เราจะผ่านไปกับความรู้สึก
เหมือนเค้าพร้อมจะไม่มีเรา
ได้ยังไงคะ
ตอนแรกๆที่คบกันก็โอเค
ตอนนี้เค้าจะไปเปิดบริษัทเอง
ที่อเมริกา. บลาๆๆ
คือ...จะพูดไงดี
เรื่องราวเกี่ยวกับตัวเค้า
ไม่มีในสารระบบกูเกิ้ลค่ะ
คบเราเค้าก็ไม่ได้เปิดเผยกับคนอื่น
เราเคยพูดตรงๆกับเค้า...
เค้าตอบมาแบบไร้เยื่อใย
'ถ้าเป็นแฟนมันต้องเหนื่อย กลับมาเป็นเพื่อนกันไหม'
เราช็อคค่ะ ไม่ทันตั้งตัว
เพิ่งรู้ว่าเราสำคัญตัวเองสุดๆ
เราเลยยื้อค่ะ ส่วนนึงคงยังรับไม่ได้ทำใจไม่ได้ ตั้งแต่นั้นมา
เค้าก็มีเรื่องงานเข้ามา ออกจากงานจะไปเปิดบริษัทเอง เราก็ฟังนะ
เพราะเราหมดหนทางจะรับรู้ว่าจริงหรือไม่จริง
ทุกวันนี้เราต้องสดใสร่าเริง เวลาที่คุยกัน ซึ่งก็ดึกขึ้นทุกวัน
ด้วยหลายๆอย่างใจนึงก็คิดว่า
เค้าคงเครียดงาน ต้องทำอะไรหลายอย่าง ใจนึงก็คิดว่า ในเมื่อเค้าพร้อมจะไม่มีเราได้ตลอดเวลาเค้าจะมาสนใจอะไรเราวะ
เค้าอายุมากกว่าเรา10ปี
เราก็พยายามปรับตัวมากๆ ทั้งวันเค้าไม่ทักมา ก็คงทำงานมั๊ง
แต่ออนเฟสเขียวเลย
คือตอนนี้เรากินยานอนหลับ
เราเหมือนรอโทรศัพท์เค้า
จากแรกๆเค้ากลับถึงบ้านจะรีบอาบน้ำ เพื่อคุยกับเรา ตอนนี้รอไป2-3ชม. ถามเค้าว่าทำไมนานจัง เค้าบอกกว่าเค้าจะอาบน้ำ
ทำนั่นทำนี่ มันก็ช้า แล้วถามเราว่าทำไมไม่นอน
คือ...เราไม่รู้ดิเราว่าเราควรทำไงดี
อยากคุยกับเค้าทุกคืนเหมือนเดิมแหละ แต่เวลาได้รับความรู้สึกเหมือนเราไร้ค่า มันโคตรบั่นทอนเลย ถ้าพูดอะไรสักอย่างก็เหมือนเป็นข้ออ้างที่จะเลิก
เหมือนในใจจะรู้ว่าเค้าคงไม่ได้จริงจังกับเรา แต่ก็ตัดใจไม่ได้
หรือปล่อยให้ผ่านช่วงที่เค้ากำลังยุ่งๆ
เฮ้อออ....
เราพูดได้เลยว่าเรารักเค้านะ
อยากอยู่กับเค้า...
กับคนอื่นที่ผ่านมาเราไม่เคยเป็นแบบนี้เลย
ตอนนี้คิดในใจเสมอว่า เค้าไม่จริงจังหรอก แต่ทำไมไม่เดินออกมาก็ไม่รู้ หรือเรารับไม่ได้ที่จะเป็นฝ่ายโดนทิ้งซะเอง555
ขอบคุณที่หลวมตัวเข้ามาอ่านความคิดสับสนบ้าๆบอๆของเรา
เราจะผ่านไปยังไง
เหมือนเค้าพร้อมจะไม่มีเรา
ได้ยังไงคะ
ตอนแรกๆที่คบกันก็โอเค
ตอนนี้เค้าจะไปเปิดบริษัทเอง
ที่อเมริกา. บลาๆๆ
คือ...จะพูดไงดี
เรื่องราวเกี่ยวกับตัวเค้า
ไม่มีในสารระบบกูเกิ้ลค่ะ
คบเราเค้าก็ไม่ได้เปิดเผยกับคนอื่น
เราเคยพูดตรงๆกับเค้า...
เค้าตอบมาแบบไร้เยื่อใย
'ถ้าเป็นแฟนมันต้องเหนื่อย กลับมาเป็นเพื่อนกันไหม'
เราช็อคค่ะ ไม่ทันตั้งตัว
เพิ่งรู้ว่าเราสำคัญตัวเองสุดๆ
เราเลยยื้อค่ะ ส่วนนึงคงยังรับไม่ได้ทำใจไม่ได้ ตั้งแต่นั้นมา
เค้าก็มีเรื่องงานเข้ามา ออกจากงานจะไปเปิดบริษัทเอง เราก็ฟังนะ
เพราะเราหมดหนทางจะรับรู้ว่าจริงหรือไม่จริง
ทุกวันนี้เราต้องสดใสร่าเริง เวลาที่คุยกัน ซึ่งก็ดึกขึ้นทุกวัน
ด้วยหลายๆอย่างใจนึงก็คิดว่า
เค้าคงเครียดงาน ต้องทำอะไรหลายอย่าง ใจนึงก็คิดว่า ในเมื่อเค้าพร้อมจะไม่มีเราได้ตลอดเวลาเค้าจะมาสนใจอะไรเราวะ
เค้าอายุมากกว่าเรา10ปี
เราก็พยายามปรับตัวมากๆ ทั้งวันเค้าไม่ทักมา ก็คงทำงานมั๊ง
แต่ออนเฟสเขียวเลย
คือตอนนี้เรากินยานอนหลับ
เราเหมือนรอโทรศัพท์เค้า
จากแรกๆเค้ากลับถึงบ้านจะรีบอาบน้ำ เพื่อคุยกับเรา ตอนนี้รอไป2-3ชม. ถามเค้าว่าทำไมนานจัง เค้าบอกกว่าเค้าจะอาบน้ำ
ทำนั่นทำนี่ มันก็ช้า แล้วถามเราว่าทำไมไม่นอน
คือ...เราไม่รู้ดิเราว่าเราควรทำไงดี
อยากคุยกับเค้าทุกคืนเหมือนเดิมแหละ แต่เวลาได้รับความรู้สึกเหมือนเราไร้ค่า มันโคตรบั่นทอนเลย ถ้าพูดอะไรสักอย่างก็เหมือนเป็นข้ออ้างที่จะเลิก
เหมือนในใจจะรู้ว่าเค้าคงไม่ได้จริงจังกับเรา แต่ก็ตัดใจไม่ได้
หรือปล่อยให้ผ่านช่วงที่เค้ากำลังยุ่งๆ
เฮ้อออ....
เราพูดได้เลยว่าเรารักเค้านะ
อยากอยู่กับเค้า...
กับคนอื่นที่ผ่านมาเราไม่เคยเป็นแบบนี้เลย
ตอนนี้คิดในใจเสมอว่า เค้าไม่จริงจังหรอก แต่ทำไมไม่เดินออกมาก็ไม่รู้ หรือเรารับไม่ได้ที่จะเป็นฝ่ายโดนทิ้งซะเอง555
ขอบคุณที่หลวมตัวเข้ามาอ่านความคิดสับสนบ้าๆบอๆของเรา