หายไปแบบนี้ หมายความว่าไง?

เราได้คบกับเพื่อนกลุ่มนึง ซึ่งก็คบกันได้4ปีละ ตั้งแต่ ปี1 เพื่อนๆในกลุ่มโคตรดีกับเรามากอ่ะ ถึงจะปากหมากันไปหน่อย แต่ก็เป็นเพื่อนที่ดีเลยทีเดียว ซึ่งตอนเจอกันแรกๆเราจะเป็นคนที่ขี้อายหน่อยๆ ไม่ค่อยหยาบเหมือนตอนนี้ จนได้ฉายานางฟ้า (เพราะชอบช่วยเหลือเพื่อนๆในห้อง รวมถึงคู่อริ 555555) และเคยร้องไห้เพราะลืมใส่ภาพบรรยายใน power point จนอาจารย์บอกว่า ฉันแค่ถามว่าทำไมไม่ใส่มา ไม่ได้ด่าเธอออ >< TT เออก็นั่นแหละ ปญอ. ดี มันเลยเป็นที่มาที่เพื่อนๆในกลุ่มจะชอบโอ๋เราเวลาที่เราทุกข์ใจในเรื่องต่างๆ จนวันนึง แฟนเก่า(ที่ยังรัก)ที่หายไปเป็นปีๆ ก็กลับมา  จากที่โดนมันทิ้งไป ก็ได้สร้างกำแพง 500 ขั้น (กำแพงมีลักษณะนามว่าอะไรอ่ะ เป็นขั้นละกัน 55555) เพราะจากที่โดนทิ้งไปก็เฮิร์ทเป็นปีๆ และไม่เปิดใจให้ใครเลย พอมันกลับมา ก็ทำให้ใจสั่นระริกระรี้อีกครั้ง และด้วยความใจอ่อนขั้นสุด ก็กลับไปคุยกันซึ่งเพื่อนเตือนแต่ไม่ฟังเลยโดนหลอก โง่เนอะ จากนั้นก็เศร้าอยู่นาน จนตัดสินใจโทรไปหาแฟนเก่าละบอกมันว่า เออ กูจะไม่ชอบมีงอีกแล้วนะ ละอย่าโทรมาหาอีกหล่ะ กูพูดจริง!!! ประโยคที่มันตอบกลับมาคือ เออ ก็อย่าโทรมาหากูหล่ะ ! โกรธมากและเสียใจมาก ละเป็นวันที่ไปทำงานบ้านเพื่อนก็ทำตัวให้ปกติสุด พอเสร็จงานก็ตกลงไปJJกัน ละคือเป็นช่วงเฮิร์ทหนักละโดนเบียร์เข้าไป นี่กร่างเลยอ่ะ พีคสุดคือร้องไห้เพราะเพื่อนไปซื้อขนมห่อ5บาท เป็นขนมที่มันเคยกินกับคนที่มันชอบ (เออแล้วเราเกี่ยวอะไรด้วยวะ? ร้องทำไมอีบ้า) จากนั้นก็เล่าให้เพื่อนที่เราคิดว่าจะรับฟังและให้คำปรึกษาได้ดี  อยู่ๆมันก็พูดขึ้นว่า แกก็เหงา เราก็เหงา ทำไมเราไม่คบกันหล่ะ เราขำนะ เราคิดว่ามันเป็นการเล่นมุกที่ตลกแบบกากๆอ่ะ แต่พอได้กอดแล้วโคตรอบอุ่นเลย และเราก็ไม่คิดว่าเรื่องราวต่อจากนี้จะทำให้เราทุกข์และมีความสุขไปในเวลาเดียวกันได้...........


ถ้าถามว่า ณ ตอนนั้นลืมแฟนเก่าได้มั้ย ก็อยากจะบอกว่ายัง แต่มันมีความรู้สึกใจเต้นแรงกับอีกคนไปแล้ว และมันมากขึ้นทุกวันอ่ะ ละคือตอนเป็นเพื่อนก็หยอกล้อกันจับมือเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว แต่ทำไมพอมองอีกมุมนึง โคตรตื่นเต้นเลยนะ แต่มันก็แปลกเหมือนกันนะความรู้สึกของเพื่อนในกลุ่มที่เราสัมผัสถึงความเกรงใจต่างๆ ไม่อยากให้เสียใจ กลัววันนึงต้องกลับมาเป็นเพื่อนกันแล้วมันจะทำไม่ได้ ซึ่งเราสองคนก็คุยกันนะ ว่าถ้ามันต้องกลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม ก็จะไม่เปลี่ยนไป (เหมือนเพลงพี่ป้างเลยเนอะ) แรกๆมันก็เหมือนเราอยู่ในสวนดอกไม้หรือสังคมๆนึงที่เราชอบและได้เข้าไปอยู่ตรงนั้นมันก็เป็นอะไรที่น่ารักดี แต่มันจะมีจุดพีคที่เค้าไม่เคยมีแฟนและง้อใครไม่เป็น ก็เป็นช่วงที่เรานอยด์บ่อย และเป็นแบบนี้หลายครั้ง จนมันถึงจุดที่เราต้องเปลี่ยนสถานะเป็นเพื่อนที่(ไม่)เหมือนเดิม คือการที่เราเลือกทำตามความรู้สึกตัวเองมันทรมานและในบางครั้งก็เสียเพื่อนดีๆไปคนนึงเลย พอจากวันที่ทะเลาะกันไปเราเป็นคนง้อเค้า และสิ่งที่ได้กลับมาคือ /กูว่าไม่รอดว่ะ/ ถ้าถามว่าใครจะเสียใจมากกว่ากัน คงตอบไม่ได้ เพราะถ้าเราตอบ เราก็จะตอบว่าเราเองที่เสียใจมากกว่า หลังจากนั้นความเป็นเพื่อนก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป เรารู้สึกผิดมาก ถ้าเราอยู่ในกลุ่ม เค้าจะไม่อยู่ในกลุ่ม และเราคิดว่าเราอยากจะให้ทุกอย่างมันเหมือนเดิมเลยเลือกเดินออกมาเอง.....สุดท้าย ก็โดนเพื่อนในกลุ่มลากไปด่า ละพูดว่า เป็นไรมากปะ แค่นี้ถึงกับจะออกจากกลุ่ม เลิกเป็นเพื่อนกันเลยหรอ โง่ทั้งคู่!! จากนั้นก็โดนดึงสติ และเรื่องนี้ทำให้เกรดเทอมนั้นตกฮวดจ้าาาา ละคือในกลุ่มอัพกันแบบ....เออดีแล้ว จะได้ไม่บ่น TT แต่ก็ใช้เวลาหลายเดือนเลยนะ กว่าเราจะคุยกันได้แบบสนิทใจ สนิทใจ.....ใช่หรออ? ซึ่งคนที่ไม่สนิทใจใครกันน ถ้าไม่ใช่เรา แต่เราไม่เคยทำให้เค้ารู้สึกอึดอัดใจเลย แต่สุดท้ายเค้าก็รู้ว่าเรายังรู้สึกดีๆอยู่ แล้วมาบอกเราว่าเค้าก็ยังรู้สึกดีๆกับเราอยู่ ที่มันมากกว่าเพื่อน ซึ่งก็ตอบไม่ได้ว่ามันคือความรู้สึกแบบไหน เราก็โอเค ไม่เป็นไร เราก็คุยๆกันไป เผื่อมันอาจจะมีอะไรที่แปรเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น จากที่เป็นคนงอนเก่ง ขี้บ่น และอื่นๆ อีกเยอะแยะ เรากลับเปลี่ยนตัวเองเพื่อความสัมพันธ์ครั้งนี้ อยากให้มันดีขึ้นพัฒนาไปในทางที่ดี และแล้วก็จบแบบเดิม แต่เปลี่ยนประโยคคำตอบเป็น /อยากอยู่คนเดียว ไม่พร้อมมีใคร/ บวกกับการอันเฟรนด์facebook IG บล็อคtwitter ให้มันรู้กันไปสิ ว่าแม้แต่โลกของเค้าฉันก็เค้าไปไม่ได้ TT เนี่ย บ่นๆอยู่ก็อยากจะร้องไห้ เราว่าครั้งนี้เราเสียใจมากกว่าครั้งก่อน เพราะเรามั่นใจมากเกินไปว่ามันจะดีขึ้น แต่เราลืมดูแลความรู้สึกตัวเองตั้งแต่คราวก่อน มันเหลือทรมานมากจริงๆ ไม่รู้จะโทษใครถ้าเรื่องมันจะจบแบบนี้ ก็เลยอยากsaveความรู้สึกตัวเองโดยการลบmessenger facebook ออกจากโทรศัพท์ เปลี่ยนรหัสเฟสให้ยากๆ จะได้ลืมๆไป ไม่อยากเข้าแล้วไม่เจอข้อความของเค้าไง ฮือออ และหลังจากนั้น เป็นช่วงที่ต้องฝึกงาน ไม่ได้เจอกัน ก็คงลืมๆกันไปซะ รักษาใจตัวเอง Heal ตัวเองด้วยเพลงเกาหลี ซึ่งก็ช่วยได้เยอะ และมันไม่ได้จบแค่นั้น.....จากความทุกข์ครั้งนั้นก็ทำให้เราเก็บกดไม่รับใครเข้ามาสร้างกำแพง (อีกแล้ว) อยู่ๆก็ได้คุยกับเพื่อนเก่า เก่าแบบเก่ามาก (ซึ่งก็สเปคเราหน่อยๆ) ก็ตัดสินใจจะลองคุยดู ละเราชอบทวีตข้อความผ่านtwitter ก็เลยทวีตเล่นๆว่า เอ้อคนที่กำลังคุยน่ารักดีนะ สุภาพ น่ารัก นู่นนี่นั่น ก็ไม่มีอะไรปกติ และเป็นช่วงปีใหม่พอดี ก็เลยไปตี้ที่บ้านเพื่อน ก็โทรหากันคุยนู่นนี่เรื่อยเปื่อย ละก็วางสายไป ก็เล่นนู่นนี่ในโทรศัพท์ ละเพื่อนพูดว่าเนี่ย เฟสหาละไม่เคยตอบ เราก็เออๆ เลยโหลด messenger ไม่ได้คิดอะไร แต่ข้อความแรกที่เห็นคือจากเค้าอ่ะ คือเป็นข้อความตั้งแต่กลางเดือนละ เป็นประโยคที่เหมือนกับน้อยใจเรา และก็บ่นว่าทำให้รู้สึกดีๆ แล้วก็ทิ้งกันไป สตั๊นนนน เดี๋ยวววว ทิ้งกู Hey you ! ก็อึ้งไปซักพัก ก็เลยตอบกลับว่า เป็น ไรมากปะ? ไหนๆก็คงไม่ได้คุยกันอีกก็เลยบอกความรู้สึกที่ทนมานานและที่เจอมันทำร้ายจิตใจความรู้สึกมากแค่ไหน สรุปก็คือน้อยใจที่เราทวิตถึงคนอื่น งี้ก็ได้หรอ สุดท้ายอ่ะ (สุดท้ายหลายรอบแล้ว แงงง) คนที่หวั่นไหวง่ายก็คือเรา และเราก็กลับมาคุยกันอีกครั้งจนถึงอาทิย์ก่อน คือที่งงและสงสัยอ่ะ มันอยู่ตรงนี้เว้ย เราคุยกับเกือบทุกวันแต่คือครั้งนี้ห้ามตัวเองไม่ให้คาดหวังอะไรอีกแล้ว อยู่ๆก็พูดกับตัวเองว่า ถ้าเกิดเค้าหายไปอีกหล่ะ จะไม่เป็นอะไรใช่มั้ย ดูแลตัวเองได้ใช่มั้ย? หลังจากนั้นไม่กี่วัน ก็หายไปแบบหายอ่ะ ทักไปไม่ตอบ ไม่อ่าน แต่ออนไลน์นะคะ จะอาทิตย์นึงแล้วนะ ถ้าบอกความจริงกับเราว่าทำแบบนี้ทำไม ถ้าพูดความจริงกับเรา กลัวว่าเราจะรั้งให้อยู่ถึงแม้ว่าใจเธอไม่ได้อยู่ตรงนี้แล้ว งี้หรอ? คือจะไปเราไม่อยากห้ามแล้ว แต่แค่อยากรู้ว่าความจริงคืออะไร ความจริงในตอนนี้ เธอหายไปแบบนี้ได้ยังไงอ่ะ ไม่สงสารเราจริงๆหรอ เราควรดูแลความรู้สึกตัวเองตั้งแต่ที่โดนเค้าปฏิเสธครั้งแรกนะ และหยุดตั้งแต่ครั้งนั้น หยุดซักทีสิ!! เปิดใจให้คนดีๆเข้ามาได้แล้ว แต่เราก็ทำไม่ได้ หลายคนบอกว่า อ่ะทำได้ แต่เลือกที่จะไม่ทำเอง แต่จริงๆแล้วเราไม่ได้เลือกที่จะเจ็บนะ เราเลือกที่จะรักต่างหาก แตว่า "ถ้าจะไปจริงๆ ช่วยกลับมาลากันก่อนก็ยังดี" TTTTTT