ควรเลิก หรือ คบต่อ

คือเรื่องของเรากับแฟนตั้งแต่ม4จนตอนนี้จะขึ้นปี1แล้ว เราคบๆเลิกๆกันมาตลอด แต่ก่อนเรามักจะมีเรื่องมือที่สามเข้ามาตลอด แต่เวลาผ่านไป จนความเสียใจที่เรามีมันค่อยๆลดน้อยลง ตลอดเวลาที่เกิดปัญหาก็ได้แค่ถอนหายใจทิ้งละพูดว่า เออช่างมันเถอะกูเหนื่อยละ จนผ่านมาเรื่อยๆก็เริ่มไม่เข้าใจกัน บางทีเราน้อยใจเขาก็ไม่รับรู้อะไร ทำให้เราคิดเหมือนเดิมแบบเออชั่งมันเถอะ เราเป็นคนที่ชอบเงียบมีอะไรก็ไม่ชอบพูด จนเราไม่ค่อยเข้าใจกันมากๆมันทำให้เราเหนื่อย บางทีก็แอบร้องไห้คนเดียวไม่ให้เขารู้เพราะกลัวโดนว่าหาว่างี่เง่า บางทีเรานอนหันหลังให้กัน เราแอบร้องไห้ ส่วนเขานอนหลับปุ๋ย ทั้งที่เราทะเลาะกันอยู่ ตอนนี้เวลาทะเลาะกันทีไรจากที่เขาง้อ เขาก็กลับพูดว่าอืมแล้วแต่เลย จากที่เขาเคยไปหาที่บ้าน แต่เขากลับไม่ไปหา กลับปล่อยเราอยู่คนเดียว บางทีเราเหนื่อยมากเราหน่วงมาก เราจะระเบิดตัวเองออกมาแต่มันก็อึดอัดอยู่แบบนั้น พอทะเลาะกันเราก็เกิดคำถามในหัวมากมาย ว่าทำไมกูไม่พอสักทีวะ ทำไม เจ็บแล้วไม่จำวะ แต่เคยเลิกกับเขาแล้วมาลองอยู่คนเดียว มันเหมือนกับว่าเราอยู่ไม่ได้ เหมือนเขาเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตเราแล้ว มันดีทุกอย่าง ทำไมเราไม่ค่อยเข้าใจอะไรกันเลย คิดว่าไงคะเวลาเราเฟลเราเหนื่อยมากเราควรทำไง