รู้สึกว่าตัวเองยอมคนง่าย+ไม่สำคัญในกลุ่ม

เรื่องนี้เราดองความรู้สึกไว้ตั้งแต่ปีที่แล้วแล้วค่ะพยายามไม่คิดพอไปมาๆภาพก็เข้าหัวอยู่ดีต้นกำเนิดมาจากตอนที่เราคิดว่าเพื่อนไม่สนใจเราค่ะคือตอนนั้นก่อนกน้านี้เรามีแก๊งคืเพื่อน5คนรวมเราแต่พอเปิดเทอมใหม่แยกกันเราก็อยู่กับเพื่อนอีก2คนสมมติชื่อAกับBแล้วพอนานๆไปก็รู้สึกว่าAคุยกับBตลอดพอเราแบบมีอะไรจะพูดด้วยบางครั้งก็หันหน้าหนีไปพอเราตัดสินใจระบายไปนางก็บอกว่าทักผิดจังหวะ...คือเราทักไปนี่หันหน้าหนีไปซักพักก็ไปคุยกับBเนี่ยหรอเราก็ทนๆมาพอมาเทอม2 ไปสนิทกับเพื่อนอีกกลุ่มนึงแต่ไม่มากค่ะคือแบบะวกนางก็ชอบใช้เรา เราก็ำม่เคยปฏิเสธไปเลยค่ะ(ขอโทษที่โง่ให้เขาใช้เราต่อ)เพราะเรากลัวเค้าเสียใจ+คิดอคติกับเรา แต่ก็ชอบตรงเค้าก็มาปกป้องเราอยู่นะเวลาโดนคนอื่นด่ามันทำให้เราคิดไม่มากอยู่แต่ส่วนมากพอขึ้นชั้นเรียนใหม่มาความคิดมันย้อนมาหมดเลยค่ะ ทั้งกลัวเพื่อนเมิน/ไม่สนใจ+คิดเกมือนว่าเราเป็นคนใช้ในกลุ่มอ่ะค่ะไม่ชอบเลยเคยมีเพื่อนบอกเรายอมคนง่ายเราก็คงยอมแบบง่ายๆจริงนี่แหละ มันทำให้เรารู้สคกไม่อยากย่กับพวกนั้นแล้วบางทีเราอาจไม่เข้ากับพวกเค้าก็ได้ รู้สึกโดดเดี่ยวมากเลยค่ะ แล้วอีกอย่างนึงรู้สึกว่าคิดมากกับคำเล็กๆน้อยๆของเพื่อนด้วยบางครั้งแบบมาด่าแบบหยอกเล่นบางครั้งก็ทนไม่ได้ค่ะกลับเอามาคิดอีก เบื่อชีวิตแบบนี้มากกกกก