เราเพึ่งรู้สึกตัวว่าเป็นมานานแล้วคือไม่อยากให้คนที่รู้จักมีความสุขหรือได้ดี
เช่นไม่อยากให้เพื่อนไปกินข้าวกับญาติพ่อแม่แล้วถ่ายรูปมีความสุข
ไม่อยากให้เพื่อนหรือญาติพี่น้องเราเองเจริญก้าวหน้า อยากให้พวกเค้าอยู่กับที่เคยทำอะไรก็ทำแบบนั้น
ไม่ใช่ว่าเราแยกแยะไม่ได้แต่เราห้ามที่ไม่คิดได้จริงๆ ขนาดแค่พี่เราพาพ่อไปกินข้าวที่ร้านอาหารเรายังรู้สึกไม่อยากให้พวกเค้ามีความสุข
ยิ่งถ้าได้ข่าวว่าเพื่อนหรือญาติตกต่ำหรือไม่มีเงินลำบากเยอะยิ่งชอบยิ่งรู้สึกดี
แล้วมันก็มาถามตัวเองตลอดว่าทำไม คิดแบบนี้ทำไม ทำไมไม่สงสารเค้า
รู้สึกแย่ที่ตัวเองมีความคิดไม่ดี
เช่นไม่อยากให้เพื่อนไปกินข้าวกับญาติพ่อแม่แล้วถ่ายรูปมีความสุข
ไม่อยากให้เพื่อนหรือญาติพี่น้องเราเองเจริญก้าวหน้า อยากให้พวกเค้าอยู่กับที่เคยทำอะไรก็ทำแบบนั้น
ไม่ใช่ว่าเราแยกแยะไม่ได้แต่เราห้ามที่ไม่คิดได้จริงๆ ขนาดแค่พี่เราพาพ่อไปกินข้าวที่ร้านอาหารเรายังรู้สึกไม่อยากให้พวกเค้ามีความสุข
ยิ่งถ้าได้ข่าวว่าเพื่อนหรือญาติตกต่ำหรือไม่มีเงินลำบากเยอะยิ่งชอบยิ่งรู้สึกดี
แล้วมันก็มาถามตัวเองตลอดว่าทำไม คิดแบบนี้ทำไม ทำไมไม่สงสารเค้า