ลูกสาวไม่อยากเป็นครูสอนภาษาไทยแล้วครับ

กระทู้สนทนา

ต้องทำความเข้าใจกับความต้องการของเด็กและวัยรุ่น เจน Z เมื่อ ไอดอล หรือ ตัวแบบของเขาอาจจะไม่หมือนอย่างที่เราคิด

--- เมื่อปีที่แล้วลูกสาวของผมอายุ 10 ปี มีความเป็นอยู่เหมือนเด็กต่างจังหวัดทั่วไป ที่ว่าต่างจังหวัดคือมีสิ่งแวดล้อมที่เป็นธรรมชาติ
แต่ด้วยโลกยุคปัจจุบัน และด้วยช่องทางโซเชียลมีเดีย เด็กต่างจังหวัดสมัยนี้ สามารถรับรู้ข่าวสารและสื่อได้ไม่แพ้กับเด็กในเมือง
อาจจะต่างกันเพียงวัตถุดิบทางความคิด เพราะสังคมต่างจังหวัดยังคงมีความอ่อนโยนต่อจิตใจเด็กในระดับหนึ่ง

--- เมื่อปีที่แล้วมีคนถามลูกผมว่าโตขึ้นอยากทำงานเป็นอะไร คำตอบของลูกสาวทำให้ผมปลื้มใจอยู่บ้าง ลูกสาวของผมตอบว่า
'อยากเป็นครูภาษาไทย' (ผมมีอาชีพเป็นครูภาษาไทยสอนอยู่ในกรุงเทพฯ) แต่คำตอบของลูกสาวก็ไม่ได้ทำให้ผมสบายใจนัก
เพราะเห็นว่าหากขวนขวายอย่างเต็มที่แล้ว ตัวผมเองหรือแม้กระทั่งใคร ๆ หลายคนอาจจะอยากเป็นอะไรมากกว่าครู (ถ้าลูกสาว
ตอบว่าจะเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย ผมก็อาจจะตื่นเต้นดีใจมากกว่านี้) โดยความเป็นพ่อแม่ ปรารถนาให้ลูกไปได้ไกลและดีกว่าตน
ในตอนนั้นผมอยากบอกลูกว่า 'ลูกอย่าถูกภาพของพ่อครอบงำ' พ่ออาจจะดูมีอำนาจครอบงำความคิดจิตใจลูกมาแต่เล็กแต่น้อย
แต่มีบทบาทหน้าที่ที่ดีกว่านี้ น่าสนใจ และสนุกกว่านี้อย่างแน่นอน ในตอนนั้นผมอยากพาลูกไปเที่ยว 'คิดซาเนีย' ที่ 'พารากอน'
เพราะรับรู้มาว่าเป็นสวนสนุก แนวบทบาทสมมติ โดยให้เด็กได้ลองสวมบทบาทหน้าที่ในอาชีพต่าง ๆ ซึ่งอาจจะช่วยขยายขอบเขต
การรับรู้เรื่อง บทบาทหน้าที่ และอาชีพในสังคมให้ลูกสาวผมมีตัวเลือกที่มากขึ้น แต่ก็เหมือนว่าจะช้าเกินไป

--- ปีนี้ลูกสาวของผมอายุ 11 ปี ปีหน้าก็เข้าสู่การเป็นวัยรุ่นเต็มตัว ไม่ทราบว่า 'คิดซาเนีย' จะยังให้ประสบการณ์ที่เหมาะสมกับเด็ก
วัยรุ่นได้หรือเปล่า น่าเสียดายที่ไม่มีโอกาสพาลูกสาวไปเรียนรู้จากประสบการณ์เหล่านั้น แต่ในความเสียดายกลับมีบางเรื่องที่น่า
ตื่นเต้นเกิดขึ้น ปีนี้มีคนถามลูกสาวผมว่าโตขึ้นอยากทำงานเป็นอะไร ลองเดาดูสิครับลูกสาวตอบว่าอะไร ถูกต้องแล้วครับคำตอบ
อยู่ที่หัวกระทู้ 'เกมแคสเตอร์' กับ 'ยูทูปเบอร์' เป็นคำตอบของปีนี้

--- ความสนใจของลูกสาวทำให้ผู้ใหญ่ที่ไม่ศึกษาความเป็นไปได้บังเกิดความกังวล บางคนบอกกับเด็กเลยว่าความเป็นไปได้มีน้อย
หรือแม้กระทั่งปรามาสว่าไม่สามารถเอาเป็นอาชีพเลี้ยงตัวได้ ในเมื่อมันเป็นความเห็นและความเข้าใจของลูกสาว ความเป็นห่วง
ของพ่อคงไม่อาจเข้าไปขัดขวางโดยไม่ได้เรียนรู้ทำความเข้าใจก่อน ผมเข้าไปหาข้อมูลเกี่ยวกับ 'เกมแคสเตอร์' และ 'ยูทูปเบอร์'
จากช่องทางต่าง ๆ ก็ได้คำตอบของ 'ความเป็นไปได้' และที่สำคัญมันเป็นสังคมของเด็กและวัยรุ่น!!!

--- เด็กเจน Z มีการรับรู้ที่แตกต่างจากเด็กในยุคผม แต่มีจุดร่วมคือ ต้องการการยอมรับจากคนในวง หรือวงการที่ตนเองสนใจ
เหมือนกับที่เราเขียนกระทู้แล้วอยากให้มีคนมาอ่านเยอะ ๆ หรือได้รับความสนใจนี่แหละ ผมรู้ว่าลูกสาวของผมชอบเล่นเกม
เกมที่เขาเล่นคือ 'เกมมายด์คราฟ' ซึ่งผมก็สนใจศึกษาเกมนี้ ถือเป็นเกมที่มีมลภาวะทางจิตใจค่อนข้างน้อย และยังเป็นแนว
สร้างสรรค์ด้วย เพื่อให้เล่นเกมเก่ง ๆ เขาต้องหาวิธีเล่น และฝึกเล่น ซึ่งนำไปสู่การรู้จักว่ามีนักแคสเกมอยู่ในยูทูป นั่นแหละ
เป็นคำตอบว่าทำไมปีนี้ถึงได้คำตอบว่า อยากเป็น 'เกมแคสเตอร์' กับ 'ยูทูปเบอร์'

--- ความเป็นพ่อนั้นห่วงว่าลูกจะได้รับอันตรายสารพัด แต่ต้องวางใจให้ประสบการณ์พาลูกไป โดยมีเรามองหาและทำนายลู่ทาง
ว่าทางนั้นมันจะพาลูกเราไปถึงที่ไหน และระหว่างทางมีอันตรายอะไรรออยู่บ้าง อย่างที่แอบสะกดรอยตามไปดูที่น่ากังวลคือ
การพูดคุยกันในวงการของเขา อารมณ์เหมือนสมัยเราแอบเล่น 'เพิร์ช' หรือ 'บีทอล์ก' แล้วมีคนเข้ามาจีบ ๆ เยอะ ข้อนี้ผมก็กังวลใจ
แต่ตอนนี้คงยังไม่ไปจัดการอะไร และหวังว่าเด็กสมัยนี้คงไม่มีความคิดจิตใจที่ขาดสติปัญญา เหมือนดังที่เด็กสมัยเราประคับประคอง
กันมาจนเป็นผู้ใหญ่ในวันนี้ได้ (จึงไม่ควรดูแคลนความคิดจิตใจของผู้คนต่างยุคสมัย)

--- ท้ายที่สุดผมอยากทำหน้าที่ของพ่อที่มีส่วนช่วยส่งเสริมประสบการณ์ของลูก ลิงค์ด้านล่างนี้เป็นผลงานของลูกสาวที่แอบทำ ขอย้ำ
ว่า แอบทำ!!! โดยไม่ยอมบอกช่องทางให้ผมเข้าถึงได้ (แต่ก็อย่างว่าสุดท้ายเราก็ค้นหาจนเจอ) อยากให้สมาชิกทุกท่านช่วยเข้าไป
เยี่ยมชมช่องยูทูปของน้องหน่อย อย่างน้อยยอดวิวอาจจะกระเตื้อง จากหลักสิบขึ้นเป็นหลักร้อย ถ้าจะกรุณาเม้นต์ให้น้องก็อย่าบอกว่า
คุณพ่อแอบเอามาแปะไว้ที่นี่นะครับ ขอขอบคุณในความกรุณา