๑๐๑. ยํ กุทฺโธ อุปโรเธติ สุกรํ วิย ทุกฺกรํ.
ผู้โกรธจะผลาญสิ่งใด สิ่งนั้นทำยากก็เหมือนทำง่าย.
องฺ. สตฺตก. ๒๓๙๙.
“ถ้ามีวิธีที่จะพ้นได้ ยังไม่มีวิธีข้างหน้า เพราะวิธีการในภายหน้าเป็นแค่วิธีการให้ไปถึง ไม่ใช่เป็นของ เป็นสิ่ง หรือเป็นวิธีที่จะให้พ้น ในปัญหา ตามวิธีการที่ยังหาไม่พบในปัจจุบันนี้, ฉะนั้น ในปัจจุบันนี้ ที่เห็นว่ามีสองอย่าง ก็คือ มีสีแดง สีขาว ที่อาจจะยก อาจจะทำให้เป็นหลายแถบ หลายเส้น หลายลาย แต่เป็นแค่แต่สีแดง และสีขาว ที่ยังเปลี่ยนแปลงหาวิธีการอะไรไม่ได้ ไม่ใช่สีน้ำเงิน ที่ทุกคนจะหาอ้างความเปลี่ยนแปลง หรืออ้างหาความขัดข้องลงไปที่นั่น อ้างไม่ได้
คนเราไม่ได้ไปแก้ปัญหา ให้ประเทศชาติ ได้เป็นประเทศชาติที่มีครบ ไม่ได้ไปจับจองหาสิ่งใหม่เผื่อทางของชาติ ไม่ได้ไปแสดงตนรักษาของเก่า ที่ควรเก็บรักษาเอาไว้เพื่อการศึกษาให้ถ่องแท้ และไม่ได้ไปเพื่อความนิยมชาติของตน และชาติอื่นใด ที่ว่าตนจะประสานความปรกติสุขในโลกนี้ให้ยืนยาว ในทุกสิ่งทุกอย่างโดยที่ไม่ต้องใช้อันตราย และไม่ไปใช้ซึ่งการสื่อความหมาย ที่เป็นแต่ความเข้าใจไม่ผิด ในคนที่อยู่ในสีแดง สีขาว และสีน้ำเงิน ที่กล่าวแล้ว ที่ขอพาตนเองไปอยู่ในนานาประเทศอื่น ออกไป
ที่ไปสมส่วนอยู่กับคนที่สนุกสนานนั้น ซึ่งคงไม่รู้ ให้เตือนอันตรายให้ก็ยังคงไม่รู้ เพราะเรือลำที่โตมากๆ ใหญ่มาก ไม่ทำให้คนรู้ว่าอันตรายที่อยู่ที่ผืนน้ำนั้นมี เป็นอันตรายที่น่ากลัว คนที่ชอบสนุกสนานจะโกรธด้วยซ้ำ ที่เราหรือใครจะต้องไปเตือนให้เขาฟัง เพราะเขาใหญ่โตมีใจใหญ่ในเรือ ทั้งที่ตนอาจว่ายน้ำยังไม่เป็นก็มี และให้รู้วิธีนิรภัยอะไรในอุปกรณ์การช่วยเหลือนั้น ก็แทบไม่รู้ รู้แต่ว่า ที่นี่เป็นเรือมนุษย์ ตนได้มาอยู่แล้ว ตนเองจะสนุกสนานอย่างไรก็ได้ เพราะตัวเขาคนนั้นไม่ได้คิดถึงอนาคต และบทเรียนสั่งสอนใจ ในชนิดที่น่าเศร้า ในอดีต”
ไม่ได้ไปแก้ปัญหา ให้ประเทศชาติ
ผู้โกรธจะผลาญสิ่งใด สิ่งนั้นทำยากก็เหมือนทำง่าย.
องฺ. สตฺตก. ๒๓๙๙.
“ถ้ามีวิธีที่จะพ้นได้ ยังไม่มีวิธีข้างหน้า เพราะวิธีการในภายหน้าเป็นแค่วิธีการให้ไปถึง ไม่ใช่เป็นของ เป็นสิ่ง หรือเป็นวิธีที่จะให้พ้น ในปัญหา ตามวิธีการที่ยังหาไม่พบในปัจจุบันนี้, ฉะนั้น ในปัจจุบันนี้ ที่เห็นว่ามีสองอย่าง ก็คือ มีสีแดง สีขาว ที่อาจจะยก อาจจะทำให้เป็นหลายแถบ หลายเส้น หลายลาย แต่เป็นแค่แต่สีแดง และสีขาว ที่ยังเปลี่ยนแปลงหาวิธีการอะไรไม่ได้ ไม่ใช่สีน้ำเงิน ที่ทุกคนจะหาอ้างความเปลี่ยนแปลง หรืออ้างหาความขัดข้องลงไปที่นั่น อ้างไม่ได้
คนเราไม่ได้ไปแก้ปัญหา ให้ประเทศชาติ ได้เป็นประเทศชาติที่มีครบ ไม่ได้ไปจับจองหาสิ่งใหม่เผื่อทางของชาติ ไม่ได้ไปแสดงตนรักษาของเก่า ที่ควรเก็บรักษาเอาไว้เพื่อการศึกษาให้ถ่องแท้ และไม่ได้ไปเพื่อความนิยมชาติของตน และชาติอื่นใด ที่ว่าตนจะประสานความปรกติสุขในโลกนี้ให้ยืนยาว ในทุกสิ่งทุกอย่างโดยที่ไม่ต้องใช้อันตราย และไม่ไปใช้ซึ่งการสื่อความหมาย ที่เป็นแต่ความเข้าใจไม่ผิด ในคนที่อยู่ในสีแดง สีขาว และสีน้ำเงิน ที่กล่าวแล้ว ที่ขอพาตนเองไปอยู่ในนานาประเทศอื่น ออกไป
ที่ไปสมส่วนอยู่กับคนที่สนุกสนานนั้น ซึ่งคงไม่รู้ ให้เตือนอันตรายให้ก็ยังคงไม่รู้ เพราะเรือลำที่โตมากๆ ใหญ่มาก ไม่ทำให้คนรู้ว่าอันตรายที่อยู่ที่ผืนน้ำนั้นมี เป็นอันตรายที่น่ากลัว คนที่ชอบสนุกสนานจะโกรธด้วยซ้ำ ที่เราหรือใครจะต้องไปเตือนให้เขาฟัง เพราะเขาใหญ่โตมีใจใหญ่ในเรือ ทั้งที่ตนอาจว่ายน้ำยังไม่เป็นก็มี และให้รู้วิธีนิรภัยอะไรในอุปกรณ์การช่วยเหลือนั้น ก็แทบไม่รู้ รู้แต่ว่า ที่นี่เป็นเรือมนุษย์ ตนได้มาอยู่แล้ว ตนเองจะสนุกสนานอย่างไรก็ได้ เพราะตัวเขาคนนั้นไม่ได้คิดถึงอนาคต และบทเรียนสั่งสอนใจ ในชนิดที่น่าเศร้า ในอดีต”