(เราไม่รู้จะตั้งหัวกระทู้ว่ายังไงดีให้มันเข้ากับเรื่องค่ะ...)
ก่อนอื่นก็ขอบอกเอาไว้ก่อนเลยนะคะ เราเป็นคนพูดไม่เก่ง ไม่ค่อยไว้ใจคนอื่นเพราะเจอเหตุการณ์ต่างๆมาเยอะ และดูเป็นคนที่จริงจังมากเกินไป(จากมุมมองของคนอื่นที่บอกมา) เราเลยเป็นคนที่มีเพื่อนน้อยมากๆ (ถึงเพื่อนจะน้อยแต่เราก็จริงใจและเต็มใจอยู่ด้วยเสมอค่ะไม่ว่าเขาจะมีปัญหาอะไร ) เพื่อนเราน้อยจนนับคนได้เลยค่ะ ปัจจุบันก็ไม่รู้ว่าตอนนี้ตัวเองมีเพื่อนจริงๆอยู่กี่คน ที่เขาไม่นินทาลับหลังกัน ถึงเราจะเข้าใจว่าเรื่องพวกนี้เป็นเรื่องปกติ แต่มันก็คงจะรู้สึกเสียใจกันบ้างแหละค่ะ
ตอนนี้เราอยู่ในสังคมโรงเรียนในห้องเรียนที่ทุกคนดูรักกันดี แต่จริงๆคือคนในห้องนินทากัน แต่เขาก็มาคุยกัน (บางคนนินทาแรงมากเลยนะคะ เราก็ไม่เข้าใจว่าถ้าด่ากันไปแล้วจะมาคุยกันอีกทำไม...) รวมถึงบางคนที่นินทาลับหลังเรา (แต่แอบมีคนได้ยินละมาบอกเราค่ะ เราก็ไม่รู้หรอกค่ะว่าจริงไหม แต่ถ้าดูจากโพสต่างๆที่เขาร่วมกันโพสก็คงจะเป็นเรานี่แหละค่ะ)
เราเป็นคนที่มักจะโดนนินทาบ่อยมาก (จากคนที่เขาไม่สนิทกับเราเขายังนินทาเราได้เลยค่ะ ) ทั้งๆที่อยู่เฉยๆ หรือบางทีการที่เราทำงานดีกว่าคนพวกนั้นเขาก็จะมาว่าเราว่า เอาหน้าบ้าง อยากประจบอาจารย์บ้าง ซึ่งจริงๆเราไม่เคยคิดอะไรพวกนี้เลยนะคะ ปกติเราไม่ค่อยสนใจอะไรพวกนี้ด้วยซ้ำ แต่พอมีงานโรงเรียนเพื่อนๆในห้องบางกลุ่มที่ชอบตั้งตัวเป็นหัว เขาก็จะคอยกันไม่ให้เราช่วยค่ะ ก็ไม่รู้ว่าทำไม...หรือใครกันแน่ที่ต้องการเอาหน้า...😕
(เรื่องนี้เราค่อนข้างเครียดมากเลยทีเดียวเพราะไม่รู้จะทำยังไง ตอนนี้รู้สึกไม่อยากไปโรงเรียนด้วยซ้ำค่ะ เวลาก้าวขาเข้าไปในห้องเรียน รู้สึกเหมือนเจอแรงกดดันอะไรสักอย่าง อาจจะมาจากการที่เราสร้างขึ้นมาเองก็ได้ค่ะ เราเคยปรึกษาที่บ้านเรื่องย้ายโรงเรียน แต่ที่บ้านก็บอกว่าให้ทนๆเรียนไปมันเดี๋ยวก็เรียนจบ เราไม่เคยเล่าปัญหาให้คนที่บ้านฟังค่ะ เราไม่สนิทกับคนที่บ้านเลย เพราะตอนเด็กๆเราไปอยู่กับคนอื่นค่ะ แต่ตอนโตก็ได้กลับมาอยู่กับครอบครัว)
ก็ขอเข้าประเด็นเรื่องเลยแล้วกันค่ะ คือเรามีเพื่อนที่มักจะอยู่ด้วยกันเสมอเลยค่ะ มีกัน 4 คน ขอตั้งนามสมมตินะคะ
คนแรกชื่อ A
คนที่สองชื่อ B
คนที่สามชื่อ C (คนนี้ไม่ค่อยมีบทบาทเท่าไหร่ค่ะ เขาไม่ค่อยสนใจโลก)
คนที่สี่คือ เราเองค่ะ
ตอนแรกเราสนิทกับ A มากๆเลยค่ะ สนิทกันก่อนที่จะมาเจอ B กับ C แต่พอได้เลือกแผนการเรียนเราก็ได้มาเจอกับอีก 2 คน แล้วก็อยู่ด้วยกันค่ะ ทำงานกลุ่ม งานรร.ด้วยกันตลอดเลย ก็เลยทำให้เราสนิทกับ B มากขึ้นเยอะเลยค่ะ ( B ออกมาจากกลุ่มเก่าที่เคยสนิทกันเพราะเขาบอกว่าเขาไม่ชอบค่ะ ) เพราะคุยหลายๆเรื่องถูกคอกันค่ะ เรามักจะเล่าเรื่องต่างๆของเราให้ B ฟังเสมอเลยค่ะ เช่น เรื่องปัญหาครอบครัว เรื่องต่างๆที่เราไปเจอมา ส่วน C เป็นคนที่เพื่อนในห้องค่อนข้างชอบเยอะค่ะ เพราะเขาเป็นคนตลกๆ จะมึนๆแล้วทำให้คนอื่นขำตลอดเลยค่ะ (เราเองก็ตลกกับบุคลิกของเขาเช่นกัน บางทีก็ทำให้เราหายเครียดได้ค่ะ) ส่วน A ก็จะดูนิ่งๆหน่อย เขาเริ่มสนิทกับ C มากขึ้นค่ะ เพราะเราจะอยู่กับ B (เราไม่ได้ทิ้งAนะคะ คุย/กลับบ้านด้วยกันตลอด มีอะไรเราก็เล่าให้ฟังเช่นเดียวกันกับ B และ C)
และเรื่องนี้ก็เพิ่งจะผ่านมาไม่นานค่ะ เรื่องมีอยู่ว่า B เขาไปบอกสิ่งนึงกับ A แล้วเราก็บังเอิญไปเห็นในแชท (เพื่อนกำลังดล่นมือถืออยู่ ก็ปกติที่เราจะถามว่าทำอะไรอยู่ เพื่อนก็บอกว่าคุยกับอีกคน เราก็เลยขอดูด้วยค่ะ ) แล้ว B ที่กำลังแชทกับ A ก็ได้บอก A ว่าห้ามบอกเราค่ะ (แต่ไม่ทันแล้วค่ะ เราดูอยู่ ก็แอบรู้สึกผิดนิดๆนะคะ แต่ก็ทำให้เราคิดว่าบางทีเขาอาจจะไม่คิดว่าเราเป็นเพื่อนเขาจริงๆก็ได้ค่ะ แอบน้อยใจๆ . _ .)
วันต่อมาที่ไปโรงเรียนเราก็เลยไม่พูดกับ B เลยค่ะ แต่เราพูดบางทีที่เขาถามเรื่องงาน เช่น การบ้านนี้ส่งตอนไหน อันนี้ทำไง ให้ช่วยทำไรมั้ย เราก็ตอบๆไปค่ะ (เราแยกเรื่องงานกับเรื่อส่วนตัวได้ค่ะ) วันหนึ่งวันก็จบไปโดยที่เราไม่ค่อยได้คุยกัน เพื่อนในห้องก็ทักนะคะว่าทำไมไม่ค่อยคุยกันเลย ปกติเห็นเล่นกันแทบจะตลอดเวลา เราก็ไม่ได้ตอบอะไร แค่ยิ้มๆละก็กลับบ้าน
พอวันต่อมาอีก ช่วงพักกลางวัน B ก็มาคุยกับเราค่ะ ว่าโกรธเรื่องแค่นั้นเองหรอ เราก็ตอบว่าใช่ แต่เราก็แอบคิดนะคะ ว่าถ้าเรื่องแค่นั้นทำไมถึงบอกเราไม่ได้ แต่เราก็ไม่พูดอะไรค่ะ
ตอนนี้เรามีปัญหาเยอะมาก แล้วตอนนี้ยังจะมาทะเลาะกับเพื่อนสนิทแบบนี้อีก จริงๆเราก็ไม่อยากเสียเพื่อนแบบเขาไปนะคะ แต่จริงๆพอมาลองคิดๆดู ... เราก็ไม่ได้รู้สึกว่าเขาคิดว่าเราเป็นเพื่อนจริงๆเลยค่ะ เรารู้สึกว่าเราเป็นฝ่ายเดียวที่ให้มาตลอด แต่เราไม่เคยหวังที่จะได้รับอะไรตอบแทนนะคะ นอกจากหวังว่าเพื่อนจะเข้าใจแล้วสิ่งนั้นมันจะมีประโยชน์ต่อเขาในอนาคต... (เช่นการติวหนังสือ เราเรียนพิเศษมาเราก็เอาชีทให้เขส แล้วก็จะคอยติวให้เขาตลอดนะคะ แต่เหมือนว่าเขาก็ไม่อยากจะติวกับเราเท่าไหร่ ดูเหมือนว่าเขาจะอยากติวกับคนอื่นมากกว่า อันนี้เราก็แอบนอยนะคะ ทั้งๆที่เป็นเพื่อนกัน เรียนในห้องเดียวกันแท้ๆ ) แต่เราก็เชื่อใจเขามาตลอด เพราะตอนที่ทะเลาะกันเมื่อนานมาแล้วเขาเคยพูดเอาไว้ว่า " ไม่อยากเสียเพื่อนแบบเราไป "
แต่ในตอนนี้เขาได้กลับไปอยู่กลุ่มเก่าของเขาแล้วค่ะ (กลุ่มที่นินทาเราทั้งที่ไม่สนิทกับเราน่ะค่ะ...ไม่รู้เหมือนกันว่าอะไร ที่รู้ๆมาคือกลุ่มคนเหล่านั้นชอบมาแซะเรานะคะ แซะแบบลอยๆแต่คือรอบๆเป็นพวกเขาเองหมดเลยแล้วมีแค่เราที่อยู่ตรงนั้น รวมถึงการโพสลงโซเชียลต่างๆด้วยค่ะ เราเคยไปถามเพื่อนคนนึงว่าอันนั้นโพสว่าเราหรอ เพื่อนก็บอกเปล่า แต่พอเวบาต่อมาเพื่อนของเพื่อนคนที่เราถามก็ได้แซะออกมาว่า เราร้อนตัวเพราะไปถามเรื่องนั้น... ) แต่ไม่รู้จะไปถาวรไหม แต่เรื่องนี้เราก็เตรียมใจเอาไว้มาตั้งแต่แรกๆที่คบเป็นเพื่อนกันแล้วค่ะ ว่าสักวันมันต้องมีเรื่องแบบนี้
ถ้าเกิดว่า B เขาไปแล้วเราควรจะปล่อยๆเขาไปเลยดีกว่าไหมคะ ? เราส่งข้อความไปคุยกับเขา เขาก็ไม่ตอบอะไรเราเลยค่ะ ปกติตอนกลับบ้านก็จะกลับด้วยกัน แต่วันที่ผ่านๆมาเขาก็แยกไปกลับกับคนอื่นแทนค่ะ
#เรายินดีรับฟังคำแนะนำ/ความคิดเห็น ของทุกคนนะคะ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องดี หรือ ไม่ดี
ขอขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ เราเพียงแค่อยากตจะระบายสิ่งต่างๆออกมาบ้างก็เท่านั้นค่ะ... 😔
ปัญหาในห้องเรียนและเพื่อน...
ก่อนอื่นก็ขอบอกเอาไว้ก่อนเลยนะคะ เราเป็นคนพูดไม่เก่ง ไม่ค่อยไว้ใจคนอื่นเพราะเจอเหตุการณ์ต่างๆมาเยอะ และดูเป็นคนที่จริงจังมากเกินไป(จากมุมมองของคนอื่นที่บอกมา) เราเลยเป็นคนที่มีเพื่อนน้อยมากๆ (ถึงเพื่อนจะน้อยแต่เราก็จริงใจและเต็มใจอยู่ด้วยเสมอค่ะไม่ว่าเขาจะมีปัญหาอะไร ) เพื่อนเราน้อยจนนับคนได้เลยค่ะ ปัจจุบันก็ไม่รู้ว่าตอนนี้ตัวเองมีเพื่อนจริงๆอยู่กี่คน ที่เขาไม่นินทาลับหลังกัน ถึงเราจะเข้าใจว่าเรื่องพวกนี้เป็นเรื่องปกติ แต่มันก็คงจะรู้สึกเสียใจกันบ้างแหละค่ะ
ตอนนี้เราอยู่ในสังคมโรงเรียนในห้องเรียนที่ทุกคนดูรักกันดี แต่จริงๆคือคนในห้องนินทากัน แต่เขาก็มาคุยกัน (บางคนนินทาแรงมากเลยนะคะ เราก็ไม่เข้าใจว่าถ้าด่ากันไปแล้วจะมาคุยกันอีกทำไม...) รวมถึงบางคนที่นินทาลับหลังเรา (แต่แอบมีคนได้ยินละมาบอกเราค่ะ เราก็ไม่รู้หรอกค่ะว่าจริงไหม แต่ถ้าดูจากโพสต่างๆที่เขาร่วมกันโพสก็คงจะเป็นเรานี่แหละค่ะ)
เราเป็นคนที่มักจะโดนนินทาบ่อยมาก (จากคนที่เขาไม่สนิทกับเราเขายังนินทาเราได้เลยค่ะ ) ทั้งๆที่อยู่เฉยๆ หรือบางทีการที่เราทำงานดีกว่าคนพวกนั้นเขาก็จะมาว่าเราว่า เอาหน้าบ้าง อยากประจบอาจารย์บ้าง ซึ่งจริงๆเราไม่เคยคิดอะไรพวกนี้เลยนะคะ ปกติเราไม่ค่อยสนใจอะไรพวกนี้ด้วยซ้ำ แต่พอมีงานโรงเรียนเพื่อนๆในห้องบางกลุ่มที่ชอบตั้งตัวเป็นหัว เขาก็จะคอยกันไม่ให้เราช่วยค่ะ ก็ไม่รู้ว่าทำไม...หรือใครกันแน่ที่ต้องการเอาหน้า...😕
(เรื่องนี้เราค่อนข้างเครียดมากเลยทีเดียวเพราะไม่รู้จะทำยังไง ตอนนี้รู้สึกไม่อยากไปโรงเรียนด้วยซ้ำค่ะ เวลาก้าวขาเข้าไปในห้องเรียน รู้สึกเหมือนเจอแรงกดดันอะไรสักอย่าง อาจจะมาจากการที่เราสร้างขึ้นมาเองก็ได้ค่ะ เราเคยปรึกษาที่บ้านเรื่องย้ายโรงเรียน แต่ที่บ้านก็บอกว่าให้ทนๆเรียนไปมันเดี๋ยวก็เรียนจบ เราไม่เคยเล่าปัญหาให้คนที่บ้านฟังค่ะ เราไม่สนิทกับคนที่บ้านเลย เพราะตอนเด็กๆเราไปอยู่กับคนอื่นค่ะ แต่ตอนโตก็ได้กลับมาอยู่กับครอบครัว)
ก็ขอเข้าประเด็นเรื่องเลยแล้วกันค่ะ คือเรามีเพื่อนที่มักจะอยู่ด้วยกันเสมอเลยค่ะ มีกัน 4 คน ขอตั้งนามสมมตินะคะ
คนแรกชื่อ A
คนที่สองชื่อ B
คนที่สามชื่อ C (คนนี้ไม่ค่อยมีบทบาทเท่าไหร่ค่ะ เขาไม่ค่อยสนใจโลก)
คนที่สี่คือ เราเองค่ะ
ตอนแรกเราสนิทกับ A มากๆเลยค่ะ สนิทกันก่อนที่จะมาเจอ B กับ C แต่พอได้เลือกแผนการเรียนเราก็ได้มาเจอกับอีก 2 คน แล้วก็อยู่ด้วยกันค่ะ ทำงานกลุ่ม งานรร.ด้วยกันตลอดเลย ก็เลยทำให้เราสนิทกับ B มากขึ้นเยอะเลยค่ะ ( B ออกมาจากกลุ่มเก่าที่เคยสนิทกันเพราะเขาบอกว่าเขาไม่ชอบค่ะ ) เพราะคุยหลายๆเรื่องถูกคอกันค่ะ เรามักจะเล่าเรื่องต่างๆของเราให้ B ฟังเสมอเลยค่ะ เช่น เรื่องปัญหาครอบครัว เรื่องต่างๆที่เราไปเจอมา ส่วน C เป็นคนที่เพื่อนในห้องค่อนข้างชอบเยอะค่ะ เพราะเขาเป็นคนตลกๆ จะมึนๆแล้วทำให้คนอื่นขำตลอดเลยค่ะ (เราเองก็ตลกกับบุคลิกของเขาเช่นกัน บางทีก็ทำให้เราหายเครียดได้ค่ะ) ส่วน A ก็จะดูนิ่งๆหน่อย เขาเริ่มสนิทกับ C มากขึ้นค่ะ เพราะเราจะอยู่กับ B (เราไม่ได้ทิ้งAนะคะ คุย/กลับบ้านด้วยกันตลอด มีอะไรเราก็เล่าให้ฟังเช่นเดียวกันกับ B และ C)
และเรื่องนี้ก็เพิ่งจะผ่านมาไม่นานค่ะ เรื่องมีอยู่ว่า B เขาไปบอกสิ่งนึงกับ A แล้วเราก็บังเอิญไปเห็นในแชท (เพื่อนกำลังดล่นมือถืออยู่ ก็ปกติที่เราจะถามว่าทำอะไรอยู่ เพื่อนก็บอกว่าคุยกับอีกคน เราก็เลยขอดูด้วยค่ะ ) แล้ว B ที่กำลังแชทกับ A ก็ได้บอก A ว่าห้ามบอกเราค่ะ (แต่ไม่ทันแล้วค่ะ เราดูอยู่ ก็แอบรู้สึกผิดนิดๆนะคะ แต่ก็ทำให้เราคิดว่าบางทีเขาอาจจะไม่คิดว่าเราเป็นเพื่อนเขาจริงๆก็ได้ค่ะ แอบน้อยใจๆ . _ .)
วันต่อมาที่ไปโรงเรียนเราก็เลยไม่พูดกับ B เลยค่ะ แต่เราพูดบางทีที่เขาถามเรื่องงาน เช่น การบ้านนี้ส่งตอนไหน อันนี้ทำไง ให้ช่วยทำไรมั้ย เราก็ตอบๆไปค่ะ (เราแยกเรื่องงานกับเรื่อส่วนตัวได้ค่ะ) วันหนึ่งวันก็จบไปโดยที่เราไม่ค่อยได้คุยกัน เพื่อนในห้องก็ทักนะคะว่าทำไมไม่ค่อยคุยกันเลย ปกติเห็นเล่นกันแทบจะตลอดเวลา เราก็ไม่ได้ตอบอะไร แค่ยิ้มๆละก็กลับบ้าน
พอวันต่อมาอีก ช่วงพักกลางวัน B ก็มาคุยกับเราค่ะ ว่าโกรธเรื่องแค่นั้นเองหรอ เราก็ตอบว่าใช่ แต่เราก็แอบคิดนะคะ ว่าถ้าเรื่องแค่นั้นทำไมถึงบอกเราไม่ได้ แต่เราก็ไม่พูดอะไรค่ะ
ตอนนี้เรามีปัญหาเยอะมาก แล้วตอนนี้ยังจะมาทะเลาะกับเพื่อนสนิทแบบนี้อีก จริงๆเราก็ไม่อยากเสียเพื่อนแบบเขาไปนะคะ แต่จริงๆพอมาลองคิดๆดู ... เราก็ไม่ได้รู้สึกว่าเขาคิดว่าเราเป็นเพื่อนจริงๆเลยค่ะ เรารู้สึกว่าเราเป็นฝ่ายเดียวที่ให้มาตลอด แต่เราไม่เคยหวังที่จะได้รับอะไรตอบแทนนะคะ นอกจากหวังว่าเพื่อนจะเข้าใจแล้วสิ่งนั้นมันจะมีประโยชน์ต่อเขาในอนาคต... (เช่นการติวหนังสือ เราเรียนพิเศษมาเราก็เอาชีทให้เขส แล้วก็จะคอยติวให้เขาตลอดนะคะ แต่เหมือนว่าเขาก็ไม่อยากจะติวกับเราเท่าไหร่ ดูเหมือนว่าเขาจะอยากติวกับคนอื่นมากกว่า อันนี้เราก็แอบนอยนะคะ ทั้งๆที่เป็นเพื่อนกัน เรียนในห้องเดียวกันแท้ๆ ) แต่เราก็เชื่อใจเขามาตลอด เพราะตอนที่ทะเลาะกันเมื่อนานมาแล้วเขาเคยพูดเอาไว้ว่า " ไม่อยากเสียเพื่อนแบบเราไป "
แต่ในตอนนี้เขาได้กลับไปอยู่กลุ่มเก่าของเขาแล้วค่ะ (กลุ่มที่นินทาเราทั้งที่ไม่สนิทกับเราน่ะค่ะ...ไม่รู้เหมือนกันว่าอะไร ที่รู้ๆมาคือกลุ่มคนเหล่านั้นชอบมาแซะเรานะคะ แซะแบบลอยๆแต่คือรอบๆเป็นพวกเขาเองหมดเลยแล้วมีแค่เราที่อยู่ตรงนั้น รวมถึงการโพสลงโซเชียลต่างๆด้วยค่ะ เราเคยไปถามเพื่อนคนนึงว่าอันนั้นโพสว่าเราหรอ เพื่อนก็บอกเปล่า แต่พอเวบาต่อมาเพื่อนของเพื่อนคนที่เราถามก็ได้แซะออกมาว่า เราร้อนตัวเพราะไปถามเรื่องนั้น... ) แต่ไม่รู้จะไปถาวรไหม แต่เรื่องนี้เราก็เตรียมใจเอาไว้มาตั้งแต่แรกๆที่คบเป็นเพื่อนกันแล้วค่ะ ว่าสักวันมันต้องมีเรื่องแบบนี้
ถ้าเกิดว่า B เขาไปแล้วเราควรจะปล่อยๆเขาไปเลยดีกว่าไหมคะ ? เราส่งข้อความไปคุยกับเขา เขาก็ไม่ตอบอะไรเราเลยค่ะ ปกติตอนกลับบ้านก็จะกลับด้วยกัน แต่วันที่ผ่านๆมาเขาก็แยกไปกลับกับคนอื่นแทนค่ะ
#เรายินดีรับฟังคำแนะนำ/ความคิดเห็น ของทุกคนนะคะ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องดี หรือ ไม่ดี
ขอขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ เราเพียงแค่อยากตจะระบายสิ่งต่างๆออกมาบ้างก็เท่านั้นค่ะ... 😔