คือเรามีปัญหากับเพื่อน หรือที่จริงเหมือนเรามีปัญหาเเค่คนเดียวอ่ะค่ะ เพื่อนเราชื่อเอ(นามสมมติ)นิสัยสำหรับเราคือเเย่มาก ชอบเห็นเเก่ตัว เวลาทำงานตัวเองก็จะทำงานน้อยที่สุด เวลากินข้าวคือกลุ่มเราห่อข้าวไปเอก็ห่อมาเเต่ข้าวมีเเค่บ้างครั้งที่ห่อกับ เเต่ก็จะมานั่งตรงกลางเเล้วเบียดเราออกทั้งที่เราห่อกับมาทุกวัน เวลาเรามีเรื่องจะคุยกับเพื่อนอีกห้องเอก็จะทำเหมือนกีดกันเราเเล้วเข้าไปคุยเองทั้งที่มันก็เป็นเรื่องของเรา เเล้วเอก็ไม่เคยเเคร์ความรู้สึกเราเลยเเม้เเต่น้อยมีเเต่เราที่คอยเครียดตลอดเพราะเราเป็นคนคิดมาก เเต่ที่สำคัญที่สุดคือเหมือนเอจะชอบคนเดียวกับเราทั้งๆที่รู้ว่าเราชอบเวลาเพื่อนในกลุ่มล้อเราเเซวเราเอก็ชอบทำหน้านิ่งๆเวลาเราเล่าโมเม้นเรากับคนที่ชอบเอก็จะมาขิงเรากลับบอกว่าคนที่เราชอบก็เคยพูดด้วย คือเรารูสึกเเย่มาก ถ้าถามว่าคนที่สนิทที่สุดในกลุ่มคือใครตอบได้ทันทีเลยว่าเอ เเต่ถ้าถามว่าเกลียดใครมากที่สุดก็ตอบเอเเบบไม่ลังเลเหมือนกัน รู้สึกไม่ดีกับเพื่อนเเบบนี้มันผิดมั้ยค่ะ คือเรารู้สึกเเเย่มากเเต่ก็จะให้ไม่เกลียดเอก็ยากเหมือนกัน
.
.
ปล.พิมเยอะนิดนึ่งนะค่ะ คือนี่เก็บมามากเเล้วเลยอยากระบาย(ขอคำปรึกษา)
ใครมีความคิดเห็นยังไงพิมไว้เลยนะค่ะ ด่าได้เเต่อย่าเเรงมากนะ😂
ปรึกษาหน่อยค่ะ
.
.
ปล.พิมเยอะนิดนึ่งนะค่ะ คือนี่เก็บมามากเเล้วเลยอยากระบาย(ขอคำปรึกษา)
ใครมีความคิดเห็นยังไงพิมไว้เลยนะค่ะ ด่าได้เเต่อย่าเเรงมากนะ😂