สวัสดี เราชื่อเบล อายุ27ปี ขอออกตัวก่อนนะว่าเราเป็นทอม ปัญหาที่เราอยากจะมาปรึกษาทุกคนวันนี้มันคือเรื่องที่เกิดมาเรื้อรังเป็นปี เราคบกับผู้หญิงคนหนึ่งมาจะสองปีแล้ว เขาอายุน้อยกว่าเราอยู่7ปี ในช่วงแรกๆที่เราเริ่มคุยกันเขาได้ไปอยู่ต่างประเทศ8เดือน เราจะคุยจะติดต่อกันตลอดพอกลับมาไทยเรามีโอกาสเจอกัน13ครั้ง ช่วงเเรกเราสองคนจะมีปัญหาเรื่องคนอื่นเพราะเรารับรู้ว่าน้องเขามีคนมาจีบ เเต่เขาก็ยืนยันกับเราว่าไม่ได้ชอบ เราเชื่อนะเชื่อใจเขาทุกอย่าง เพราะเรายังแอบเชื่อมั่นในความคิดตัวเองว่าถ้าเราซื่อสัตย์กับเขาเขาก็จะซื่อสัตย์กับเรา แต่ปัญหาคือเราสองคนจะมีปัญหากันในเรื่องความคิดที่ไม่ตรงกันบ้าง พูดขัดใจกันบ้าง นิสัยเข้ากันไม่ได้ แต่ไม่ว่าปัญหาจะเล็กจะใหญ่แค่ไหนทุกครั้งที่ทะเลาะน้องเขาจะบอกเลิกเราตลอด พอผ่านไปสองวันเขาก็จะกลับมาขอโทษและขอคืนดี เราก็ให้โอกาสเขาทุกครั้ง แม้ในวันที่เขาบอกเลิกจะต้องร้องไห้เสียใจแค่ไหน พอผ่านคืนนั้นไปก็กลับหายโกรธเขา เรารักน้องเขามาก แต่การบอกเลิกเราซ้ำๆมันกลับทำให้เรารู้สึกว่าตัวเราไม่มีคุณค่าที่เขาอยากทิ้งตอนไหนก็ทิ้งอยากกลับมาตอนไหนก็กลับมา ในสายตาคนอื่นเขามองเราว่าเราโง่ที่ต้องทนเสียใจกับคนเดิมซ้ำๆ แต่สำหรับเราทุกครั้งที่ผ่านมาเรามองว่าน้องเขาคือความรักของเรา รักที่มันยากที่เกิดขึ้นกับการที่เป็นผู้หญิงเหมือนกันและจะคบกัน ถ้าวันนี้เหตุผลที่น้องเขาบอกเลิกเราคือมีคนอื่นเราคงตัดใจได้ทันที แต่ทุกครั้งที่ผ่านมาเราจะโดนบอกเลิกด้วยคำว่านิสัยเข้ากันไม่ได้มาตลอด ครั้งนี้เราควรจะหายไปจากน้องเขาจริงๆหรือนั่งรอวันที่น้องเขากลับมาเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา