สวัสดีค่ะ ตอนนี้เราอายุ สามสิบปลายๆแล้วค่ะ
เราเลิกรับเงินจากที่บ้านมาตั้งแต่อายุ 23 ค่ะ และเริ่มให้เงินทางบ้านมาเรื่อยๆ ตอนพ่อแม่ทำงานอยู่ก้อไม่ได้มีปัญหาอะไรค่ะ
แต่ตอนนี้ท่านเกษียณทั้งคู่มาประมาณ 5 ปี โดยไม่มีรายได้จากทางไหน (แต่ท่านมีเงินเก็บนะคะ ไม่เคยบอกลูก แต่คิดว่ามีมาก และอยู่ได้สบายๆ โดยดูจากที่ท่านชอบทำบุญมาก ต้องไปทำบุญทุกเดือน ถวายผ้าป่า นู่นนี่นั่นตลอด ควักได้หมดถ้าเพื่อทำบุญ)
ตอนนี้เราให้เงินท่านทั้งสองอยู่ที่เดือนละ 30000-40000 บาทค่ะ (30%ของรายได้ค่ะ) ไม่รวมเวลาไปทานนอกบ้านเราจ่ายตลอด พยายามพาไปเที่ยวตจวบ้าง ต่างประเทศบ้าง ปีละ1-2 ครั้ง น้องอีกสองคนก้อให้ท่านทุกเดือนเหมือนกัน
ปัญหาคือเราอยู่บ้านเดียวกันค่ะ อะไรออกได้เราจะพยายามออก แต่เรารู้สึกว่าท่านงกกะเรามาก บางที แค่ต้องซื้อไม้แขวนเสื้อเพิ่ม น้ำยาถูพื้นเพิ่มซึ่งมันไม่กี่บาทหน่ะค่ะ จะพยายามให้แม่บ้านมาบอกเราตลอด แล้วก้อบ่นเหมือนเราไม่จ่ายค่าอะไรเลย ทั้งๆที่เวลาพาออกมากินข้าวนอกบ้านแค่มื้อเดียวก้อแพงกว่านั้นแล้ว มันก้อเลยน้อยใจเป็นระยะ
เราไม่เคยคิดไม่ให้เงินนะคะ แต่บางทีจ่ายช้าไปบ้างช่วงปลายเดือน ท่านก้อจะทวงทันที มันทำให้รู้สึกเหมือนเป็นแค่คนจ่ายเงิน เหมือนเป็น ลูกหนี้ บอกไม่ถูกเหมือนกันค่ะ เราอยากรู้สึกเต็มใจกว่านี้ในตอนให้จังค่ะ
คือเรารักท่านทั้งสองมากนะคะ เราอยากพาท่านไปกินไปเที่ยว อยากให้เงินท่านใช้หน่ะหล่ะ แต่บางทีมันก้อน้อยใจหน่ะค่ะ เราให้เต็มที่เราไม่เคยงก แต่นิดๆหน่อยๆร้อยสองร้อยก้อต้องทวงเรายิกด้วยเหรอ ทีตอนไปทำบุญจ่ายเป็นพันยังไม่เคยบ่น เราควรปรับความคิดยังงัยดีคะ ไม่อยากรู้สึกแบบนี้เลย 😔
ขอบคุณทุกความเห็นค่ะ
รู้สึกแย่เวลาให้เงินที่บ้าน ทำไงดีคะ
เราเลิกรับเงินจากที่บ้านมาตั้งแต่อายุ 23 ค่ะ และเริ่มให้เงินทางบ้านมาเรื่อยๆ ตอนพ่อแม่ทำงานอยู่ก้อไม่ได้มีปัญหาอะไรค่ะ
แต่ตอนนี้ท่านเกษียณทั้งคู่มาประมาณ 5 ปี โดยไม่มีรายได้จากทางไหน (แต่ท่านมีเงินเก็บนะคะ ไม่เคยบอกลูก แต่คิดว่ามีมาก และอยู่ได้สบายๆ โดยดูจากที่ท่านชอบทำบุญมาก ต้องไปทำบุญทุกเดือน ถวายผ้าป่า นู่นนี่นั่นตลอด ควักได้หมดถ้าเพื่อทำบุญ)
ตอนนี้เราให้เงินท่านทั้งสองอยู่ที่เดือนละ 30000-40000 บาทค่ะ (30%ของรายได้ค่ะ) ไม่รวมเวลาไปทานนอกบ้านเราจ่ายตลอด พยายามพาไปเที่ยวตจวบ้าง ต่างประเทศบ้าง ปีละ1-2 ครั้ง น้องอีกสองคนก้อให้ท่านทุกเดือนเหมือนกัน
ปัญหาคือเราอยู่บ้านเดียวกันค่ะ อะไรออกได้เราจะพยายามออก แต่เรารู้สึกว่าท่านงกกะเรามาก บางที แค่ต้องซื้อไม้แขวนเสื้อเพิ่ม น้ำยาถูพื้นเพิ่มซึ่งมันไม่กี่บาทหน่ะค่ะ จะพยายามให้แม่บ้านมาบอกเราตลอด แล้วก้อบ่นเหมือนเราไม่จ่ายค่าอะไรเลย ทั้งๆที่เวลาพาออกมากินข้าวนอกบ้านแค่มื้อเดียวก้อแพงกว่านั้นแล้ว มันก้อเลยน้อยใจเป็นระยะ
เราไม่เคยคิดไม่ให้เงินนะคะ แต่บางทีจ่ายช้าไปบ้างช่วงปลายเดือน ท่านก้อจะทวงทันที มันทำให้รู้สึกเหมือนเป็นแค่คนจ่ายเงิน เหมือนเป็น ลูกหนี้ บอกไม่ถูกเหมือนกันค่ะ เราอยากรู้สึกเต็มใจกว่านี้ในตอนให้จังค่ะ
คือเรารักท่านทั้งสองมากนะคะ เราอยากพาท่านไปกินไปเที่ยว อยากให้เงินท่านใช้หน่ะหล่ะ แต่บางทีมันก้อน้อยใจหน่ะค่ะ เราให้เต็มที่เราไม่เคยงก แต่นิดๆหน่อยๆร้อยสองร้อยก้อต้องทวงเรายิกด้วยเหรอ ทีตอนไปทำบุญจ่ายเป็นพันยังไม่เคยบ่น เราควรปรับความคิดยังงัยดีคะ ไม่อยากรู้สึกแบบนี้เลย 😔
ขอบคุณทุกความเห็นค่ะ