ร้อยวันที่ฉันเปลี่ยน วันที่ แปดสิบสี่

สิบเอ็ด หก สองพันห้าร้อยหกสิบเอ็ด

ช่วงนี้ขอตั้งชื่อชีวิตว่า ....ช่วงปลิว...
คือมันปลิวไปหมด เหมือนโดนลมพัน
ความตั้งใจ เป้าหมาย มันไม่นิ่งสักอย่าง
คือรู้นะว่าควรทำอะไรแต่ทำไมไม่ทำ เลี่ยงไปทำอะไรก็ไม่รู้ที่ไม่สำคัญก่อนเสมอ
คงต้องย้อนไปฟังเรื่องการจัดลำดับความสำคัญในชีวิตอีกครั้ง

ยังดีที่เขียนบันทึกอยู่ทุกวัน อย่างน้อยก็ทำอะไรได้สักอย่าง
วันนี้ไม่มีอะไรเล่าเลย