ความรู้สึกของผู้ชายคนนึง เป็นคุณจะทำอย่างไน?

ที่ตั้งกระทู้นี้เพื่ออยากระบายความในใจของผู้ชายคนนึงครับ ผมคบกับแฟนมา3เดือน มันอาจจะเป็นเวลาที่น้อยสำหรับบางคนนะครับ เราสำหรับผมผมเองมีความสุขมาก จนถึงตอนนี้ผมกับเค้าเราทะเลาะกัน เหตุผลเพราะเค้าน้อยใจที่ผมไม่สนใจ ไม่ใส่ใจเค้าเลย แต่จริงๆแล้วผมไม่เคยที่จะไม่สนใจเค้าเลย ตัวผมตอนนี้ใกล้จะเรียนจบ เลยอยากปรับปรุงตัวให้ดีขึ้น ผมเป็นเด็กติดเกมส์คนนึง แต่พอได้คบกับเค้ามันทำให้ผมคืดได้ว่าเราไม่ควรใช้ชีวิตจมอยู่กับเกมส์เพียงอย่างเดียว ประกอบกับเกิดความเบื่อหน่ายชีวิตติดเกมส์ของตนเอง ที่เค้าน้อยใจเพราะระยะทางที่ไกลกันเกมส์คือกิจกรรมที่เค้าอยากทำร่วมกับผม แต่ผมปฎิเสธเค้าตลอด ปัจจุบันตอนนี้ก็ช่วงปิดเทอม เพื่อนๆผมล้วนแต่ไปฝึกงานกัน ผมเองที่เกรดน้อยจึงไม่กล้าไปฝึกงานกับคนอื่นเขา จึงใช้เวลากับการเรียนภาษาเพราะอยากพัฒนาตัวเองไม่อยากให้อนาคตแฟนผมจะต้องมาลำบากกับคนไม่เอาไหน นี้แหละครับคือสาเหตุที่เค้าน้อยใจ ตัวผมเองก็ผิดที่คิดว่าเค้าจะเข้าใจ ที่กล่าวมาคือสิ่งที่ผมบอกกับเธอเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนหน้านี้ผมก็ตามง้อเธอปกติครับ ก่อนที่ผมจะบอกเธออย่างที่กล่าวไปก่อนหน้านี้(ที่ไม่บอกตั้งแต่แรกเพราะว่าผมคิดว่ามันฟังดูเหมือนข้อแก้ตัว) ตลอดเวลาที่ตามง้อผมถามเค้าตลอดว่าเรากลับไปเป็นเหมือนเดิมได้ไหม แต่สิ่งที่ได้คือเงียบไม่มีคำตอบ ณ ตอนนั้นไม่ว่าคำตอบอะไรผมยอมรับได้ทั้งนั้นครับ หากเธอยอมรับผมก็พร้อมไปต่อ หากปฏิเสธผมก็พร้อมที่จะเดินจากไป แต่เค้าไม่ตอบอะไรสักคำ แถมเค้าเองมีคำพูดทำร้ายความรู้สึกผมเช่นกัน ตอนนั้นผมอึดอัดมาก อยากหาทางออกจากปัญหานี้ แต่ยิ่งตามง้อเท่าไหร่ยิ่งเหมือนตัวเองไร้ค่า ผมจึงลั่นคำพูดที่ว่า"กลับไปเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมเถอะ" แต่คำตอบของเธอคือจริงๆผมเปลี่ยนใจเธอได้แล้วแหละ แต่ผมเลือกที่จะเป็นอย่างนี้ ผมนี้ถึงขั้นช็อคเลยครับ เราพูดอะไรลงไป แต่ผมตัดสินใจแล้วเลิกคือเลิก จึงไม่คุยกับเค้าเลยสองสามวันได้ แต่ผมเองก็ไม่ใจแข็งพอ ผมเลือกที่จะไปขอโทษกับสิ่งที่ผมพูดไปและขอโอกาสกับเธออีกสักครั้ง แต่เหมือนเดิมครับเธอนิ่งและเย็นชาใส่ผมมาก กลายเป็นว่าตอนนี้ผมสับสนไปหมดว่าผมควรทำอย่างไร เลือกที่จะตามง้อเธอต่อ หรือจะพอแค่นี้หันมารักตัวเอง เปลี่ยนรูปแบบความรักจากคนรักกลายเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน ถ้าเป็นพวกคุณจะทำอย่างไรเมื่อคุณยังมองถึงสิ่งดีๆที่ผ่านมา