ไม่มีเพื่อนคบและเข้าใจ

สวัสดีค่ะ พอดีมีปัญหากับชีวิต จนไม่รู้จะไปพูด ไปปรึกษากับใครแล้วค่ะ เลยขอมาระบายอะไรหน่อย(ยาวมากกว่า><)
เราพึ่งจบมัธยมต้นมาหยกๆเลยค่ะ เลยเลือกต่อสายอาชีพเพราะเราชอบวาดรูป ซึ่งเรามากับเพื่อนอีก2คน ซึ่งเรียนคนละสาขา แต่มารถคันเดียวกัน กลับคันเดียวกัน วันที่มาสมัครเรียนก็มีเพื่อนอยู่สองคนค่ะ คือoและv(นามสมมุติ) แต่พอเปิดเรียนมาวันแรก วีแตกกลุ่มไปเลยค่ะ คือเราก็ไม่คิดว่าเค้าจะเป็นคนนิสัย11รด(ขอหยาบนะคะ)อะไรแบบนี้  จนมีเราเหลือกับo ซึ่งมันก็มีเหตุการณ์ที่oและเราเข้าไปรวมกับกลุ่มใหญ่ค่ะ ผู้หญิงห้องเรามีแค่10กว่าคน ซึ่งตอนนี้ในกลุ่มก็มีประมาณ9คนรวมเรา ก็สร้างกลุ่มเมสเซสกันค่ะ ซึ่งสองวันแรกก็ปกติดี แต่เรากลับอึดอัด อึดอัดแบบบอกไม่ถูก เขาไปนู้นกันไปนี่กัน ไปไหนต่อไหนกัน เหมือนไม่มีเราอยู่ตรงนั้น ซึ่งนิสัยเราจริงๆก็ไม่ชอบไปไหน ไม่ชอบคุย (ถ้าสนิทจะพูดเก่งมาก)ไม่ชอบความวุ่นวาย เราเลยค่อยๆถอยออกมา ซึ่งเราก็ถูกoลบออกจากกลุ่มไปเลยค่ะ หรือจะเพราะว่าเราไปอันเฟรนเพื่อนกับคนในกลุ่มก็ไม่รู้5555 (เพื่อนในเฟสมีแค่50-60คนเองค่ะ  ต่อมาเรามาอยู่กับเพื่อนที่ชอบไปไหนมาไหนกันสองคนค่ะ (แต่พวกเขาก็สนิทกับกลุ่มใหญ่) มีเราด้วยก็รวมเป็นสาม ไปไหนมาไหนด้วยกัน กินข้าว เรียน อยู่ด้วยกันมาครบเดือน (ความจริงเรามีเพื่อนสนิทอีกคนนึงนะคะ แต่เค้าก็มีเพื่อนที่มาเรียนสาขาเดียวกันอีก2คน เค้าเลยไม่ค่อยไปไหนมาไหนกับเรา ) มีอยู่วันนึง เขาสั่งงานเป็นกลุ่มเราคือเศษค่ะ เศษที่ไม่มีใครต้องการจริงๆ เพื่อนเราสองคนไปอยู่กับกลุ่มใหญ่ค่ะ มันก็แอบน้อยใจเหมือนกัน จนถึงตอนมีกิจกรรมทำพานไหว้ครู เราก็เขาไปจะช่วยค่ะ เเต่ทำอะไรไม่ค่อยเป็น ซึ่งเพื่อน2คนที่อยู่กับเราก็ไปอยู่กับกลุ่มใหญ่ แล้วเราก็ไม่เคยพูดกับใครนอกจาก3คนนั้น  ตอนนี้ในใจเราป่วนไปหมด กลัวค่ะ กลัวไม่มีเพื่อน เพราะเราไม่ใช่คนฉลาด และก็ซุ่มซ่ามเอามากๆ เอารู้สึกอึดอัดเกินไป  เราเลยว่าจะออกไป แต่อาจารย์ ทปศ.มาเจอเราที่กำลังกดมือถือ(กำลังจะส่งข้อความไปหาเพื่อนอีกคนค่ะแล้วจะออกไป)เขาก็ดุใส่มาว่า "มาทำอะไร?ถ้าไม่ช่วยก็ออกไปเลยไป !" เสียขวัญไปเลยค่ะ คือก็หนูจะออกไปอยู่แล้วค่ะ แต่เขาพูดแบบนั้นแล้ว เลยไปช่วยเพื่อนทำหน่อย (จะบอกว่าเรานิสัยเสียก็ได้นะคะ แต่ถ้าเป็นเรา รู้สึกแบบเรา จะรู้ว่าอะไรที่อึดอัด ก็จะรีบเดินออกมา) สุดท้ายเราก็ทำเนียนเดินออกมาค่ะ มาหาเพื่อนเก่า คือเหงามาก เหงาที่สุด ว่าจะโดดเรียนคาบต่อไปด้วย แต่เพื่อนคนนั้นก็มาตาม แต่เราตัดสินใจไปแล้วว่าจะโดดก็คือโดดเลยค่ะ555 ปกติคือไม่เคยโดดค่ะนี่ครั้งแรก  ส่วนใหญ่ก็โดดค่ะเพราะเป็นช่วงกิจกรรม   แต่จริงๆที่ไม่เข้าเรียนเพรารู้สึกอึดอัดมากกว่า

📍📍📍📍เราเป็นคนโลกส่วนตัวสูงอยู่แล้ว เกลียดการเข้าสังคม เกลียดคนที่เยอะวุ่นวาย เกลียดการพูดคุยกับผู้ใหญ่  ไม่ชอบพูดคุยกับพวกคนไม่สนิท ส่วนคนที่สนิทก็จะคุยได้สารพัดอย่าง(คบกันมา13ปี) ที่สำคัญคำพูดที่รุนแรงมันกระทบหัวใจเราง่ายมาก  เรายิ่งคิดมากอยู่ด้วย มันเจ็บปวดทรมานอย่างบอกไม่ถูก เราเคยคิดจะฆ่าตัวตายก็มีนะคะ แต่ทำไม่ลงหรอก การทำร้ายตัวเองถือเป็นเรื่องของคนไร้ปัญญา กระทั่งทำร้ายตัวเองก็ไม่ทำหรอกค่ะ  
แต่เราแค่คิดว่า โลกใบนี้ มันมีที่ยืนสำหรับคนแบบเราอยู่มั้ย?  แล้วเราจะเป็นโรคซึมเศร้ามั้ย?

อยู่คนเดียวเราอยู่ได้ค่ะ......แต่เพราะสังคมสมัยนี้มันบังคับให้ต้องอยู่เป็นกลุ่ม  เราจะทำยังไงกับชีวิตตอนนี้ดี (อาจจะเป็นเรื่องดราม่าที่ปัญญาอ่อนนะคะแต่มันคือความรู้สึกของเราจริงๆ)

#ขอบคุณที่รับฟังค่ะ