ขออนุญาต ตั้งเป็นกระทู้คำถามนะครับ ผมยังไม่ได้ยืนยันตัวตน
มันมีจุดเปลี่ยนมุมมองของชีวิตผมครับ เริ่มจาก ผมกับแฟนเก่าเลย ผมกับเขาเราอายุ 27 ปีแล้วครับ เมื่อครั้งก่อนเขามีมุมมองความรักที่ตรงกับผม จนเราเลิกลากันไปผมพบเจอความรักที่หลากหลาย มันเลยทำให้ผมมีมุมมองความรักที่แตกต่างจากเดิมและจากเขา
ด้วยอายุของผมที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆจะ 30 ปีแล้ว ผมเริ่มมองเห็นชีวิตจริง มากกว่าชีวิตละคร ความรักชีวิตละครช่างมีความสุข Happy แต่ชีวิตจริง เปล่าเลย มันมีเงินเข้ามาเกี่ยว มันมีความมั่นคงเข้ามาแทรก ระหว่างความรัก
จุดเริ่มต้นของความรัก คืออะไรครับ? ถ้าเป็นเมื่อก่อน ผมตอบได้ครับ ต่างคนต่างรู้สึกดีต่อกัน มีความรักให้กัน ไม่นอกใจ ก็พอแล้วชีวิตนี้ไม่อยากได้อะไรนอกความรัก
แต่ถ้าเป็นปัจจุบันนี้ ผมคิดใหม่ มันคือความรัก บวก ความสามารถ บวก ความมั่นคง บวก สร้างฐานะ ที่จะทำให้ความรักดำเนินต่อไปได้ โดยไม่มีเฉพาะความรักอย่างเดียว
ตอนนี้ผมเข้าใจแล้ว ความรักอย่างเดียวมันกินไม่ได้ครับ อนาคตผมอาจพาคนรักลำบากถ้าผมมีแต่ความรัก ไม่มีฐานะ เงินเดือนชนเดือน ผมว่าผมแย่แน่ชีวิตคู่ผม จะเข้า รพ.ทีหนึ่ง คงต้องคิดหนักเรื่องเงิน ค่ารักษาพยาบาลสมัยนี้แพงมาก
ที่กล่าวมานั้นมันเกี่ยวกับแฟนเก่าอย่างไงงั้นเหรอ คือผมกับเธอ คุยกัน(แอบคบกัน) เธอมีแฟนใหม่อยู่แล้ว
และเวลาผ่านไป เธอยังมีมุมมองความรักเหมือนเดิม คือแค่มีความรักพอ ใส่ใจ ดูแล ไม่ต้องมีเงินทอง เดือนชนเดือนช่างมัน มันไม่ลำบาก (แฟนเก่าผมเธอเป็นพยาบาลครับ ทำงานหนักเงินเดือนก็ประมาณสามหมื่นกว่า แต่รายจ่ายเยอะ) ที่ผมกลับไปคุยกับเธอ คือผมอยากดูแลเธอจริงๆครับ เธอเป็นผู้หญิงที่น่าสงสารครับ ดิ้นรนด้วยตัวเอง จ่ายหนี้ กยศ. แต่เธอใช้เงินเก่ง หาเงินเก่ง ไม่ค่อยมีเก็บ แล้วยังมองมุมมองความรัก แค่รักก็พอ พูดง่ายๆคือยอมลำบาก ผมเคยถามเธอนะ อนาคต อยากสบายรึอยากลำบาก คำตอบเธอก็อยากสบาย ใครๆก็อยากสบาย แต่การกระทำของเธอมันตรงข้ามกับสิ่งที่เธอพูดออกมา
ตอนหนุ่มๆผมก็คิดแบบเธอครับ
แต่ผมเป็นคนชอบสังเกตุรอบๆตัวผมสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา ผมนึกคิดถ้าแก่ไปร่างกายผมคงหาเงินไม่เท่าตอนหนุ่มๆ ผมเลยทำทุกทาง (คือเรื่องงาน หาเงิน) เพื่อเริ่มกับเธอ แต่ติดตรงที่เธอมีแฟนแล้ว (แฟนเธออายุน้อยกว่าเธอ ทำงานช่วยน้าขายอาหารตามสั่ง ผมไม่ได้มองว่าอาชีพนี้ไม่ดีนะครับ ออกตัวไว้ก่อน555)
เธอคบกับแฟนคนนี้ แฟนคนนี้มีแต่ขอเธอครับ แต่ก็มีให้เธอบ้าง แต่ไม่มากเท่าที่ขอเธอ แต่เธอก็ยังมองว่า เขาไม่ใช่คนแบบนั้น จนเธอเลิกกับคนนั้น ผมก็พร้อมที่จะดูแลเธอเต็มที่ แต่เธอก็กลับไปคบกับคนนั้นอีก เป็นแบบนี้มา 2 ครั้งแล้ว จนความรักความสงสารที่มีให้เธอ มันหมดไป กายเป็นเกลียดเธอและเกลียดตัวผม ที่ผมที่พาตัวผมไปเจออะไรแบบนั้น ไปสงสารอยากทำให้เค้าสบาย แต่เค้ากลับเอาความรักผมไปเล่น แล้วยังมีมุมมองความรักที่เหมือนเดิมอีก
เรามันช่างต่างกันจริงๆ ผมไม่ได้รวยมากมาย ผมแค่อยากสร้างฐานะไปกับคนที่เข้าใจผมที่สุด ก็คือเธอ ตอนนี้ ผมว่าผมคิดผิด ที่ผมเอาตัวผมเองไปยุ่ง ผู้หญิงที่มีมุมมองเฉพาะความรัก มุมมองที่ ทำปัจจุบันอย่างเดียว ไม่นึกถึงอนาคต
ต่างจากผม ที่นึกถึงแต่อนาคต พยายามเก็บเงิน หาเงินเมื่อยังมีแรง แต่เธอคงลืมไปว่า อายุเธอต้องแก่ขึ้นเรื่อยๆ สังขารต้องเหี่ยวลง เรี่ยวแรงต้องอ่อนแอ สายตาต้องฝ้าฟาง ความสวยต้องหายไป
ผมเคยพยายามพูดให้เธอคิดได้นะครับ แต่คงเปลี่ยนยากจริงๆ แล้วยิ่งเธอคบกับคนที่ เข้ากับเธอไม่ได้ตั้งแต่แรกแล้ว นิสัยคนละอย่าง ความต้องการคนละอย่าง ก็ทะเลาะกันบ่อย เลิกกันบ่อย มันเสียเวลานะครับ ผมบอกเลย ใครที่เป็นแบบนี้ผมบอกเลยมันเสียเวลา อยู่คนเดียวยังสบายใจกว่าครับ ถ้ามีแล้วทุกข์กว่าตอนอยู่คนเดียว กลับมารักตัวเอง หันมองรอบข้าง บ้างนะครับรักคนรอบข้าง(พ่อ แม่) ยังมีความสุข ความสบายใจกว่าอีกครับ
ผมเอาตัวผมเข้าไปเกี่ยวกับเธอกับเรื่องความรักแบบนั้น ผมก็เสียเวลา แต่ผมโชคดีที่รู้ตัวทัน เอาตัวเองออกมาก่อน ไม่เสียเวลารอคนแบบเธออีก ถ้าเธอบังเอิญอ่านมาเจอแล้วเรื่องคุ้นๆ ผมขอฝากบอกเธอเลยว่า ขอให้เธอโชคดี รู้ตัวเอง พาตัวเองให้เจอแต่สิ่งดีๆนะ อย่าทำร้ายตัวเองอีก เธอได้เสียคนที่พร้อมจะหยุดทุกอย่าง คนที่พร้อมจะสร้างอนาคตไปกับเธอ หวังว่าสักวันเธอจะรู้อะไรหลายๆอย่างกับโลกที่เป็นจริง ไม่ใช่นิยาย ตอนแก่ไปอย่าบ่นนะ อย่าขอย้อนเวลา กฎขอเวลาไม่เคยเดินย้อนกลับหลังและผมเกลียดเธอ ผมขอฝากบอกแค่นี้
ผมขอออกมาเจอผู้หญิงดีๆ ที่มีความคิดเหมือนผมดีกว่า ผมไม่ได้มีแต่หาเงิน สร้างฐานะนะครับ ความรักผมมีให้ ความเข้าใจผมมีให้ ผมเป็นคนง่ายๆ เข้ากับคนง่าย ไม่เรื่องมากครับ ใส่ใจคนเป็น เป็นผู้ชายธรรมดา กวนตีน ขี้เล่น แล้วถ้าไม่มีใครจริงๆผมอยู่คนเดียวได้ครับ ทั้งหมดที่ผมกล่าวมา
ผมอยากบอกว่า ชีวิตคู่มีความรักอย่างเดียวมันไม่พอหรอกครับ เราไม่ใช่ทายาทเจ้าชาย มันไม่ใช่ละคร ที่อยู่เฉยๆก็รวยได้ เราต้องดิ้นรน เบื่องานที่เจอทุกวัน เราก็ต้องทำ เพื่อมีเงินซื้อข้าว มีเงินเก็บครับ
ทั้งหมดที่ทำ ทำเพื่อใครนั้นหรอ? เพื่อเราแล้วคู่ชีวิตครับ ต้องช่วยกันสร้าง มันถึงจะเป็นบ้านที่สวยงาม แล้วมีความสุขครับ มีน้อยใช้น้อยมีมากใช้พอดี หาเวลาว่างไปเที่ยวแบบครอบครัวด้วยนะครับ อย่าเอาแต่เก็บเงินนะ หาความสุขให้ตัวเองที่เหนื่อยมาหลายเดือน ✌🏻✌🏻
ผมผ่านความรักมาเยอะ จนตอนนี้ผมมองความรักเป็นนี้ครับ ความรักของคนเริ่มแก่
มันมีจุดเปลี่ยนมุมมองของชีวิตผมครับ เริ่มจาก ผมกับแฟนเก่าเลย ผมกับเขาเราอายุ 27 ปีแล้วครับ เมื่อครั้งก่อนเขามีมุมมองความรักที่ตรงกับผม จนเราเลิกลากันไปผมพบเจอความรักที่หลากหลาย มันเลยทำให้ผมมีมุมมองความรักที่แตกต่างจากเดิมและจากเขา
ด้วยอายุของผมที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆจะ 30 ปีแล้ว ผมเริ่มมองเห็นชีวิตจริง มากกว่าชีวิตละคร ความรักชีวิตละครช่างมีความสุข Happy แต่ชีวิตจริง เปล่าเลย มันมีเงินเข้ามาเกี่ยว มันมีความมั่นคงเข้ามาแทรก ระหว่างความรัก
จุดเริ่มต้นของความรัก คืออะไรครับ? ถ้าเป็นเมื่อก่อน ผมตอบได้ครับ ต่างคนต่างรู้สึกดีต่อกัน มีความรักให้กัน ไม่นอกใจ ก็พอแล้วชีวิตนี้ไม่อยากได้อะไรนอกความรัก
แต่ถ้าเป็นปัจจุบันนี้ ผมคิดใหม่ มันคือความรัก บวก ความสามารถ บวก ความมั่นคง บวก สร้างฐานะ ที่จะทำให้ความรักดำเนินต่อไปได้ โดยไม่มีเฉพาะความรักอย่างเดียว
ตอนนี้ผมเข้าใจแล้ว ความรักอย่างเดียวมันกินไม่ได้ครับ อนาคตผมอาจพาคนรักลำบากถ้าผมมีแต่ความรัก ไม่มีฐานะ เงินเดือนชนเดือน ผมว่าผมแย่แน่ชีวิตคู่ผม จะเข้า รพ.ทีหนึ่ง คงต้องคิดหนักเรื่องเงิน ค่ารักษาพยาบาลสมัยนี้แพงมาก
ที่กล่าวมานั้นมันเกี่ยวกับแฟนเก่าอย่างไงงั้นเหรอ คือผมกับเธอ คุยกัน(แอบคบกัน) เธอมีแฟนใหม่อยู่แล้ว
และเวลาผ่านไป เธอยังมีมุมมองความรักเหมือนเดิม คือแค่มีความรักพอ ใส่ใจ ดูแล ไม่ต้องมีเงินทอง เดือนชนเดือนช่างมัน มันไม่ลำบาก (แฟนเก่าผมเธอเป็นพยาบาลครับ ทำงานหนักเงินเดือนก็ประมาณสามหมื่นกว่า แต่รายจ่ายเยอะ) ที่ผมกลับไปคุยกับเธอ คือผมอยากดูแลเธอจริงๆครับ เธอเป็นผู้หญิงที่น่าสงสารครับ ดิ้นรนด้วยตัวเอง จ่ายหนี้ กยศ. แต่เธอใช้เงินเก่ง หาเงินเก่ง ไม่ค่อยมีเก็บ แล้วยังมองมุมมองความรัก แค่รักก็พอ พูดง่ายๆคือยอมลำบาก ผมเคยถามเธอนะ อนาคต อยากสบายรึอยากลำบาก คำตอบเธอก็อยากสบาย ใครๆก็อยากสบาย แต่การกระทำของเธอมันตรงข้ามกับสิ่งที่เธอพูดออกมา
ตอนหนุ่มๆผมก็คิดแบบเธอครับ
แต่ผมเป็นคนชอบสังเกตุรอบๆตัวผมสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา ผมนึกคิดถ้าแก่ไปร่างกายผมคงหาเงินไม่เท่าตอนหนุ่มๆ ผมเลยทำทุกทาง (คือเรื่องงาน หาเงิน) เพื่อเริ่มกับเธอ แต่ติดตรงที่เธอมีแฟนแล้ว (แฟนเธออายุน้อยกว่าเธอ ทำงานช่วยน้าขายอาหารตามสั่ง ผมไม่ได้มองว่าอาชีพนี้ไม่ดีนะครับ ออกตัวไว้ก่อน555)
เธอคบกับแฟนคนนี้ แฟนคนนี้มีแต่ขอเธอครับ แต่ก็มีให้เธอบ้าง แต่ไม่มากเท่าที่ขอเธอ แต่เธอก็ยังมองว่า เขาไม่ใช่คนแบบนั้น จนเธอเลิกกับคนนั้น ผมก็พร้อมที่จะดูแลเธอเต็มที่ แต่เธอก็กลับไปคบกับคนนั้นอีก เป็นแบบนี้มา 2 ครั้งแล้ว จนความรักความสงสารที่มีให้เธอ มันหมดไป กายเป็นเกลียดเธอและเกลียดตัวผม ที่ผมที่พาตัวผมไปเจออะไรแบบนั้น ไปสงสารอยากทำให้เค้าสบาย แต่เค้ากลับเอาความรักผมไปเล่น แล้วยังมีมุมมองความรักที่เหมือนเดิมอีก
เรามันช่างต่างกันจริงๆ ผมไม่ได้รวยมากมาย ผมแค่อยากสร้างฐานะไปกับคนที่เข้าใจผมที่สุด ก็คือเธอ ตอนนี้ ผมว่าผมคิดผิด ที่ผมเอาตัวผมเองไปยุ่ง ผู้หญิงที่มีมุมมองเฉพาะความรัก มุมมองที่ ทำปัจจุบันอย่างเดียว ไม่นึกถึงอนาคต
ต่างจากผม ที่นึกถึงแต่อนาคต พยายามเก็บเงิน หาเงินเมื่อยังมีแรง แต่เธอคงลืมไปว่า อายุเธอต้องแก่ขึ้นเรื่อยๆ สังขารต้องเหี่ยวลง เรี่ยวแรงต้องอ่อนแอ สายตาต้องฝ้าฟาง ความสวยต้องหายไป
ผมเคยพยายามพูดให้เธอคิดได้นะครับ แต่คงเปลี่ยนยากจริงๆ แล้วยิ่งเธอคบกับคนที่ เข้ากับเธอไม่ได้ตั้งแต่แรกแล้ว นิสัยคนละอย่าง ความต้องการคนละอย่าง ก็ทะเลาะกันบ่อย เลิกกันบ่อย มันเสียเวลานะครับ ผมบอกเลย ใครที่เป็นแบบนี้ผมบอกเลยมันเสียเวลา อยู่คนเดียวยังสบายใจกว่าครับ ถ้ามีแล้วทุกข์กว่าตอนอยู่คนเดียว กลับมารักตัวเอง หันมองรอบข้าง บ้างนะครับรักคนรอบข้าง(พ่อ แม่) ยังมีความสุข ความสบายใจกว่าอีกครับ
ผมเอาตัวผมเข้าไปเกี่ยวกับเธอกับเรื่องความรักแบบนั้น ผมก็เสียเวลา แต่ผมโชคดีที่รู้ตัวทัน เอาตัวเองออกมาก่อน ไม่เสียเวลารอคนแบบเธออีก ถ้าเธอบังเอิญอ่านมาเจอแล้วเรื่องคุ้นๆ ผมขอฝากบอกเธอเลยว่า ขอให้เธอโชคดี รู้ตัวเอง พาตัวเองให้เจอแต่สิ่งดีๆนะ อย่าทำร้ายตัวเองอีก เธอได้เสียคนที่พร้อมจะหยุดทุกอย่าง คนที่พร้อมจะสร้างอนาคตไปกับเธอ หวังว่าสักวันเธอจะรู้อะไรหลายๆอย่างกับโลกที่เป็นจริง ไม่ใช่นิยาย ตอนแก่ไปอย่าบ่นนะ อย่าขอย้อนเวลา กฎขอเวลาไม่เคยเดินย้อนกลับหลังและผมเกลียดเธอ ผมขอฝากบอกแค่นี้
ผมขอออกมาเจอผู้หญิงดีๆ ที่มีความคิดเหมือนผมดีกว่า ผมไม่ได้มีแต่หาเงิน สร้างฐานะนะครับ ความรักผมมีให้ ความเข้าใจผมมีให้ ผมเป็นคนง่ายๆ เข้ากับคนง่าย ไม่เรื่องมากครับ ใส่ใจคนเป็น เป็นผู้ชายธรรมดา กวนตีน ขี้เล่น แล้วถ้าไม่มีใครจริงๆผมอยู่คนเดียวได้ครับ ทั้งหมดที่ผมกล่าวมา
ผมอยากบอกว่า ชีวิตคู่มีความรักอย่างเดียวมันไม่พอหรอกครับ เราไม่ใช่ทายาทเจ้าชาย มันไม่ใช่ละคร ที่อยู่เฉยๆก็รวยได้ เราต้องดิ้นรน เบื่องานที่เจอทุกวัน เราก็ต้องทำ เพื่อมีเงินซื้อข้าว มีเงินเก็บครับ
ทั้งหมดที่ทำ ทำเพื่อใครนั้นหรอ? เพื่อเราแล้วคู่ชีวิตครับ ต้องช่วยกันสร้าง มันถึงจะเป็นบ้านที่สวยงาม แล้วมีความสุขครับ มีน้อยใช้น้อยมีมากใช้พอดี หาเวลาว่างไปเที่ยวแบบครอบครัวด้วยนะครับ อย่าเอาแต่เก็บเงินนะ หาความสุขให้ตัวเองที่เหนื่อยมาหลายเดือน ✌🏻✌🏻