ไม่อยากมีพ่อนี่ผิดไหม?

ปกติคนที่เป็นพ่อเป็นหัวหน้าครอบครัว ต้องคอยพยายามช่วยเหลือคนในบ้าน ให้คำปรึกษา ให้คำแนะนำได้ แต่นี่อะไรรู้สึกว่าคนๆนี้พึ่งพาอะไรไม่ได้สักอย่างเลย ไหนจะอารมณ์ร้ายเอาแต่ใจ ชอบพูดคำพูดที่มันบั่นทอนติตใจ ชอบตะโกนด่าทอเราเวลาไม่ได้ดั่งใจ เป็นที่ปรึกษาอะไรให้ไม่ได้  ชอบผลาญเงินจากแม่ ติดบุหรี่กินเหล้าเมายา ไม่มีเงินซื้อก็มาขู่เอากับแม่ บางครั้งก็ตีเป็นอยู่แบบนี้บ่อยมาก ชอบขโมยเงินไปซื้อยามาเสพ วันไหนไม่ได้เสพจะพาลด่าคนรอบตัว แต่เวลาอยู่กับเพื่อนกับคนอื่นนี่ทำตัวดีมาก แต่พออยู่บ้านอย่างกะฟ้ากับเหว ตอนคนๆนี้ออกจากงานใหม่ๆก็นอนแบมือขอเงินแม่ใช้ พอมีเพื่อนให้ยืมเงินมาทำร้านอาหารของตัวเอง เราก็นึกว่าจะดีกว่านี้ ที่ไหนได้ใช้แม่เรา เตรียมของจัดของทุกอย่างแม่เราเป็นคนทำ คนๆนั้นมีแค่หน้าที่ทำ พอขายได้ก็ชอบเอาเงินไปซื้อยาขยะ ทำให้ไม่มีเงินพอจะซื้อของมาไว้ทำขายพรุ่งนี้ พอไม่มีก็ไม่รับผิดชอบห่าเหวอะไรทั้งนั้น มีแต่บอกปิดๆ ไม่ทำๆ ทั้งที่ตัวเองเป็นคนอยากเปิดร้าน ดีแต่พูด บางครั้งแม่ไม่ให้เงินไปซื้อบุหรี่ก็จะติ๊งต๊องเหมือนเด็กเข้าไปนอนในห้อง ไม่เก็บร้านเลยปล่อยไว้แบบนั้น แล้วก็ชอบทำอะไรเสียงดังเวลาดึกๆ บางวัน5ทุ่มเที่ยงคืนยังนั่งตอกตะปูทำนั่นทำนี่อยู่เลย ทั้งๆที่บ้านอื่นเขานอนหมดแล้ว มันทำให้รู้สึกว่าคนๆนี้ไม่มีความคิด มารยาทเอาซะเลย