สวัสดีค่ะทุกคน ช่วยแนะนำหน่อยค่ะว่าควรทำอย่างไรต่อไปดีกับความรักของเรา อยากมาปรึกษาและขอคำแนะนำค่ะ
เรื่องมีอยู่ว่า พวกเราคบกันมา 4 ปีแล้วแล้วค่ะ แต่ถ้ารวมเวลาคุยกันมาก็ 8 ปี ตอนแรกๆอะไรก็ดีหมดแหละค่ะ ชี้นกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้ เราคบกันมาเรื่อยมันมีความสุขมากค่ะแต่พอเวลาผ่านไปมันทำให้เรารู้จักที่ปรับเข้านิสัย ปรับทัศนะคติหลายๆอย่างเข้าหากัน จนเรารู้ใจเขาหมดทุกอย่าง รู้แม้กระทั่งเดาทางเขาออกว่าเขาคิดอะไรอยู่ เรามีช่วงเวลาที่ดีมากมายค่ะ เรารักเขามาก เรามองอนาคตไปไกลมากเพราะเราอยากหยุดและใช้ชีวิตกับคนนี้จริงๆ เขาชอบมีปัญหากับทางบ้านค่ะ เพราะพ่อแม่ของเขาไม่เข้าใจสังคมสมัยนี้ เลยทำให้เขาเครียดแต่เราก็เป็นที่ระบายและเป็นที่ปรึกษาของเขา เราช่วยเขาแบ่งเบาความทุกข์ใจของเขามาก  แต่พอมาช่วงหนึ่ง เขาเจอกับสังคมใหม่ๆ ได้มีสังคมใหม่เข้ามาในชีวิตเขา ทำให้เราต้องห่างกัน เขามีหน้าที่ที่ต้องทำ เราก็มีหน้าที่ที่จะต้องทำเหมือนกัน มันเลยทำให้เราต้องห่างกัน เราเข้าใจเขาทุกอย่างว่าที่ไม่มีเวลาให้เพราะมันจำเป็นจริงๆ แต่ความสัมพันธ์มันเริ่มลงมากเพราะเขา ชอบโกหกเรา โกหกอยู่บ่อยครั้ง แต่เราก็พร้อมที่จะให้อภัยเขาเสมอเพราะเราเชื่อว่า เขาจะเปลี่ยนได้ เเต่ไม่เลย ที่มันทำให้เราเจ็บใจมีอยูหลายเหตุการณ์ เราขอยกตัวอย่างเผื่อจะมองภาพออก อย่างแรก เขาโกหกเราไปเที่ยวดื่มสังสรรค์กับเพื่อนค่ะ เราเข้าใจนะว่าผู้ชายเขาต้องการแบบนี้กันทั้งนั้นแต่เราไม่เข้าใจว่าทำไมต้องโกหก เราคิดว่าเขาอาจจะกลัวเราไม่ให้เขาไปแต่คือถ้าบอกเราก็จะให้ไป แต่เราก็ห่วงเขาไงเราเลยตกลงกับเขาว่าถ้าไปต้องรู้เวลากลับ ต้องรู้ลิมิตของตัวเอง มีอะไรก็บอกเราด้วย เกิดอะไรขึ้นมาเราจะได้รู้ตำแหน่งของเขา ถ้าสมมติเกิดอุบัติเหตุไรงี้เราก็จะได้ช่วยเขาทัน แต่ที่ทำให้เราเจ็บใจมากที่สุดคือเขาโกหกเราว่าอยู่บ้าน กำลังจะกลับทั้งๆที่ตัวเองกำลังมีความสุขเเต่ปล่อยให้เราทุกข์ใจอยู่บ้าน  อย่างที่สอง เราชวนเขาไปทำบุญโดนเขาปฏิเสธเรา แต่เขาไปทำบุญกับเพื่อน ชวนเพื่อนสาวไปด้วย ทั้งๆที่พึ่งเจอกัน พอเราถามเขาว่าอยู่ไหนเขาบอกเราว่าอยู่บ้าน แต่เราก็ไม่ได้คิดไรเราก็ปล่อยเขาไป ข้อนี้เจ็บมากเพราะเราตั้งใจไปทำบุญจริงๆแต่ก็ไม่ได้ไป อย่างที่สาม เขาคุยกับเพื่อนสาวของเขาดีมากเลย ถามสารทุกข์สุขดิบทุกอย่างเหมือนตอนเราเป็นแฟนกันใหม่ๆ พอนึกภาพออกเนาะ แต่กับเราวันนึงนี้คือนับคำพูดได้เลย แทบจะไม่ได้คุยกันด้วยซ้ำ เราไม่เข้าใจเลยว่าเราทำอะไรผิด มันมาถึงจุดนี้ได้ยังไง หรือเขาอึดอัดที่มีเราเป็นแฟน จนเราทนไม่ไหวเราขอเคลียกับเขา เราทำใจมาพักนึง จึงตัดสินใจที่จะเคลียและเลิก แต่พอเจอหน้ากันจริงๆ มันทำให้เราคิดถึงช่วงเวลาดีๆที่เคยใช้ด้วยกัน ตอนนี้เราบอกเลิกไปละนะ แต่เขาไม่ยอมเลิกกับเรา เขาบอกเราว่าเขารักเรา แต่เขาก็ทำตัวเหมือนเดิมแบบที่เคยทำมา โกหกซ้ำซาก เขามีเราแต่เขาไม่ดูแลเราเลย อยากทำอะไรก็ทำ ไม่คิดถึงเราเลย ตอนนี้ควรทำยังไงดีคะเราควรเดินไปทางไหน ขอคำปรึกษาแบบจริงจังทีค่ะ ด่าได้นะแต่ขอให้ข้อคิดให้คำเตือนความหวังดีนะ สงสารเราห่อยนะสภาพจิตใจย่ำแย่มากตอนนี้
*เขาเปลี่ยนรหัสโทรสับทุกอย่างเลย คือไม่ให้เรายุ่งกับโทรสับเขาได้เลย
นี่เป็นกระทู้แรกของเรานะ ผิดถูกยังไงก็ขออภัยด้วยนะคะ