ตัดสินใจปล่อยเขาไปตามที่เขาขอร้อง แต่ก็เจ็บเหลือเกินจะผ่านช่วงเวลานี้ไปได้ยังไงค่ะ

ทรมานทุกครั้งที่ความทรงจำเก่าๆแว๊บเข้ามาในหัว
กว่าจะผ่านไปได้แต่ล่ะวันมันยากลำบากมากเลยค่ะ น้ำตานองทุกวัน อะไรที่เคยทำได้ก็ไม่มีสมาธิที่จะทำ จากมีเค้าเป็นส่วนนึงในชีวิต แต่ตอนนี้กลับไม่มีแล้ว มันเหมือนไม่มีแรงจะทำอะไรต่อเลยค่ะ
สาเหตุที่ต้องปล่อย เพราะ เขาหมดรัก เขาอยากมีอนาคตที่ดีและเราคือตัวถ่วงชีวิตเค้า
ไม่โกรธไม่เกลียดเค้าสักนิด ยังมีแต่ความหวังดีให้เสมอ