ฉันกับน้อง 1

กระทู้สนทนา
ฉันกับน้อง

ฉันอายุมากกว่าน้อง 4 ปี
มีเรื่องวิญญาณ รวมกันบ่อยๆ แต่ฉันไม่เคยเห็นเป็นตัวเป็นตนแบบจะๆ ส่วนน้องเคยเห็นและชอบไปบ้านร้าง บ้านผีสิงบ่อยๆ

หนแรกที่รับรู้ว่ามีอะไรรอบตัว น่าจะเป็นตอนคุณพ่อเสีย
เต้ยอยู่ม.ต้น และน้องชายอยู่ชั้นประถม เต้ยมักจะได้ยินเสียงพ่อเสียงบ่อยๆ น้องชายตอนนั้นก็เด็กมาก แต่รับรู้เรื่องคุณพ่อเสียได้  อาก็ตั้งแก้วเหล้าและบุหรี่ไว้ให้พ่อนอกบ้าน น้องชายไปนั่งเฝ้า อยากเจอพ่อ น้องเล่าว่า บุหรี่ไฟแดงๆ ตลอดเลย พ่อสูบอยู่หรอ ทำไมไม่เห็นอะไรเลย
แต่ที่น้องนั่งเฝ้าอยู่ พอเรียกเต้ย ที่กำลังอาบน้ำอยุ่ บ่นๆ เหมือนปกติว่าอาบน้ำนาน น้องเลยเอาบ้าง ไปนั่งรอในห้องน้ำ2-3วัน กะจะเจอพ่อบ้าง จริงๆแล้ว น้องเป็นคนกลัวผีมาก เพราะพ่อกับแม่เจอบ่อยมาก ทั้ง2คนไม่กลัว แต่อาชอบหลอกผี น้องเลยฝั่งใจมากกะเรื่องผี พอพ่อเสีย น้องคงคิดว่าจะต้องเจอสักหน แต่สุดท้ายก็ไม่เคยมีใครเห็นพ่อ เสียงพ่อก็หายไปหลังจากเผ่าศพพ่อไปแล้ว

แม่ ฉัน และ น้อง ย้ายบ้านตอนฉันเรียนจบปตรี
บ้านที่ย้ายคือบ้านปัจจุบันนี้ เป็นบ้านที่เช้าเฉพาะที่ดิน แล้วปลูกบ้านอาศัย
วันแรกในการย้าย ชั้นบน ห้องมี 3 ห้อง แม่ชอบนอนข้างนอกจึงเอาเตียงมาไว้ตรงบริเวณตรงที่ว่างใกล้ระเบียง
ต่างคนต่างนอน
คืนแรกนี้ ฉันนอนไม่หลับ แต่ก็หลับตาไว้ ด้วยความที่มานอนวันแรก เต้ยเปิดประตูทิ้งไว้ เพราะเผื่อจะเดินมาหา เพราะประตูเปิดทีเสียงดังมาก ระหว่างหลับตา มีเสียงเดินเข้ามาในห้อง แต่ฉันไม่ได้ลืมตาขึ้นมาดู มีความรู้สึกว่า คนๆนั้น ก้มลงมามองที่หน้า พร้อมพูดและพร้อมดึงข้อมือให้นอนตะแคง “นอนดีๆ ซิ” เป็นเสียงผู้ชาย ตั้งแต่คืนนั้น ฉันก็ทิ้งห้องตัวเองให้เป็นห้องเก็บของไป หนีมานอนกับแม่ แต่ยังมีเรื่องต่ออีก ฉันเลือกที่จะนอนริมหน้าต่าง ที่นอนเว้นระยะห่างจากหน้าต่างระยะพอเดินได้ นอนได้ 2 วัน ตอนเช้าน้องชายก็บอกว่า เมื่อคืนคุยกะใคร คุยโทรศัพท์หรอ ฉันก็ตอบไปเปล่า น้องก็บอกมาอีกว่า อือ จะบอกว่า เห็นคนยืนตรงปลายเตียง คุยกะแก ถามแกว่า “นอนตรงนี่ยุงไม่กัดหรอ แกก็ตอบเค้าไปด้วยนะ ว่านอนสบายดี ... ฉันก็เงียบ เอ๋ ยังไงละเนี่ย
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่