สวัสดีค่ะ ก่อนอื่นต้องบอกว่าเราเสียแม่แท้ๆไปตั้งแต่สามขวบ แม่เสียจากโรคไต ซึ่งถ้ามีคนใดสักคนบริจาคไตให้แม ่แม่ก็อาจจะอยู่กับเราก็ได้ แต่แม่ก็จากไปเสียก่อน ตอนนั้นแม่มีลูกด้วยกันสามคน แต่คนละพ่อกันทั้งหมด เรามั่นใจว่าแม่ไม่ใช่เจ้าชู้หรือเป็นผู้หญิงไม่ดีหรอก แม่มีเหตุผลของแม่ ในวันที่แม่เสีย ฉันก็ไม่รู้เรื่องไม่รู้ว่าแม่อยุ่ไหนกับใคร จนมารู้ว่าแม่เสีย ก็ตอนที่อยุ่งานศพแม่ที่วัดแล้ว ตอนนั้นเราเด็กมากจริงๆ เด็กจนที่ไม่รู้ว่าแม่เสียแล้ว และไม่มีโอกาสได้อ่ำลาแม่สักครั้ง แม้แต่กอดก็ไม่มี ตอนนั้นเราอยู่ไหนกับใคร ทำไมเราถึงไม่มีความรู้สึกว่าได้อยู่กับแม่จนนาทีสุดท้ายเลย 😢 กลับมาที่งานศพ เราจำได้ว่ามีพี่ผู้ชายคนนึงซื้อของเล่นเป็นรถไฟกับรางให้เราเล่น ซึ่งความรู้สึกเราคือ เขาคือพี่ชายของเราแน่ แม่เดียวกันแต่คนละพ่อ เราไม่มีโอกาสได้คุยกันเท่าไรเพราะเด็กทั้งคู่ พี่ชายเราที่เราจำได้เขาชื่อว่า "บอย" ถ้าเราจำไม่ผิดนะ ชื่อจริงของเขานามสกุลของเขาเราก็ไม่รู้เลย ทำไมตอนนั้นเราไม่เก็บความรุ้สึกที่ได้เจอพี่ชายไว้ให้นานที่สุด แต่มันก็ผ่านมาเป็นสิบกว่าปีแล้ว จนตอนนี้เรา18 พี่สาวเราอีกคนที่แม่เดียวกัน แต่คนละพ่อ เราก้ได้คุยกันนานๆที เจอก้ดีใจที่ยังได้เจอพี่สาว "แต่พีชายเราตั้งแต่งานศพของแม่ก็ไม่ได้เห็นอีกเลย" จนตอนนี้ผ่านมา15ปีแล่ว พี่ชายเราจะอยู่ไหน ทำอะไร ยังอยู่ดีไหมสุดท้ายอยากบอกว่า ถ้าพี่จำชื่อนี้ได้ "ดาวรุ่ง นาคสลุด" แม่ที่เสียไปหลายสิบปีแล้ว แต่ลูกชายเขาอีกคน ที่หายไปตั้งแต่งานศพแม่ อยากบอกพี่บอยว่า หนูคิดถึงพี่นะ ขอบคุณที่ซื้อของเล่นรถไฟรางมาให้ที่งานศพของแม่ ถ้าพี่จำชื่อของแม่ได้ หนูคือลูกของแม่ดาวและน้องของพี่บอยและพี่กิ๊ก และหนูชื่อโบวฺ์
(ถ้าพี่จำเรื่องราวที่หนูเล่ามาได้ ได้โปรดติดต่อมานะ เพราะหนูอยากเจอพี่ชายที่หายไปเมื่อ15ปีที่แล้ว จากงานศพของแม่)
นามสกุล "นาคสลุด" แม่ที่จากไปกับพี่ชายที่หายตัว
(ถ้าพี่จำเรื่องราวที่หนูเล่ามาได้ ได้โปรดติดต่อมานะ เพราะหนูอยากเจอพี่ชายที่หายไปเมื่อ15ปีที่แล้ว จากงานศพของแม่)