อยากระบาย

อึดอันเนอะ ทำอะไรก็ไม่ดีไปหมด น้ำนมแห้งไม่มีให้ลูกกินกูก็ผิด ใส่แพมเพิสให้ลูกกูก็ยังผิด ทำไมไม่ใช้ผ้าอ้อมคนอื่นเขาก็ใช้ผ้าอ้อม คนอื่นไหน? แล้วจำเป็นต้องทำตามคนอื่นไหม บางทีไม่ได้นอนตื่นสายกูก็ผิด ไม่ทำกับข้าวให้ผัวกูก็ผิด คือเลี้ยงกันอยู่2คน บางทีก็เหมือนเลี้ยงยุคนเดียว บอกให้ช่วยทำอะไรก็อ้างหน้าที่แม่เอาแต่พูดไม่มีน้ำนมให้ลูกก็ทำเองสิ แม่ปัวก็ไม่ได้ช่วยเลี้ยงมีแต่มาแล้วบ่นนู้นบ่นนี้ อันนั่นก็ไม่ดีไอ่นี้ก็ไม่ดี สะใภ้ไม่ดีหมดแต่ไม่เคยมองลูกตัวเอง เลี้ยงลูกยังไม่ทันถึง3เดือน ก็ดันให้หางานทำ ก็อยากทำงานนะถ้างานไม่หนักแล้วมีงานให้ทำ เพราะผ่าคลอดนิ กว่าแผลจะหายดีต้องใช้เวลาอย่างน้อย3เดือน แต่ผัวกูก็ยังไม่เข้าใจ เอาแต่ว่าหาตังยุคนเดียว ก็ถ้าหาเลี้ยงเมียเลี้ยงลูกมันลำบากก็ไม่ต้องเลี้ยงจ้า ค่าเหล้าค่าเบียร์อาทิตย์นึงจะเป็น 3-4ร้อย ชื้อนมลูกอาทิตย์ไหนชื้อครั้งเดียว บ่นว่าเปลืองตัง จ้าๆ เวลาแม่ปัวมาบ่นผัวกูก็มาลงกับกูจ้าทำไมไม่ทำให้ได้เหมือนแม่เค้า ถถถถ เป็นลูกแหง่ติดแม่ไปจ้า กูอืดอัด กูรู้สึกถูกบั่นทอนจิตใจทุกวัน พูดก็พูดไม่ได้ เพราะกูพูดปุ๊บกูผิด อะไรกูก็ผิด ทั้งๆที่มันผิด กูยังต้องเป็นคนไปง้อเลย กูเหนื่อย มีคนข้างกายให้ได้ระบายความรู้สึกและเข้าใจกันและกัน แต่ทุกวันนี้กูจะพูดอะไรยังไม่ได้ โดนทำร้ายความรู้สึกตลอด ถูกบั่นทอนจิตใจแทบไม่เว้นแต่ละวัน กูรู้สึกแย่จิงๆ ความรู้สึกที่พูดไม่ได้ ได้แต่ระบายแบบนี้