สวัสดีค่ะ ดิฉันได้รับหน้าที่ต้องเลี้ยงดูน้องสาวต่างพ่อ เพราะเนื่องจากแม่ต้องไปทำงานหาเงินมาใช้หนี้ที่เขาก่อเอาไว้(เราเองไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับเงินเลย) เขายืมญาติพี่น้องไปทั่วค่ะ รวมๆก็หลายแสน ซึ่งเรามีแฟน แฟนเราก็เคยช่วยแบ่งเบาไปบ้างบางส่วนนะคะ แต่คุณแม่ก็ยังเพิ่มหนี้ขึ้นเรื่อยๆ ทำให้อยู่บ้านไม่ได้ คือเขามีสามีที่มีลูกด้วยกัน แต่สามีเด็กมาก แก่กว่าเรา3ปี สามีไม่มีความรับผิดชอบ ไม่ได้ช่วยแบ่งเบาภาระอะไร คือทำงานเลี้ยงตัวเองเฉยๆเหมือนวัยรุ่นทั่วไป นานๆก็ให้เงินลูกสาวเขาทีนึง(เขากับแม่เราแยกกันอยู่ เพราะยายไม่ชอบสามีแม่เรา) แล้วทีนี้แม่เราจะไปทำงานต่างประเทศ เราเลยรับอาสาดูแลน้องให้ เพราะเราก็ช่วยดูแลตั้งแต่เกิดอยู่แล้ว น้องสาวจะติดเรากับแฟนมาก น้องเคยบอกว่ารักกว่าพ่อแม่อีก
   ทีนี้เข้าเรื่องน้องนะคะ เราเลี้ยงน้องมาแบบดุๆบ้างตามใจบ้าง ใส่อารมณ์บ้าง คือตอนที่เด็กๆที่ยังไม่เข้ารร.เราอยากให้น้องเป็นเด็กเรียบร้อย ไม่ดื้อ ก็มีตีบ้าง  จนมาหลังๆ เรารู้สึกว่าน้องยอมคนเกินไป ไม่กล้าออกความเห็นว่าชอบหรือไม่ชอบอะไร เหมือนเก็บกดบางอย่าง หรือเวลามีเพื่อนแล้วมีคนเอาของเล่น2ชิ้นมาให้เลือก น้องเราจะให้เพื่อนเลือกก่อนทุกครั้ง แล้วมักจะได้ชิ้นที่ตัวเองไม่ชอบ  คือยอมเกินไป
   จนมาวันนึงต้องเข้ารร.น้องจะมีเพื่อนบ้านเป็นรุ่นพี่ที่เล่นกันมาตั้งแต่เด็ก สมมุติชื่อน้องตูน คือเราอ่ะรู้นิสัยเด็กคนนี้ดี คือเป็นเด็กก้าวร้าว พ่อแม่ทิ้งให้อยู่กับยายตั้งแต่เกิด ยายก็จะตามใจเพราะเป็นหลานคนแรก บางวันน้องตูนก็จะด่าทอยายเป็นคำหยาบ ขึ้น-กูกับยายและป้าสติไม่ดี ก็จะด่ากันประจำ แต่คือเวลาน้องตูนออกมาเล่นตรงสนามเด็กเล่นก็มาเจอน้องสาวเราตั้งแต่น้องเราเด็กๆ 3-4ขวบ ก็เป็นเด็กดีนะ เล่นกับน้องเราดีปรกติดี น้องเราก็ไปหาบ้าง เพราะบ้านห่างกันแค่ 2หลัง  ทีนี้ถึงวัยไปรร. แรกๆแม่เราก็ไปรับ-ส่งเองที่รร. เพราะน้องเรายังเด็ก รถเขายังไม่รับ แต่พอขึ้น ป.1 น้องตูนก็ชวนน้องเราขึ้นรถรับส่งคันเดียวกะนาง เราก็คิด อืมดีเหมือนกันเนาะ อย่างน้อยก็มีรุ่นพี่ที่น้องเราคุ้นเคยนั่งด้วย  น้องเราก็ดีใจและอยากขึ้นมากๆเพราะพี่ตูนนั่นเอง
  แต่พอซักระยะเริ่มไม่ใช่ น้องเราเริ่มมาเล่าให้ฟังทีล่ะนิดๆว่าพี่ตูนบ่น ว่าหัวเราะบนรถดังบ้าง(น้องเราคุยเล่นกะเพื่อนคนอื่น)ไล่น้องเราให้ขยับไปไกลๆบ้าง ตอนแรกเราไม่อะไร แต่พอมาอาทิตย์ก่อน น้องมาเล่าให้ฟังว่าพี่ตูนคุยกะเพื่อนของน้องเราอยู่ น้องเราก็หันหน้าไปฟัง พี่ตูนก็ด่าเสียงดังว่าอย่า น้องบอกคนในรถมองน้องกันหมดเลย แล้วก็มีมาเรื่อยคือน้องเราทำอะไรก็ผิดไปหมด โดนด่าทอ บ่นทุกวัน จนวันนี้น้องเราบอกว่ามีความสุขมากเพราะพี่ตูนไม่ขึ้นรถกลับ อยู่เรียนพิเศษต่อ เราเลยถามว่า แล้วทุกวันเป็นยังงัย น้องบอกว่า ไม่อยากขึ้นรถ ไม่อยากไปรร. ไม่อยากเจอพี่ตูน เราเลยไปถามเด็กคนอื่นๆที่ขึ้นรถ เด็กก็บอกว่า น้องเราโดนดุจริงๆ แล้วพอโดนดุน้องก็เงียบไม่ตอบโต้ บางทีก็หน้าจ่อยไปหลายครั้ง  
   เราจะแก้ปัญหานี้ยังงัยดีคะ เราอยากให้น้องแก้ปัญหาด้วยตัวเอง แต่ดูแล้วคงไม่เกิดผล  น้องต้องยอมไปตลอดแน่ๆ จะเปลี่ยนรถก็ไม่ได้ เพราะรถคันอื่นเขาไม่รับเด็ก ป.1 ป.2 มีคันนี้คันเดียวที่รับ จะไปรับส่งเองก็ไม่ได้เพราะเรามีงานประจำ และคิดว่าวิธีนี้มันแก้ที่ปลายเหตุ เราไม่อยากให้น้องรู้สึกหนีปัญหาอ่ะคะ  เพราะถ้าโตมาน้องก็ต้องเจอคนประเภทนี้อยู่ดี  เราจะไปบอกไปเตือนตัวเด็กคนนั้นดีมั้ย หรือยังงัยดีคะ สงสารน้องสาวจังเลย