สวัสดีค่ะ คำถามตามหัวกระทู้เลยนะคะ
พอดี จขกท มาทำงานที่ต่างประเทศแบบถูกกฎหมายนะคะ มีรายได้ไม่แน่นอนขึ้นอยู่กับชั่วโมงงานที่ทำ แต่โดยรวมหลังเสียภาษีรายได้จะอยู่ที่ประมาณ 120000 บาทไทย มันอาจจะดูเยอะนะคะ แต่ประเทศพัฒนาแล้วภาษีโหดมาก จขกท ส่งเงินกลับบ้านทุกเดือน เดือนละ 25000 - 30000 บาท มากสุดเคยส่ง 60000 บาทต่อเดือน แต่เริ่มรู้สึกว่าตัวเองมีเงินเก็บน้อย บางเดือนแทบจะไม่มี ความจริงแม่ไม่เคยขอเงินแต่ทุกครั้งเราฟังแม่เล่าปัญหาให้ฟังก็รู้สึกสงสารไม่อยากเห็นแม่เหนื่อย ต้องขอท้าวความก่อนว่า แม่ของเราเป็น single mom เลี้ยงลูกสองคนมาด้วยตัวเองโดยพ่อไม่เคยช่วยเหลือเลยแม้แต่บาทเดียว ตั้งแต่จำความได้ในชีวิตก็ไม่เคยมีพ่ออยู่ในบ้าน แต่ก็ไม่เคยรู้สึกขาดอะไร เพราะแม่ทำงานหนักมาเติมเต็มให้ตลอด จนแม่เริ่มป่วยมีโรคประจำตัว ต้องรักษาไปตลอดชีวิต ซึ่งค่าใช้จ่ายก็สูงพอควร เพราะไม่ใช่โรคที่ครอบคุมในโครงการ 30 บาทรักษาทุกโรค
ช่วงมาปีแรกเราอายุยังน้อย 22 ปี ไม่เคยจากบ้านมาไกล เลยกิน เล่น เที่ยว ตามประสาวัยรุ่น ไม่ได้ส่งเงินกลับบ้าน เพราะตอนนั้นแม่ก็ยังมีรายได้มาจุนเจือครอบครัวและเหลือเก็บ แต่จุดเปลี่ยนมันอยู่ที่แม่ไปลงทุนธุรกิจให้น้องสองแห่ง เพราะน้องเป็นคนที่ต้องเสียสละอยู่บ้านดูแลแม่ แรกๆธุรกิจก็ไปได้ดี แต่น้องไม่มีความรู้เรื่องบริหารและเชื่อใจหุ้นส่วน สุดท้ายก็โดนโกงและไม่ได้อะไรคืนกลับมาทั้งสองธุรกิจ ซ้ำยังโดนหุ้นส่วนก่อกวน ข่มขู่ กว่าจะจบก็ต้องมีผู้ใหญ่มาไกล่เกลี่ยและยอมความกัน ซึ่งเงินลงทุนธุรกิจคือเงินเก็บของแม่ที่แม่ตั้งใจเก็บไว้ให้ลูกๆเผื่อวันนึงแม่ไม่อยู่ลูกจะได้มีเงิน ซึ่งช่วงที่แม่บ่นปัญหาให้ฟังแม่ก็พูดเสมอว่าแม่ยังไหว แม่ยังหาเงินได้ ถ้าฟังดูมันคงโอเค แต่มาติดตรงที่น้องรับความล้มเหลวที่เกิดขึ้นในชีวิตตัวเองไม่ได้และไม่กล้าที่จะเริ่มต้นใหม่ ตอนนี้น้องเลยกลายเป็นอีกภาระของแม่ น้องก็ช่วมแม่ทำงานบ้างแต่จากที่มีรายได้สองทางก็กลายเป็นเหลือทางเดียวแต่รายจ่ายเท่าเดิมและมีแนวโน้มที่จะเพิ่มขึ้นด้วยพิษเศรษฐกิจ จขกท เลยเริ่มส่งเงินในช่วง 2 - 3 ปีหลังมานี้ แต่ช่วงนี้รู้สึกเบื่อกับชีวิตที่นี่อยากกลับบ้าน แต่ก็กลัวเพราะตั้งแต่เรียนจบก็ไม่เคยมีประสบการ์ณการทำงานที่ไทยเลย แม่ก็พูดทุกวันว่าเศรษฐกิจไม่ดี ถ้าจะกลับต้องมีเงินเหลือมาหลายๆล้าน เผื่อลงทุนทำอะไร ซึ่งเราไม่มีเงินเก็บขนาดนั้น เพราะส่งเงินกลับบ้านต่อเดือนคิดว่าเยอะพอสมควร
ส่วนรายจ่ายของ จขกท ต่อเดือน มีดังนี้
1. ค่าเช่าบ้าน เดือนละ 22500 ( มันแพงกว่านี้เยอะ แต่แฟนออก 45000 เพราะเข้าใจว่าเราต้องส่งเงินกลับบ้าน แฟนไม่ใช่คนไทย มนุษย์เงินเดือนเหมือนกัน รายได้น้อยกว่าเราไม่เยอะ )
2. ค่าไฟ ค่าอินเตอร์เนต 6000
3. ค่ากับข้าว 9000
4. ค่าโทรศัพท์ 1200
5. ค่าของใช้จิปาถะ 15000
6. ไปกินข้าวนอกบ้านกับเพื่อนบ้างบางครั้ง ราวๆ 15000 ถ้าไปกับแฟน แฟนจะเสนอจ่ายตลอด แต่เราก็จ่ายบ้าง ไม่อยากเป็นผู้รับฝ่ายเดียว
นี่ยังไม่รวมว่าอยาก shopping ซื้อเสื้อผ้าใหม่บ้าง บางครั้งเราก็อยากแต่งตัว อยากมีของใช้ใหม่ๆ เราไม่มีหนี้นะคะ มีแต่บัตรเครดิต แต่ปิดยอดหมดทุกเดือน เพื่อนๆคิดว่าเราควรบริหารเงินอย่างไรให้มีเหลือเก็บ เราอยากมีเงินเก็บไว้ลงทุนทำธุรกิจของเราเองค่ะ บางครั้งก็เบื่อการเป็นลูกจ้าง แสดงความคิดเห็นได้ไม่เยอะ
ขอบคุณสำหรับคำตอบล่วงหน้านะคะ ขอบคุณที่อ่านจนจบ มันยาวมาก
ต้องส่งเงินให้ทางบ้านเดือนละเท่าไรถึงจะไม่เจ็บตัว?
พอดี จขกท มาทำงานที่ต่างประเทศแบบถูกกฎหมายนะคะ มีรายได้ไม่แน่นอนขึ้นอยู่กับชั่วโมงงานที่ทำ แต่โดยรวมหลังเสียภาษีรายได้จะอยู่ที่ประมาณ 120000 บาทไทย มันอาจจะดูเยอะนะคะ แต่ประเทศพัฒนาแล้วภาษีโหดมาก จขกท ส่งเงินกลับบ้านทุกเดือน เดือนละ 25000 - 30000 บาท มากสุดเคยส่ง 60000 บาทต่อเดือน แต่เริ่มรู้สึกว่าตัวเองมีเงินเก็บน้อย บางเดือนแทบจะไม่มี ความจริงแม่ไม่เคยขอเงินแต่ทุกครั้งเราฟังแม่เล่าปัญหาให้ฟังก็รู้สึกสงสารไม่อยากเห็นแม่เหนื่อย ต้องขอท้าวความก่อนว่า แม่ของเราเป็น single mom เลี้ยงลูกสองคนมาด้วยตัวเองโดยพ่อไม่เคยช่วยเหลือเลยแม้แต่บาทเดียว ตั้งแต่จำความได้ในชีวิตก็ไม่เคยมีพ่ออยู่ในบ้าน แต่ก็ไม่เคยรู้สึกขาดอะไร เพราะแม่ทำงานหนักมาเติมเต็มให้ตลอด จนแม่เริ่มป่วยมีโรคประจำตัว ต้องรักษาไปตลอดชีวิต ซึ่งค่าใช้จ่ายก็สูงพอควร เพราะไม่ใช่โรคที่ครอบคุมในโครงการ 30 บาทรักษาทุกโรค
ช่วงมาปีแรกเราอายุยังน้อย 22 ปี ไม่เคยจากบ้านมาไกล เลยกิน เล่น เที่ยว ตามประสาวัยรุ่น ไม่ได้ส่งเงินกลับบ้าน เพราะตอนนั้นแม่ก็ยังมีรายได้มาจุนเจือครอบครัวและเหลือเก็บ แต่จุดเปลี่ยนมันอยู่ที่แม่ไปลงทุนธุรกิจให้น้องสองแห่ง เพราะน้องเป็นคนที่ต้องเสียสละอยู่บ้านดูแลแม่ แรกๆธุรกิจก็ไปได้ดี แต่น้องไม่มีความรู้เรื่องบริหารและเชื่อใจหุ้นส่วน สุดท้ายก็โดนโกงและไม่ได้อะไรคืนกลับมาทั้งสองธุรกิจ ซ้ำยังโดนหุ้นส่วนก่อกวน ข่มขู่ กว่าจะจบก็ต้องมีผู้ใหญ่มาไกล่เกลี่ยและยอมความกัน ซึ่งเงินลงทุนธุรกิจคือเงินเก็บของแม่ที่แม่ตั้งใจเก็บไว้ให้ลูกๆเผื่อวันนึงแม่ไม่อยู่ลูกจะได้มีเงิน ซึ่งช่วงที่แม่บ่นปัญหาให้ฟังแม่ก็พูดเสมอว่าแม่ยังไหว แม่ยังหาเงินได้ ถ้าฟังดูมันคงโอเค แต่มาติดตรงที่น้องรับความล้มเหลวที่เกิดขึ้นในชีวิตตัวเองไม่ได้และไม่กล้าที่จะเริ่มต้นใหม่ ตอนนี้น้องเลยกลายเป็นอีกภาระของแม่ น้องก็ช่วมแม่ทำงานบ้างแต่จากที่มีรายได้สองทางก็กลายเป็นเหลือทางเดียวแต่รายจ่ายเท่าเดิมและมีแนวโน้มที่จะเพิ่มขึ้นด้วยพิษเศรษฐกิจ จขกท เลยเริ่มส่งเงินในช่วง 2 - 3 ปีหลังมานี้ แต่ช่วงนี้รู้สึกเบื่อกับชีวิตที่นี่อยากกลับบ้าน แต่ก็กลัวเพราะตั้งแต่เรียนจบก็ไม่เคยมีประสบการ์ณการทำงานที่ไทยเลย แม่ก็พูดทุกวันว่าเศรษฐกิจไม่ดี ถ้าจะกลับต้องมีเงินเหลือมาหลายๆล้าน เผื่อลงทุนทำอะไร ซึ่งเราไม่มีเงินเก็บขนาดนั้น เพราะส่งเงินกลับบ้านต่อเดือนคิดว่าเยอะพอสมควร
ส่วนรายจ่ายของ จขกท ต่อเดือน มีดังนี้
1. ค่าเช่าบ้าน เดือนละ 22500 ( มันแพงกว่านี้เยอะ แต่แฟนออก 45000 เพราะเข้าใจว่าเราต้องส่งเงินกลับบ้าน แฟนไม่ใช่คนไทย มนุษย์เงินเดือนเหมือนกัน รายได้น้อยกว่าเราไม่เยอะ )
2. ค่าไฟ ค่าอินเตอร์เนต 6000
3. ค่ากับข้าว 9000
4. ค่าโทรศัพท์ 1200
5. ค่าของใช้จิปาถะ 15000
6. ไปกินข้าวนอกบ้านกับเพื่อนบ้างบางครั้ง ราวๆ 15000 ถ้าไปกับแฟน แฟนจะเสนอจ่ายตลอด แต่เราก็จ่ายบ้าง ไม่อยากเป็นผู้รับฝ่ายเดียว
นี่ยังไม่รวมว่าอยาก shopping ซื้อเสื้อผ้าใหม่บ้าง บางครั้งเราก็อยากแต่งตัว อยากมีของใช้ใหม่ๆ เราไม่มีหนี้นะคะ มีแต่บัตรเครดิต แต่ปิดยอดหมดทุกเดือน เพื่อนๆคิดว่าเราควรบริหารเงินอย่างไรให้มีเหลือเก็บ เราอยากมีเงินเก็บไว้ลงทุนทำธุรกิจของเราเองค่ะ บางครั้งก็เบื่อการเป็นลูกจ้าง แสดงความคิดเห็นได้ไม่เยอะ
ขอบคุณสำหรับคำตอบล่วงหน้านะคะ ขอบคุณที่อ่านจนจบ มันยาวมาก