เพิ่งเลิกกับแฟนได้ 1 สัปดาห์กว่าๆค่ะ เลิกกันก่อนวันครับรอบไม่กี่วันค่ะ คบกันมาแบบจริงๆจังๆก็เกือบปีค่ะ เคยเลิกกันไปเพราะเขาทิ้งรอบนึง ผ่านไปสองปีเลยกลับมาคบกันใหม่เพราะเขาบอกว่าเขาจะทำครั้งนี้ให้ดีและจะไม่ทิ้งเราไปอีก ตอนนี้อยู่ในสภาวะยังยอมรับความจริงยังไม่ได้ ยังงง และยังรักเค้าอยู่ค่ะ
สาเหตุคือ เราสองคนเพิ่งเรียนจบ และอยู่ในข่วงหางานทำ เขา(ผู้ชาย)กำลังเลือกที่ทำงานที่ดีที่สุดให้กับตัวเอง ส่วนตัวเราได้ที่ทำงานแล้ว
เราอยากให้เขาได้พักจากเรื่องนี้บ้าง เพราะยิ่งคิดเขายิ่งเครียด เราเลยพยายามที่จะชวนคุย ชวนทำอย่างอื่น ช่วยไปหากิจกรรมทำกัน เขาก็เริ่มมีปฏิกริยาที่หงุดหงิด อารมณ์ร้อน ใส่อารมณ์ เราก็พยายามอดทนมาตลอดเพราะเข้าใจว่าเค้าเครียด จนวันที่เลิก เราตัดสินใจถามเขาว่า เราจะเป็นแบบนี้ไปอีกนานมั้ย เขาบอกว่าเขาตอบไม่ได้ และเริ่มใส่อารมณ์ เราพูดขึ้นว่า ทำไมช่วงนี้ถึงเปลี่ยนไป เราทำอะไรผิดหรอ เราแก้ไขให้ได้นะ อย่าเป็นแบบนี้ได้มั้ย ทำไมต้องใส่อารมณ์ด้วย เขาก็บอกเราว่า โอเค ปล่อยเราไปเถอะ เขาขอร้องให้ปล่อยเขาไป โดยให้เหตุผลว่า เขาไม่รู้ว่าจะเป็นแบบนี้อีกนานไหม เขาอยากมีอนาคตที่ดีที่มั่นคงสำหรับครอบครัวของเขา เขาบอกว่าเขารักเราน้อยลงค่ะ เขาบอกไม่อยากให้เราทรมานเพราะเราเปลี่ยนให้เขามามากพอแล้ว มีแต่เขาที่ไม่เคยเปลี่ยนอะไรให้เราเลย เพราะเขารักตัวเอง เขาอยากให้เราพัฒนา(เพราะเราเรียนไม่เก่งค่ะ เขาบอกเราจะทำงานไม่ได้ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป เพราะเรามีเขาคอยช่วย) อยากไปเจอคนอื่นที่ดีกว่าเขา เราก็พยายามรั้งเขาค่ะ พยายามบอกเขาว่าเราะพัฒนาตัวเองให้ดีให้มีอนาคต แล้วถ้าถึงวันนั้นเรากลับมาคบกันได้มั้ย เขาก็ตอบว่าอย่าเลย และพยายามพูดซ้ำๆว่า ปล่อยเขาไปเถอะ
เราเสียใจหนักมาก จนอยู่ๆความคิดแว๊บนึงก็เข้ามา เราอยากตาย สำหรับเราเขาไม่ใช่แค่แฟน แต่เขาคือครอบครัวของเรา เรารู้สึกกำลังสูญเสียคนในครอบครัวที่เรารักไป แต่เราก็มีสติมากพอว่ามันไม่ดี มันไม่ควรทำ แต่สภาวะตอนนั้นเราก็พังมากค่ะ เราอยากมีความสำคัญอยากเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของเขา
เวลาผ่านไปสองวันเราพยายามโทรไปหาเค้าพยายามขอร้องให้เค้ากลับมา เค้าก็บอกว่าเค้ากลับไม่ได้ เขาทำตามที่เราขอร้องไม่ได้ แล้วก็ประโยคเดิม ปล่อยเราไปเถอะ จนตอนนี้เราก็พยายามที่จะส่งข้อความไปหาทางเฟสบุ้ค เขาก็ไม่อ่านไม่ตอบ เราเข้าไปส่องเขา ส่องครอบครัวของเขา เขาดูมีความสุขมากค่ะ เขาจะไปเที่ยวกับครอบครัว ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้เราพยายามชวนเขาก็บอกว่าเขาไม่ว่าง เขาไม่อยากไป เขาไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เขาจะว่าง มองง่ายๆก็อาจจะเพราะเขาไม่อยากไปกับเราแต่แรก ยิ่งเห็นเรายิ่งเจ็บ เราบ้าบอมากพยายามทักหาเพื่อนเขาว่าเขาเป็นยังไงบ้าง เขามีความสุขรึเปล่า เขาอาจจะต้องการเพื่อน เพราะเขาไม่ค่อยจะได้คุยกับเพื่อนเท่าไหร่ในช่วงที่ผ่านมา เพื่อนเขาก็ตอบมาว่า เขาไม่กลับมาแล้วและเขากำลังเครียดเรื่องงานของเขาอยู่ เราดื้อถามเพื่อนเขาอยู่สามวันค่ะ คำตอบหลังๆคือ เราไม่ได้คุยกับแฟนเธอเลย เราก็เริ่มเข้าใจไปเองแล้วว่า เขาคงไม่ได้เสียใจอะไรมาก เพราะว่าก่อนหน้านี้เราเคยทะเลาะกันเขาเป็นคนที่เวลามีปัญหาแล้วจะปรึกษาคนอื่นค่ะ เขาเอาเราไปเล่าให้เพื่อนทุกคน ญาติพี่น้องและครอบครัวของเขาฟัง จนเราคิดว่าครอบครัวของเขาก็คงไม่ชอบเราจนถึงปัจจุบัน(ทะเลาะกันเพราะเราขี้หงุดหงิดค่ะ แล้วเราก็แก้ไขปรับปรุงตัวจนไม่เกิดเหตุการณ์แบบนั้นขึ้นอีกแล้ว ครั้งนั้นเราผิดค่ะ) จากเหตุการณ์ที่เขาไม่พูด เขามีความสุขเรายิ่งแน่ใจว่าเขาไม่เสียใจที่ตัดสินใจแบบนี้ เราคอยส่องเขาสักพักใหญ่ๆเลยค่ะ ส่องทีก็เจ็บที เพื่อนเราเลยบอกให้เราบล็อกเขาไปเลยจะได้ส่องไม่ได้ เราก็ทำตามค่ะ สักพักก็ทนความอยากรู้ไม่ได้ ก็กลับมาวนลูปเดิม แต่ตอนนี้ก็ un friend แล้วแหละค่ะ
เราอยากรู้ว่าเราผิดอะไร เราพยายามปรับปรุงตัวเองมาตลอด เขาอยากให้เราทำกับข้าวเป็น เราก็หัดทำ เขาอยากให้เราแต่งหน้า เราก็พยายามแต่ง เขาอยากให้เราปรับปรุงนิสัยตัวเองเราก็ปรับให้ ทุกครั้งที่ทะเลาะกัน เราเป็นคนยอมรับผิดเองโดยตลอด เราว่าอยากคิดว่าเพราะเราจนรึเปล่า เพราะในตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาเป็นฝ่ายsupportเรามาตลอดในทุกครั้งที่ไปเที่ยวด้วยกัน แต่เราบอกเขาตลอดว่า แค่ได้อยู่ด้วยกันบ้างสำหรับเรามันเพียงพอแล้ว ไม่ต้องซื้อของให้ ไม่ต้องไปเที่ยวไกลๆ ทุกครั้งที่เป็นแบบนี้เราเกรงใจเขามากเลยค่ะ แต่เราไม่มีอะไรที่จะตอบแทนเขาได้เลยนอกจากรักเขาให้มาก มากที่สุดที่เราจะรักได้ เราไม่เผื่อใจเลยสักนิดค่ะ เราพยายามทุกอย่าง เราอยากใช้ชีวิตอยู่กับผู้ชายคนนี้ เราอยากมีอนาคตร่วมกันกับเขา แต่สำหรับเขาเราคงไม่ใช่ เราก็ไม่ชอบที่เราเป็นแบบนี้เลยค่ะพอใครทำดีด้วยก็ให้ใจเค้าไปเต็มร้อย พอให้ใจไปสักพักก็มีความหวังว่ามันจะเป็นแบบนี้ตลอดไป ทั้งๆที่เราไม่ใช่คนที่ชอบบคาดหวังอะไร แต่พอเป็นเรื่องความรักเรากลับแอบตั้งความหวังไว้เสมอ
หลายคนบอกว่าเราเป็นคนเข้มแข็งเรื่องแค่นี้ทำอะไรเราไม่ได้หรอก แต่เปล่าเลย เราอ่อนแอ เราต้องการคนอยู่ข้างๆ เรารู้ว่าเราไม่ได้เข้มแข็งอย่างที่คนอื่นมองเข้ามาเลย ในด้านของความอ่อนแอมีแค่เขาเท่านั้นที่รู้ว่าเราอ่อนแอแค่ไหน หรืออาจจะเพราะแบบนี้ที่ทำให้เขาจากเราไป อาจจะเพราะเราเรียกร้องความรักจากเขามากเกินไป
เราไม่รู้ว่าจะมีใครตอบกระทู้ของเรารึเปล่า แต่ถ้าเข้ามาตอบเราขอบคุณมากนะคะ.
เลิกกับแฟนค่ะ อยากรู้ว่าเราผิดอะไร อยากได้คำด่าให้ตื่นไม่ก็กำลังใจค่ะ(ดราม่าค่ะ)
สาเหตุคือ เราสองคนเพิ่งเรียนจบ และอยู่ในข่วงหางานทำ เขา(ผู้ชาย)กำลังเลือกที่ทำงานที่ดีที่สุดให้กับตัวเอง ส่วนตัวเราได้ที่ทำงานแล้ว
เราอยากให้เขาได้พักจากเรื่องนี้บ้าง เพราะยิ่งคิดเขายิ่งเครียด เราเลยพยายามที่จะชวนคุย ชวนทำอย่างอื่น ช่วยไปหากิจกรรมทำกัน เขาก็เริ่มมีปฏิกริยาที่หงุดหงิด อารมณ์ร้อน ใส่อารมณ์ เราก็พยายามอดทนมาตลอดเพราะเข้าใจว่าเค้าเครียด จนวันที่เลิก เราตัดสินใจถามเขาว่า เราจะเป็นแบบนี้ไปอีกนานมั้ย เขาบอกว่าเขาตอบไม่ได้ และเริ่มใส่อารมณ์ เราพูดขึ้นว่า ทำไมช่วงนี้ถึงเปลี่ยนไป เราทำอะไรผิดหรอ เราแก้ไขให้ได้นะ อย่าเป็นแบบนี้ได้มั้ย ทำไมต้องใส่อารมณ์ด้วย เขาก็บอกเราว่า โอเค ปล่อยเราไปเถอะ เขาขอร้องให้ปล่อยเขาไป โดยให้เหตุผลว่า เขาไม่รู้ว่าจะเป็นแบบนี้อีกนานไหม เขาอยากมีอนาคตที่ดีที่มั่นคงสำหรับครอบครัวของเขา เขาบอกว่าเขารักเราน้อยลงค่ะ เขาบอกไม่อยากให้เราทรมานเพราะเราเปลี่ยนให้เขามามากพอแล้ว มีแต่เขาที่ไม่เคยเปลี่ยนอะไรให้เราเลย เพราะเขารักตัวเอง เขาอยากให้เราพัฒนา(เพราะเราเรียนไม่เก่งค่ะ เขาบอกเราจะทำงานไม่ได้ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป เพราะเรามีเขาคอยช่วย) อยากไปเจอคนอื่นที่ดีกว่าเขา เราก็พยายามรั้งเขาค่ะ พยายามบอกเขาว่าเราะพัฒนาตัวเองให้ดีให้มีอนาคต แล้วถ้าถึงวันนั้นเรากลับมาคบกันได้มั้ย เขาก็ตอบว่าอย่าเลย และพยายามพูดซ้ำๆว่า ปล่อยเขาไปเถอะ
เราเสียใจหนักมาก จนอยู่ๆความคิดแว๊บนึงก็เข้ามา เราอยากตาย สำหรับเราเขาไม่ใช่แค่แฟน แต่เขาคือครอบครัวของเรา เรารู้สึกกำลังสูญเสียคนในครอบครัวที่เรารักไป แต่เราก็มีสติมากพอว่ามันไม่ดี มันไม่ควรทำ แต่สภาวะตอนนั้นเราก็พังมากค่ะ เราอยากมีความสำคัญอยากเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของเขา
เวลาผ่านไปสองวันเราพยายามโทรไปหาเค้าพยายามขอร้องให้เค้ากลับมา เค้าก็บอกว่าเค้ากลับไม่ได้ เขาทำตามที่เราขอร้องไม่ได้ แล้วก็ประโยคเดิม ปล่อยเราไปเถอะ จนตอนนี้เราก็พยายามที่จะส่งข้อความไปหาทางเฟสบุ้ค เขาก็ไม่อ่านไม่ตอบ เราเข้าไปส่องเขา ส่องครอบครัวของเขา เขาดูมีความสุขมากค่ะ เขาจะไปเที่ยวกับครอบครัว ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้เราพยายามชวนเขาก็บอกว่าเขาไม่ว่าง เขาไม่อยากไป เขาไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เขาจะว่าง มองง่ายๆก็อาจจะเพราะเขาไม่อยากไปกับเราแต่แรก ยิ่งเห็นเรายิ่งเจ็บ เราบ้าบอมากพยายามทักหาเพื่อนเขาว่าเขาเป็นยังไงบ้าง เขามีความสุขรึเปล่า เขาอาจจะต้องการเพื่อน เพราะเขาไม่ค่อยจะได้คุยกับเพื่อนเท่าไหร่ในช่วงที่ผ่านมา เพื่อนเขาก็ตอบมาว่า เขาไม่กลับมาแล้วและเขากำลังเครียดเรื่องงานของเขาอยู่ เราดื้อถามเพื่อนเขาอยู่สามวันค่ะ คำตอบหลังๆคือ เราไม่ได้คุยกับแฟนเธอเลย เราก็เริ่มเข้าใจไปเองแล้วว่า เขาคงไม่ได้เสียใจอะไรมาก เพราะว่าก่อนหน้านี้เราเคยทะเลาะกันเขาเป็นคนที่เวลามีปัญหาแล้วจะปรึกษาคนอื่นค่ะ เขาเอาเราไปเล่าให้เพื่อนทุกคน ญาติพี่น้องและครอบครัวของเขาฟัง จนเราคิดว่าครอบครัวของเขาก็คงไม่ชอบเราจนถึงปัจจุบัน(ทะเลาะกันเพราะเราขี้หงุดหงิดค่ะ แล้วเราก็แก้ไขปรับปรุงตัวจนไม่เกิดเหตุการณ์แบบนั้นขึ้นอีกแล้ว ครั้งนั้นเราผิดค่ะ) จากเหตุการณ์ที่เขาไม่พูด เขามีความสุขเรายิ่งแน่ใจว่าเขาไม่เสียใจที่ตัดสินใจแบบนี้ เราคอยส่องเขาสักพักใหญ่ๆเลยค่ะ ส่องทีก็เจ็บที เพื่อนเราเลยบอกให้เราบล็อกเขาไปเลยจะได้ส่องไม่ได้ เราก็ทำตามค่ะ สักพักก็ทนความอยากรู้ไม่ได้ ก็กลับมาวนลูปเดิม แต่ตอนนี้ก็ un friend แล้วแหละค่ะ
เราอยากรู้ว่าเราผิดอะไร เราพยายามปรับปรุงตัวเองมาตลอด เขาอยากให้เราทำกับข้าวเป็น เราก็หัดทำ เขาอยากให้เราแต่งหน้า เราก็พยายามแต่ง เขาอยากให้เราปรับปรุงนิสัยตัวเองเราก็ปรับให้ ทุกครั้งที่ทะเลาะกัน เราเป็นคนยอมรับผิดเองโดยตลอด เราว่าอยากคิดว่าเพราะเราจนรึเปล่า เพราะในตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาเป็นฝ่ายsupportเรามาตลอดในทุกครั้งที่ไปเที่ยวด้วยกัน แต่เราบอกเขาตลอดว่า แค่ได้อยู่ด้วยกันบ้างสำหรับเรามันเพียงพอแล้ว ไม่ต้องซื้อของให้ ไม่ต้องไปเที่ยวไกลๆ ทุกครั้งที่เป็นแบบนี้เราเกรงใจเขามากเลยค่ะ แต่เราไม่มีอะไรที่จะตอบแทนเขาได้เลยนอกจากรักเขาให้มาก มากที่สุดที่เราจะรักได้ เราไม่เผื่อใจเลยสักนิดค่ะ เราพยายามทุกอย่าง เราอยากใช้ชีวิตอยู่กับผู้ชายคนนี้ เราอยากมีอนาคตร่วมกันกับเขา แต่สำหรับเขาเราคงไม่ใช่ เราก็ไม่ชอบที่เราเป็นแบบนี้เลยค่ะพอใครทำดีด้วยก็ให้ใจเค้าไปเต็มร้อย พอให้ใจไปสักพักก็มีความหวังว่ามันจะเป็นแบบนี้ตลอดไป ทั้งๆที่เราไม่ใช่คนที่ชอบบคาดหวังอะไร แต่พอเป็นเรื่องความรักเรากลับแอบตั้งความหวังไว้เสมอ
หลายคนบอกว่าเราเป็นคนเข้มแข็งเรื่องแค่นี้ทำอะไรเราไม่ได้หรอก แต่เปล่าเลย เราอ่อนแอ เราต้องการคนอยู่ข้างๆ เรารู้ว่าเราไม่ได้เข้มแข็งอย่างที่คนอื่นมองเข้ามาเลย ในด้านของความอ่อนแอมีแค่เขาเท่านั้นที่รู้ว่าเราอ่อนแอแค่ไหน หรืออาจจะเพราะแบบนี้ที่ทำให้เขาจากเราไป อาจจะเพราะเราเรียกร้องความรักจากเขามากเกินไป
เราไม่รู้ว่าจะมีใครตอบกระทู้ของเรารึเปล่า แต่ถ้าเข้ามาตอบเราขอบคุณมากนะคะ.