ควรจะเรียกสถานะแบบนี้ว่าอะไรดีค้ะ ?

เรารู้จักกับคนคนนึงมาปีนึงละ เค้าเป็นคนดีนะ อยุ่ด้วยแล้วรู้สึกอบอุ่น มีความสุข เค้าสอนเราทุกอย่าง เรานะจากคนที่ตื่นสาย ขี้เกียจอ่านหนังสือ เค้าเข้ามาเปลี่นแปลงฉันทุกอย่างเราไม่ได้คบกันไม่เคยบอกคิดถึงกัน ไม่เคยบอกรักกัน แต่เรางอนกันได้ ง้อกันได้ เค้าจะเป็นประเภท  ผช ปากแข็งง้อแบบอ้อมๆ เราอยากได้อะไรเค้าจะทำรึหาให้ทุกอย่าง เค้าไปรับเราวันที่เราสอบทั้งๆที่เค้าอยู่ ม แล้ว แต่ยังออกจาก ม เพื้อมารับเรา เค้าไปส่งเราที่บ้านหลังเลิกเรียน โทรปลุกเราทุกเช้า คุยกันทุกวัน เวลาเราโทรไปเค้าก็จะตัดสายทิ้งแล้วโทรกลับ เวลาเรางอนรึสบายใจเค้าก็จะพยามอธิบาย พยามให้กำลังใจ เราก็ชอบคิดเสมอว่าเค้ามีคนอื่นปะวะ คุยกะคนอื่นปะ เค้าก็บอกวันๆก็นั่งอยุ่แต่ห้องทำงานอยุ่เฉยๆก็มีคนมางอน เค้าจะเป็นคนอารมดีตลอดเวลา ไม่เคยดุเราเลย เค้าวุฒิภาวะโตกว่าเรามาก เค้าเรียนจบ ด้อกเตอร์อีกต่าหากชั้นเทียบเค้าไม่ได้เลยไม่ว่าจะเป้นเรื่องการใช้ชีวิตการงานอารมต่างๆแม้กระทั่งอายุเราสองคนต่างกันลิบลับ ความคิดเอยอะไรเอย แล้วมันมีอยู่วันนึงเค้าจะไปส่งเราที่บ้านพอเราขึ้นรถมาเบาะทางคนนั่งมันปรับเหมือนคนนอน ละวันนั้นมีเพื่อนเราขอกลับด้วยมันเลยถามขึ้นว่าไมเบาะเป็นงี้ เราก้ใส่ไปว่าไม่รู้ดิเมื่อวานที่ขึ้นไม่ได้เป็นแบบนี้ ทุกคนในรถเงียบรวมถึงพี่เค้าด้วย เงียบไปพักนึงเค้าก็พูดขึ้นว่าสงสัยช่างจะปรับลงไป เราคิดในใจนี่กุกินข้าวนะ ไม่ได้กินหญ้า ส่วนตัวเป็นคนคิดเยอะและคิดมาก มันไม่ได้มีแบบนี้ครั้งเดียวมันมีอีกครั้งนึง แต่คราวนี้ก่อนเราจะขึ้นรถเรารอเค้าเดินมาเปิดรถก็ไม่ได้คิดอะไรจนเค้ามาเค้ารีบเดินมาฝั่งคนนั่งเพื่อปรับเบาะ เอิ้มม น่าคิดมะละ ตลอดทางเราเลยเงียบไม่มีใครอธิบายรึชวนคุย และมีเพื่อนเค้ามาพูดกะเราว่าเค้าแอบมีคนของเค้าอยู่ซึ่งไม่เปิดเผยว่าใคร เราก็ยิ่งคิดช่วงนั้นที่รู้คือเราจะเงียบไปเลยแต่ก็มีคุยกับเค้าบ้างเล็กน้อย แล้วชั้นเปิดเฟสเจอว่ามีคนนึงที่เค้าร่วมงานด้วยเรียนจบจากที่เดียวกัน เค้าเข้าไปบริหารงานที่ รร แห่งนึงละ ปี 2552 ผญ คนนั้นเป็นแค่ครูธรรมดา ละเราเลื่อนลงมาอีกปี 2554 ผญ ที่จบจากที่เดียวกับเค้ากลายเป็นผู้ช่วยผู้อำนวยการซึ่งคือ ผู้ช่วยของเค้า เราอึ้งไปพักนึง  ผญ คนนั้นเข้าไปแค่ 3 ปีสามารถขึ้นไปเป็นทีมผู้บริหารได้แล้ว คือ มันก็น่าคิดนะ เราก็ทำเป็นไม่รู้เรื่องพอเราพูดว่าถ้าสมมุติมีคนบอกว่าพี่มีคนในความลับพี่จะว่างัย เค้าก็ถามใครบอก เราก็เงียบ เค้าก็บอกให้เวลามันพิสูจเถอะ เค้าบอกเค้ากล้าพูดขนาดนี้แล้ว แต่คือเราเป็นคนคิดมากงัยละจะให้เราทำงัย เราเป็นคนที่เหวี่ยงเก่ง งอนเก่ง แต่เค้าก็ง้อ้อมๆตลอด บางทีเรางอนจนหายละกลับไปคุยเองเค้าก็มีแกล้งบ้างไรบ้าง เค้าหลอกถามมาตลอดหนึ่งปีที่รู้จักกันว่าเราชอบอะไรไม่ชอบอะไร เค้าพยามหาโน่นหานี่ที่เราชอบมาให้ตลอด และเค้าก็บอกในชีวิตเค้าไม่เคยโทรปลุกใครเลยด้วยซ้ำ เราก้ดีใจนะ และก้เค้าเล่าเรื่องว่าเค้าชอบตั้งชื่อให้รถ ล่าสุดเค้าซื้อคันใหม่มาเป็น ไตตั้นสีเทา เราก็แกล้งถามว่าจะตั้งชื่อไหมคันนี้เพราะก่อนหน้าสองคันที่เค้าไม่ได้ตั้ง เค้าก็บอกตั้งสิ และถามเราชื่อไรดีอะ เราก็บอกจะไปรุ้หรอจะตั้งก็ตั้งไปสิ ในใจเราก็ดีใจนะเหมือนแบบเค้าอยากให้เราเป็นส่วนหนึ่งในการใช้ชีวิตของเค้า เราเลยตั้งไปว่า Gray wagrio ที่ชื่อนี้เป็นเพราะว่าคำว่า Gray คือสีเทา และคำว่า wagon คือรถบรรทุก แต่รถคันนั้นมีสีส้มตัดนิดๆเราเลยแต่งเป็นคำใหม่คือ wagrio เค้าก็บอกใช้ชื่อนี้ก็ได้ บางครั้งเรางอนเค้าหนักมากๆก็เงียบไปสองสามวันเค้าก็ทักไลน์มาป่วนว่าแบบ อ้อวว อ้อววว พูดง่ายๆว่าคือกวนตีนอะ พอเราพยามออกห่างเหมือนเค้าพยามเข้ามา แต่พอเรากลับไปบางครั้งเหมือนเค้าไม่ได้ใส่ใจ เราโครตเหนื่อยกะความรู้สึกแบบนี้เลยอะ แต่เราไม่เคยคิดนะว่าแบบไม่น่ารู้จักกันเลย เราดีใจด้วยซ้ำที่เรารู้จักเค้า  เค้ามีชื่อที่ครอบครัวเค้าเรียกด้วยนะเค้าชื่อA <สมมุติชื่อ> เค้าก็บอกเรา เค้าก็อธิบายว่าที่ชื่อB เป็นเพราะเค้าตัวเล็กก็เลยได้ชื่อแบบนี้มาตอนเรียน รร ประจำสมัย มต้น ทุกคนก็เลยเข้าใจมาตลอดว่าชื่อ B แต่กับเราทำไมจะต้องบอกทั้งๆที่เค้าบอกว่าแค่ในครอบครัวเรียก แล้วเค้าก็จำได้ว่าวันแรกที่เราได้คุยกันคือวันอะไรมันคงจำง่ายมั้งเพราะมันคือวันเกิดของเค้า ซึ่งตอนนั้นเรารู้จักกันแค่เผินๆ แต่พอวันนั้นที่เราเอาของขวัญให้เค้า เค้าก็มีมองมา แอบมอง ยิ้มให้มากกว่าเดิม แล้วก็คุยกันมาจนสนิทกัน ตดให้ฟังเลอให้ฟังได้ แต่เค้าก็ขอโทดทุกครั้งที่ตดกะเลอ 5555 แต่เราไม่มีสถานะเลยแม้แต่คำว่าพี่น้องก้ไม่ใช่ เห้อ ติดก้ตรงนี้ ไม่รู้จะเรียกว่าอะไร....เราก็ไม่เคยบอกให้เค้ารู้ว่าเรารักเค้าไปหมดใจแล้ว กลัวเค้าจะไม่คิดแบบเราคะ แล้วก็เรื่อง ผญ คนนั้นอีก เราเริ่มไม่แน่ใจในตัวเค้าแล้วละ