สวัสดีครับชาว พันทิป ผมชื่อบูน ผมอยากมีเรื่องมาปรึกษา เรื่องนี้เป็นประสบการณ์จริงจากตัวผม ไม่มีใครหาอ่านที่ไหนได้แน่นอน ปีก่อนผมได้ซื้อคอส ออนไลน์ของพี่แฮนมา ชื่อพลังงานลุกผู้ชาย2 มันได้ผลดีเลยทีเดียวครับผมมีแฟนคนแรกตอนอายุ 19 ในช่วงแรกๆผมรักกับแฟนผมมาก ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด มีอะไรก็คุยด้วยกันตลอดแล้วพอมาวันนึง เขาก็บอกผมว่าเขาเหนื่อยกับเรื่องทางบ้าน เค้าอยากหนีออกมา ปรึกษาคนนู้น คนนั้น เขาบอกผมแบบนี้ทุกวันเลย ผมเลยตัดสินใจ ขับรถจากกรุงเทพไปถึงราชรี เพื่อที่จะมารับเขา เพราะผมสงสารเขามาก ตอนนั้นผมไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไง เลยเอาไปฝากไว้บ้านพี่สาวเพราะพ่อแม่ผมไม่ยอมรับ หลังจากนั้นทางด้านครอบครัวแฟนเก่าผมก็ออกมาตามโทรหาผมเพราะรู้ว่าอยู่กับผม ผมคุยกับแฟนผมว่าจะเอายังไง แฟนผมกับพี่สาวก็ให้บอกว่า อยู่ที่ราชรีกับเพื่อนแม่ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับปลอดภัยดี
ผมให้เงินแฟนผมชื่อไอซ์ใช้วันละ 200-500บาท ช่วงนั้นผมไม่มีตังกินข้าวเลย เพราะผมก็ไม่ได้มีรายได้ ยังใช้เงินพ่อแม่อยู่ ผมต้องยืมเพื่อนทุกวันที่มหาลัยเพื่อกินข้าวหรือไม่ก็กลับมากินข้าวที่บ้าน ผมมีเพื่อนสนิทอยู่คนนึง เขาก็รู้เรื่องนี้และรู้จักกับแฟนผม เราก็ใช้ชีวิตช่วงที่มีความสุขที่สุดในชีวิตของผมไปเที่ยวกับแฟน และเพื่อนสนิทผม เราเก็บความทรงจำดีๆเอาไว้ด้วยกัน ถ่ายทุกเรื่องราวที่เคยไปเที่ยว ทำคลิปวิดีโอลง youtube โดยมี KNN เป็นไอดอล ผ่านไป1เดือนหลังจากอยู่บ้านของพี่สาว ทางพ่อของพี่สาวผม หรือเรียกว่าลุงผม ก็ด่าแฟนผมเพราะเขาเป็นคนขี้เกียจ เขาก็เล่าให้ผมฟังเหมือนตอนที่ผมพาหนีออกจากบ้าน ผมไม่รู้จะพาไปที่ไหนแล้ว มันเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาดที่สุดในชีวิตผม ผมพาแฟนผมมาที่บ้านผม พอถึงบ้าน ผมผมก็พาแฟนผมไปไหว้แม่ แต่แม่ผมไม่ยอมรับ ด่าผมต่อหน้าแฟนว่าใฝ่ต่ำ ผม
ก็พยายามเล่าเรื่องที่แฟนผมประสบ พบเจอ แต่ถึงจะอธิบายด้วยเหตุผลยังไงไป แม่ผมก็ไม่ยอมให้มาอยู่ ก็เกิดมีปากมีเสียงกันขึ้น ผมทะเลาะกับแม่ ผมยอมรับว่าไม่สมควร และได้ขอโทดแม่ภายหลัง จากนั้นแม่ก็พาแฟนผมไปส่งที่บ้านพี่สาวผม เพราะแม่ผมรู้มาตลอด ว่าเอาผู้หญิงมาไว้ที่นี่ ลุงผมเป็นคนบอกทุกอย่าง หลังจากนั้นแฟนผมก็ร้องไห้ แล้วออกไปกับพี่สาวผม ผมก็ได้แต่นั่งรอ ที่บ้านพี่สาวหลังจากนั้นผ่านมา 1ชม แฟนผมก็กลับมากับพี่สาวผมแล้วบอกว่า ไม่ต้องมาเหยียบ ที่นี่อีก ทำคนอื่นเดือดร้อน แม่ของบูนมาด่าพี่ พี่อุส่าช่วย พี่ผมสั่งให้ผมเลิกกับแฟนผม ผมรู้สึกโกดพี่สาวที่ไม่เข้าใจเลยทะเลาะกับพี่สาวไปหลังจากนั้นเขาก็ไล่ผมกลับบ้าน ลุงผมก็มาส่งผมรู้สึกเคลียดมาก เลยนอนหลับไปหลังจากผมตื่น ผมก็รู้สึกอยากอยู่คนเดียวไม่อยากคุยกับใคร รู้สึกจิตตก หลังจากนั้นผมก็ได้มาคุยกับแฟนผม เขาบอกผมว่า แม่ผมโทรมาสั่งว่า ให้เลิกยุ่งกับผมอย่ามาหลอกผม แล้วบอกผมว่า อยู่บ้านพี่สาว พี่สาวจะส่งแฟนผมไปทำงานไม่ต้องเป็นห่วง และจากนั้นผมก็ให้เพื่อนสนิทผม มารับแฟนผมจากบ้านพี่สาวเพื่อมาหาผมอยู่บ่อยๆ เราก็เที่ยวเล่นด้วยกันตามภาษาวัยรุ่นปกติ ต่อมาแม่ผมเริ่มไม่ให้เงินผมพราะรู้ว่าผมเอาเงินไปให้ผู้หญิง แฟนผมเป็นคนที่ใช้เงินฟุ่มเฟืองจึงไม่มีเงินเก็บนักเลยต้องไปหางานทำ พาทไทม์ 10 วัน แต่ช่วงนั้นเป็นช่วงที่พี่สาวผมออกจากบ้านไปรับงานและแฟนผมให้อยู่กับ ลุงและเมียลุง หลังจากนั้นแฟนผมก็ทนไม่ไหว หนีออกมาโดยที่ไม่บอกผมกับพี่สาว แต่ไปอยู่กับเพื่อนที่ทำงานพากไทม์ด้วยกันเป็นผู้ชาย
แต่หลอกผมว่าอยู่กับเพื่อที่เป็นผู้หญิง โดยไม่ให้ผม โทรหาหรือติดต่ออะไรเลย ด้วยความเป็นห่วงแฟน ผมก็พยายามส่งคำถามไปเพื่อที่จะเร่งได้คำตอบไวๆ แต่แฟนผมกลับ บล้อคผม แล้วบอกว่าอย่าแม้แต่จะโทรมาอีก ผมเริ่มรู้สึกได้ ว่าแฟนผมเริ่มหมดรัก เริ่มเปลี่ยนไป พอจากนั้น1 ผมก็ทักไลน์ไปหาแฟนเก่าผมเพราะว่าถูกบล้อคเฟสแฟนผมบอกกับผมว่ากลับบ้านที่ราชรีแล้ว ปลอดภัยดีไม่ต้องเป็นห่วง
ช่วงนั้นทำยูทุปด้วยกันอยู่ แต่ปัจจุบัน เขาลบคลิปทุกคลิปที่ผมทุ่มเวลาเพื่อจะทำคลิปดีๆ ช่วงนั้นตอนปีใหม่ ธันวาคม 2017 ผมได้โทรไปหาน้องชายของแฟนผมเพื่อที่จะถามว่าเป็นยังไงบ้างสบายดีมั้ย แต่น้องชายแฟนเก่าผมกลับบอกว่า ไม่ได้กลับบ้านมา 4 เดือนแล้วตั้งแต่ที่ผมพาออกไป ผมรู้สึกกังวลมาก อยากหาทางติดต่อมาก แต่ก็ติดต่อไม่ได้ เพราะแฟนผมไม่ได้ตอบอะไรกลับมาเลย เฟสบุ๊คที่แฟนผมเล่นอยู่ประจำ ก็บล็อกผมไว้ พอติดต่อได้ผมก็รู้สึกอยากได้คำตอบบ้าง แต่ผมกลับได้ยินคำโกหก หน้าตายจากแฟนผม บอกผมว่าอยู่บ้านที่ราชรีเอาโทรศัพท์น้องชายมาเล่นอยู่ทั้งๆที่ผมถามน้องชายอีกรอบแล้ว ผมเป็นห่วงเขาเลยพิมอ้อนวอนเขาให้บอกความจริงกับผมมา ผมจะไม่ว่าอะไรแต่แค่อยากรู้ว่าเรื่องราวมันเป็นยังไง เขาไม่บอกอะไรผมเลย ขอบอกแค่ว่าไม่ต้องเป็นห่วงรักผมเสมอ หลังจากปีใหม่จบลง ผ่านมา ผมก็ยังคุยกับแฟนผมผ่านทางไลน์ส่งข้อความมาเป็นระยะๆแต่มันเริ่มน้อยลง แต่ความรักผมที่มีให้ต่อแฟนผมไม่ได้น้อยลงเลย มันทำให้ทำได้ไตร่ตรองในช่วงที่อยู่คนเดียว ผมเลยนัดแฟนผมมาที่สยาม พี่ที่จะเจอกันกินข้าวด้วยกัน พูดคุยกัน ผมเอาของขวัญที่ผมเก็บเงินซื้อ มาให้แฟนผม แต่ผมก็สังเกตถึงความผิดปกติที่อยู่ต่อหน้าผม มันไม่ได้เป็นเหมือนแต่ก่อนแล้ว เหมือนเขาเริ่มเงียบๆ ไม่ยอมบอกอะไรผม ผมก็รู้สึกกังวลขึ้นไปอีก คิดว่าแฟนจะหมดใจกับผมนอกใจผมไปคบกับคนอื่น ผมเลยถามแฟนว่าเรื่องเป็นยังไงจนกระทั่งแฟนผมยอมรับว่า ปีใหม่ไม่ได้กลับบ้าน แต่ไปเที่ยวกับเพื่อนที่รู้จักกันผ่านออนไลน์ และเพื่อนที่ทำงาน เขาบอกกับผมว่าถึงเวลาแล้วที่ต้องบอกลา เพราะว่าเขาจะทำงานเป็น bnk เขาจึงจำเป็นต้องเลิกกับผม ผมรู้สึกเจ็บปวดมาก ทุกสิ่งที่ผมทำมันกำลังจะสูญหายไป ผมได้แต่ยื่นเขาไว้ และบอกผมว่าถ้าบูนโตกว่านี้เราค่อยกลับมาเริ่มต้นกันใหม่จะดีกว่าต่างคนก็ต่างมีทางที่จะไป และเขาก็ได้บล็อกเฟสผมหลังจากวันนั้นผ่านไป ผมพยายามปรับปรุงตัวให้ดีขึ้น เรียนต่อไป แต่ผมก็ไม่อาจจะ
ห้ามความเจ็บปวดในใจของผมได้ ผมพยายามจะไม่คิดแต่มันทำได้ยากจริงๆ ผมอดทนกับความเจ็บปวดได้ซักพัก ผมเลยต้องเอาเฟสปลอมทักเฟสผมไป บอกว่านี่บูนเองนะผมพยายามจะให้เทอกลับมาคุยกับผมอีกครั้ง แต่เทอก็ได้ปฏิเสทผม แล้วบอกกับผมว่าเทอไม่รักผมแล้ว ไม่ต้องคิดถึงเทออีก และเทอก็ได้อวยพรกับผม ผมไม่เข้าใจทั้งๆที่ผมทำดีแล้ว แล้วพยายามให้เพื่อนคุยกับเทอ ให้พี่คุยกับเทอ แต่เทอก็บอกกับเพื่อนผมว่าไม่อยากยุ่งกับผม ผมอยากได้คำตอบที่ดีกว่านี้ จึงพยายาม สมัครเฟสปลอมแอดเทอไปคุยอีกครั้ง แต่เทอเหมือนจะรังเกียจผม เพราะผมทำตัวเหมือนเด็ก ผมก็ยอมรับว่าเหมือนเด็กจริงๆ จนผมรู้สึกว่าผมพูดดีไปก็แล้ว ไม่ได้คำตอบ เลยต้องใช้วิธีที่จะให้ได้คำตอบไวๆ ผมอาจจะดูเหมือนคนบ้า อาจจะด่าเทอบ้าง แต่มันไม่ส่งผมดีเลย มันยิ่งทำให้เทอเกลียดผมไปมากขึ้นๆ จนเทอเอาให้ทักผู้ชายมาด่าผมเสียๆหายๆ ผมได้บล็อคไปเพราะไม่สนใจแต่ผมรู้สึกร้อนมาก ผมสับสนว่าสิ่งที่ผมทำอยู่มันคืออะไร ความรู้สึกนี้รบกวนชีวิตประจำวันของผม การเรียนของผมแต่ผมก็ทำผลการเรียนได้ดี
หลังจากนั้นผ่านมาเดือนที่แล้ว ก็ได้ทักมาหาเทออีกเพื่อหวังว่าเทอจะกลับมาเรียนกับผมมาดีกับผม แต่เทอก็ได้แต่ตัดจบประโยคบอกผมว่า จบเถอะ พอเถอะ ผมทำอะไรไม่ได้ได้แต่ต้องยอมรับความว่าเทอไม่ได้รักผมอีกต่อไปแล้ว จนกระทั่งล่าสุด2วันก่อนผมได้คุยเล่นเกมแล้วเจอเทอในเกม ผมก็เจอเทออีกแล้วก็คุย กับเทอตอนนี้นี้เทอยอมคุยกับผมแล้ว ผมให้น้องที่เล่นเกมกับผมมานั่งฟังด้วย เทอบอกว่าเทอเหนื่อย เทอไม่ไหวต้องที่เทออยากให้ผมอยู่กับเทอมากที่สุดกลับกลายเป็นผมที่ต่อว่าเทอ เทอเลยต้องตัดสินใจหนีออกมาใช้ชีวิตอยู่กับเพื่อน ตอนที่เทอต้องการผมมากที่สุดก็กลับหาย
ผมพยายามบอกเทอว่าช่วงนั้นเป็นช่วงที่ผมสอบอยากให้เทอเข้าใจเพราะผมยังเรียนอยู่ แต่เทอไม่ได้เรียนแล้ว หลังจากนั้นเราก็คุยเรื่องต่างๆและขอให้มันจบลงด้วยดี
แต่หลังจากวันนั้น มีผู้ชายคนเดิม ที่เป็นคนของแฟนผม ผมไม่รุ้จักเขามาก่อน เขาทักมา 2คน มาด่า ผมมาเหยียดยามผม ผมเลยตัดสินใจ คุยด้วยเหตุผลกับเขาดูแต่เขาก็ไม่ฟังอะไรเลย เขาไม่รู้ความจริงด้วยซ้ำ เขาบอกเขารู้จักแฟนผมมากกว่าผมอีก แล้วก็ด่าผมทั้งๆที่ผมคุยดีมาก ผมเลยตัดสินใจบล็อกไปเพราะรู้ว่าถ้าตอบโต้ก็มีแต่เสียเวลา
ผมยังคิดถึงแฟนเก่าผมอยู่ แต่ก็รู้ว่ากลับไปไม่ได้แล้ว ผมยังคงรู้สึกจบปวดทุกครั้งเมื่อได้อยู่ในสถานที่เก่าๆ ทำอะไรที่เคยทำร่วมกัน ผมรู้สึกว่าถ้าได้พร 1 ข้ออยากย้อนเวลากลับไปแล้วอยากทำให้ทุกอย่างมันดีกว่าเดิม
จบ ลงชื่อบูน
สวัสดีครับชาว พันทิป ผมชื่อบูน ผมอยากมีเรื่องมาปรึกษา เรื่องนี้เป็นประสบการณ์จริงจากตัวผม ไม่มีใครหาอ่านที่ไหนได้แน่นอน
ผมให้เงินแฟนผมชื่อไอซ์ใช้วันละ 200-500บาท ช่วงนั้นผมไม่มีตังกินข้าวเลย เพราะผมก็ไม่ได้มีรายได้ ยังใช้เงินพ่อแม่อยู่ ผมต้องยืมเพื่อนทุกวันที่มหาลัยเพื่อกินข้าวหรือไม่ก็กลับมากินข้าวที่บ้าน ผมมีเพื่อนสนิทอยู่คนนึง เขาก็รู้เรื่องนี้และรู้จักกับแฟนผม เราก็ใช้ชีวิตช่วงที่มีความสุขที่สุดในชีวิตของผมไปเที่ยวกับแฟน และเพื่อนสนิทผม เราเก็บความทรงจำดีๆเอาไว้ด้วยกัน ถ่ายทุกเรื่องราวที่เคยไปเที่ยว ทำคลิปวิดีโอลง youtube โดยมี KNN เป็นไอดอล ผ่านไป1เดือนหลังจากอยู่บ้านของพี่สาว ทางพ่อของพี่สาวผม หรือเรียกว่าลุงผม ก็ด่าแฟนผมเพราะเขาเป็นคนขี้เกียจ เขาก็เล่าให้ผมฟังเหมือนตอนที่ผมพาหนีออกจากบ้าน ผมไม่รู้จะพาไปที่ไหนแล้ว มันเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาดที่สุดในชีวิตผม ผมพาแฟนผมมาที่บ้านผม พอถึงบ้าน ผมผมก็พาแฟนผมไปไหว้แม่ แต่แม่ผมไม่ยอมรับ ด่าผมต่อหน้าแฟนว่าใฝ่ต่ำ ผม
ก็พยายามเล่าเรื่องที่แฟนผมประสบ พบเจอ แต่ถึงจะอธิบายด้วยเหตุผลยังไงไป แม่ผมก็ไม่ยอมให้มาอยู่ ก็เกิดมีปากมีเสียงกันขึ้น ผมทะเลาะกับแม่ ผมยอมรับว่าไม่สมควร และได้ขอโทดแม่ภายหลัง จากนั้นแม่ก็พาแฟนผมไปส่งที่บ้านพี่สาวผม เพราะแม่ผมรู้มาตลอด ว่าเอาผู้หญิงมาไว้ที่นี่ ลุงผมเป็นคนบอกทุกอย่าง หลังจากนั้นแฟนผมก็ร้องไห้ แล้วออกไปกับพี่สาวผม ผมก็ได้แต่นั่งรอ ที่บ้านพี่สาวหลังจากนั้นผ่านมา 1ชม แฟนผมก็กลับมากับพี่สาวผมแล้วบอกว่า ไม่ต้องมาเหยียบ ที่นี่อีก ทำคนอื่นเดือดร้อน แม่ของบูนมาด่าพี่ พี่อุส่าช่วย พี่ผมสั่งให้ผมเลิกกับแฟนผม ผมรู้สึกโกดพี่สาวที่ไม่เข้าใจเลยทะเลาะกับพี่สาวไปหลังจากนั้นเขาก็ไล่ผมกลับบ้าน ลุงผมก็มาส่งผมรู้สึกเคลียดมาก เลยนอนหลับไปหลังจากผมตื่น ผมก็รู้สึกอยากอยู่คนเดียวไม่อยากคุยกับใคร รู้สึกจิตตก หลังจากนั้นผมก็ได้มาคุยกับแฟนผม เขาบอกผมว่า แม่ผมโทรมาสั่งว่า ให้เลิกยุ่งกับผมอย่ามาหลอกผม แล้วบอกผมว่า อยู่บ้านพี่สาว พี่สาวจะส่งแฟนผมไปทำงานไม่ต้องเป็นห่วง และจากนั้นผมก็ให้เพื่อนสนิทผม มารับแฟนผมจากบ้านพี่สาวเพื่อมาหาผมอยู่บ่อยๆ เราก็เที่ยวเล่นด้วยกันตามภาษาวัยรุ่นปกติ ต่อมาแม่ผมเริ่มไม่ให้เงินผมพราะรู้ว่าผมเอาเงินไปให้ผู้หญิง แฟนผมเป็นคนที่ใช้เงินฟุ่มเฟืองจึงไม่มีเงินเก็บนักเลยต้องไปหางานทำ พาทไทม์ 10 วัน แต่ช่วงนั้นเป็นช่วงที่พี่สาวผมออกจากบ้านไปรับงานและแฟนผมให้อยู่กับ ลุงและเมียลุง หลังจากนั้นแฟนผมก็ทนไม่ไหว หนีออกมาโดยที่ไม่บอกผมกับพี่สาว แต่ไปอยู่กับเพื่อนที่ทำงานพากไทม์ด้วยกันเป็นผู้ชาย
แต่หลอกผมว่าอยู่กับเพื่อที่เป็นผู้หญิง โดยไม่ให้ผม โทรหาหรือติดต่ออะไรเลย ด้วยความเป็นห่วงแฟน ผมก็พยายามส่งคำถามไปเพื่อที่จะเร่งได้คำตอบไวๆ แต่แฟนผมกลับ บล้อคผม แล้วบอกว่าอย่าแม้แต่จะโทรมาอีก ผมเริ่มรู้สึกได้ ว่าแฟนผมเริ่มหมดรัก เริ่มเปลี่ยนไป พอจากนั้น1 ผมก็ทักไลน์ไปหาแฟนเก่าผมเพราะว่าถูกบล้อคเฟสแฟนผมบอกกับผมว่ากลับบ้านที่ราชรีแล้ว ปลอดภัยดีไม่ต้องเป็นห่วง
ช่วงนั้นทำยูทุปด้วยกันอยู่ แต่ปัจจุบัน เขาลบคลิปทุกคลิปที่ผมทุ่มเวลาเพื่อจะทำคลิปดีๆ ช่วงนั้นตอนปีใหม่ ธันวาคม 2017 ผมได้โทรไปหาน้องชายของแฟนผมเพื่อที่จะถามว่าเป็นยังไงบ้างสบายดีมั้ย แต่น้องชายแฟนเก่าผมกลับบอกว่า ไม่ได้กลับบ้านมา 4 เดือนแล้วตั้งแต่ที่ผมพาออกไป ผมรู้สึกกังวลมาก อยากหาทางติดต่อมาก แต่ก็ติดต่อไม่ได้ เพราะแฟนผมไม่ได้ตอบอะไรกลับมาเลย เฟสบุ๊คที่แฟนผมเล่นอยู่ประจำ ก็บล็อกผมไว้ พอติดต่อได้ผมก็รู้สึกอยากได้คำตอบบ้าง แต่ผมกลับได้ยินคำโกหก หน้าตายจากแฟนผม บอกผมว่าอยู่บ้านที่ราชรีเอาโทรศัพท์น้องชายมาเล่นอยู่ทั้งๆที่ผมถามน้องชายอีกรอบแล้ว ผมเป็นห่วงเขาเลยพิมอ้อนวอนเขาให้บอกความจริงกับผมมา ผมจะไม่ว่าอะไรแต่แค่อยากรู้ว่าเรื่องราวมันเป็นยังไง เขาไม่บอกอะไรผมเลย ขอบอกแค่ว่าไม่ต้องเป็นห่วงรักผมเสมอ หลังจากปีใหม่จบลง ผ่านมา ผมก็ยังคุยกับแฟนผมผ่านทางไลน์ส่งข้อความมาเป็นระยะๆแต่มันเริ่มน้อยลง แต่ความรักผมที่มีให้ต่อแฟนผมไม่ได้น้อยลงเลย มันทำให้ทำได้ไตร่ตรองในช่วงที่อยู่คนเดียว ผมเลยนัดแฟนผมมาที่สยาม พี่ที่จะเจอกันกินข้าวด้วยกัน พูดคุยกัน ผมเอาของขวัญที่ผมเก็บเงินซื้อ มาให้แฟนผม แต่ผมก็สังเกตถึงความผิดปกติที่อยู่ต่อหน้าผม มันไม่ได้เป็นเหมือนแต่ก่อนแล้ว เหมือนเขาเริ่มเงียบๆ ไม่ยอมบอกอะไรผม ผมก็รู้สึกกังวลขึ้นไปอีก คิดว่าแฟนจะหมดใจกับผมนอกใจผมไปคบกับคนอื่น ผมเลยถามแฟนว่าเรื่องเป็นยังไงจนกระทั่งแฟนผมยอมรับว่า ปีใหม่ไม่ได้กลับบ้าน แต่ไปเที่ยวกับเพื่อนที่รู้จักกันผ่านออนไลน์ และเพื่อนที่ทำงาน เขาบอกกับผมว่าถึงเวลาแล้วที่ต้องบอกลา เพราะว่าเขาจะทำงานเป็น bnk เขาจึงจำเป็นต้องเลิกกับผม ผมรู้สึกเจ็บปวดมาก ทุกสิ่งที่ผมทำมันกำลังจะสูญหายไป ผมได้แต่ยื่นเขาไว้ และบอกผมว่าถ้าบูนโตกว่านี้เราค่อยกลับมาเริ่มต้นกันใหม่จะดีกว่าต่างคนก็ต่างมีทางที่จะไป และเขาก็ได้บล็อกเฟสผมหลังจากวันนั้นผ่านไป ผมพยายามปรับปรุงตัวให้ดีขึ้น เรียนต่อไป แต่ผมก็ไม่อาจจะ
ห้ามความเจ็บปวดในใจของผมได้ ผมพยายามจะไม่คิดแต่มันทำได้ยากจริงๆ ผมอดทนกับความเจ็บปวดได้ซักพัก ผมเลยต้องเอาเฟสปลอมทักเฟสผมไป บอกว่านี่บูนเองนะผมพยายามจะให้เทอกลับมาคุยกับผมอีกครั้ง แต่เทอก็ได้ปฏิเสทผม แล้วบอกกับผมว่าเทอไม่รักผมแล้ว ไม่ต้องคิดถึงเทออีก และเทอก็ได้อวยพรกับผม ผมไม่เข้าใจทั้งๆที่ผมทำดีแล้ว แล้วพยายามให้เพื่อนคุยกับเทอ ให้พี่คุยกับเทอ แต่เทอก็บอกกับเพื่อนผมว่าไม่อยากยุ่งกับผม ผมอยากได้คำตอบที่ดีกว่านี้ จึงพยายาม สมัครเฟสปลอมแอดเทอไปคุยอีกครั้ง แต่เทอเหมือนจะรังเกียจผม เพราะผมทำตัวเหมือนเด็ก ผมก็ยอมรับว่าเหมือนเด็กจริงๆ จนผมรู้สึกว่าผมพูดดีไปก็แล้ว ไม่ได้คำตอบ เลยต้องใช้วิธีที่จะให้ได้คำตอบไวๆ ผมอาจจะดูเหมือนคนบ้า อาจจะด่าเทอบ้าง แต่มันไม่ส่งผมดีเลย มันยิ่งทำให้เทอเกลียดผมไปมากขึ้นๆ จนเทอเอาให้ทักผู้ชายมาด่าผมเสียๆหายๆ ผมได้บล็อคไปเพราะไม่สนใจแต่ผมรู้สึกร้อนมาก ผมสับสนว่าสิ่งที่ผมทำอยู่มันคืออะไร ความรู้สึกนี้รบกวนชีวิตประจำวันของผม การเรียนของผมแต่ผมก็ทำผลการเรียนได้ดี
หลังจากนั้นผ่านมาเดือนที่แล้ว ก็ได้ทักมาหาเทออีกเพื่อหวังว่าเทอจะกลับมาเรียนกับผมมาดีกับผม แต่เทอก็ได้แต่ตัดจบประโยคบอกผมว่า จบเถอะ พอเถอะ ผมทำอะไรไม่ได้ได้แต่ต้องยอมรับความว่าเทอไม่ได้รักผมอีกต่อไปแล้ว จนกระทั่งล่าสุด2วันก่อนผมได้คุยเล่นเกมแล้วเจอเทอในเกม ผมก็เจอเทออีกแล้วก็คุย กับเทอตอนนี้นี้เทอยอมคุยกับผมแล้ว ผมให้น้องที่เล่นเกมกับผมมานั่งฟังด้วย เทอบอกว่าเทอเหนื่อย เทอไม่ไหวต้องที่เทออยากให้ผมอยู่กับเทอมากที่สุดกลับกลายเป็นผมที่ต่อว่าเทอ เทอเลยต้องตัดสินใจหนีออกมาใช้ชีวิตอยู่กับเพื่อน ตอนที่เทอต้องการผมมากที่สุดก็กลับหาย
ผมพยายามบอกเทอว่าช่วงนั้นเป็นช่วงที่ผมสอบอยากให้เทอเข้าใจเพราะผมยังเรียนอยู่ แต่เทอไม่ได้เรียนแล้ว หลังจากนั้นเราก็คุยเรื่องต่างๆและขอให้มันจบลงด้วยดี
แต่หลังจากวันนั้น มีผู้ชายคนเดิม ที่เป็นคนของแฟนผม ผมไม่รุ้จักเขามาก่อน เขาทักมา 2คน มาด่า ผมมาเหยียดยามผม ผมเลยตัดสินใจ คุยด้วยเหตุผลกับเขาดูแต่เขาก็ไม่ฟังอะไรเลย เขาไม่รู้ความจริงด้วยซ้ำ เขาบอกเขารู้จักแฟนผมมากกว่าผมอีก แล้วก็ด่าผมทั้งๆที่ผมคุยดีมาก ผมเลยตัดสินใจบล็อกไปเพราะรู้ว่าถ้าตอบโต้ก็มีแต่เสียเวลา
ผมยังคิดถึงแฟนเก่าผมอยู่ แต่ก็รู้ว่ากลับไปไม่ได้แล้ว ผมยังคงรู้สึกจบปวดทุกครั้งเมื่อได้อยู่ในสถานที่เก่าๆ ทำอะไรที่เคยทำร่วมกัน ผมรู้สึกว่าถ้าได้พร 1 ข้ออยากย้อนเวลากลับไปแล้วอยากทำให้ทุกอย่างมันดีกว่าเดิม
จบ ลงชื่อบูน