...........นาฬิกาทราย

นาฬิกาทรายและไข่มุกอาถรรพ์ บนโต๊ะไม้เก่าแก่ที่ตั้งอยู่ริมหน้าต่างของห้องสมุดปราสาท นาฬิกาทรายเรือนหนึ่งยืนตระหง่าน เม็ดทรายสีทองร่วงหล่นลงมาอย่างเชื่องช้า วัดห้วงเวลาที่ไร้สิ้นสุดอย่างเงียบงัน เจ้าหญ

กระเปาะแก้วแพรวเม็ดทรายเลื่อมลายรุ้ง กอบมาจากท้องทุ่งแห่งความฝัน แต่ละเม็ดแต่ละเกล็ดเก็บนิรันดร์ ในห้วงนั้นฉันมีเธอเสมอเคียง จะเรียงริ้วพลิ้วไหลไปด้วยกัน ผ่านกัปกัลป์มั่นรักไม่บ่ายเบี่ยง แม้เส้นทางจะ

เฝ้าคอยดูเม็ดทรายที่ร่วงหล่น ความรู้สึกเจือปนความอ่อนไหว ทีละนิดทรายน้อยน้อยหล่นลงไป ตามกระแสเคลื่อนไหวนาฬิกาทราย เมื่อครั้งก่อนไม่มีทรายตอนเริ่มต้น คนหนึ่งคนดำเนินไปตามใจหมาย คนคนหนึ่งพบเจอคนที่มากม

วันนี้เป็นนิทานเกี่ยวกับสิ่งที่ไม่มีชีวิตครับ...(ไม่รู้จะบรรยายยังไงจริงๆ) นานมาแล้ว โลกเป็นเพียงวัตถุทรงกลมเรียบ ๆ เปล่า ๆ ไม่มีอะไรอยู่เลย นอกจาก น้ำแข็งก้อนใหญ่ กับ นาฬิกาทรายเรือนยักษ์ ที่มีปลายเ

โลกหมุนวนพ้นผ่านกาลและสมัย ทุกสิ่งในสายตาเคยงามหรู วันหนึ่งคล้อยร่วงรินดั่งฝนพรำดู ความโศกหรูจึงกลายเป็นบทเรียน แดดเคยอุ่นกลายเย็นเมื่อเดือนเปลี่ยน น้ำค้างเขียนคำสัจน์ไว้บนหญ้า ดอกไม้บานแล้วร่วงในเวล