบุญทุกครั้ง ตราบใดที่ยังเวียนว่ายตายเกิดอยู่ ยังไม่ถึงนิพพานธรรมสูงสุด ก็ขอให้ถึงธรรม ถึงพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ โดยเร็ว ในภพภูมินั้นๆ ... ขอบคุณที่อ่านจนจบนะคับ แค่อยากระบาย มันอัดอั้นใจ .
เสียใจ .. ที่รู้ธรรมะช้า