ตอนนี้ผมกับแฟนคบกันมาได้สองปีใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันต้องเล่าก่อนว่าแฟนผมมาอยู่กับผมโดยมาจากจังหวัดที่ไกลกันมากๆ เขามาเริ่มใช้ชีวิตกับผม เพราะเขาย้ายมาอยู่กับผมเขาเลยไม่มีงานทำช่วงไม่มีงานทำทะเลาะกันบ่อยมากเพราะเงินก็ไม่ค่อยพอใช้ หลายเดือนกว่าแฟนผมจะหางานที่ดีทำได้ ทุกอย่างมันเหมือนจะลงตัวแล้วทำงานเก็บเงินสร้างเนื้อสร้างตัวกันไป ผมคิดว่าถ้าคิดจะแต่งงานสร้างครอบครัวมีลูกในอนาคตก็คงจะเป็นไปได้เพราะมันดูลงตัวแล้ว แต่เมื่อไม่นานมานี้ แฟนผมบอกจะไปเรียนต่อปีหน้า แล้วพอเรียนจบจะกลับไปทำงานที่บ้าน ผมก็เข้าใจเขานะเพราะที่บ้านเขามีแม่มียายมีน้องมีหลานพ่อเขาเลิกกับแม่เขา เขาเลยอยากกลับไปดูแลคนที่บ้าน ผมเลยบอกกับเขาว่าผมอยากเลิกกับเขา เพราะผมไม่คิดว่าการไกลกันมันจะไปรอด ถ้าคบแค่เป็นแฟนแบบไม่ได้คิดถึงขนาดแต่งงานผมคงไม่เลิก แต่นี้ผมคิดถึงเรื่องสร้างครอบครับแต่งงานมีลูก มันดูเป็นอะไรที่ยากลำบากมากถ้าจะสร้างครอบครัวกันด้วยระยะทางขนาดนั้นมันเป็นไปไม่ได้เลยที่ครอบครัวจะสมบูรณ์ได้ ผมจึงอยากเลิก ทุกวันนี้ยังคบกันอยู่แต่ก็เหมือนรอวันเลิกกันอะครับเพราะคุยกันไว้แล้วว่าถ้าถึงวันที่มหาลัยเปิดพี่ขอเลิกนะ เจ็บปวดมากครับตอนนี้
ไกลกันแล้วจะคบกันต่อได้จริงๆหรอ