เรื่องมีอยู่ว่าผมแอบคุยกับน้องที่ทำงานด้วยกัน คือผมแอบชอบน้องเขามานานแล้วแต่พอมีโอกาศได้เริ่มคุยกันผมก็ดีใจครับ แต่ก็มีเรื่องให้ต้องคิดอยู่มากแต่ผมก็รับได้ คือผมคุยกับน้องเขาแบบเปิดใจเลยเพราะผมรักเขาจริงๆผมต้องรับในตัวเขาได้ทุกอย่างทั้งๆที่ใจผมรู้ดีว่าเขาผ่านอะไรมาบ้าง เขาก็เคยพูดตอนคุยกันใหม่ๆว่าถ้าพี่รู้เรื่องแล้วจะรับได้มั้ยผมก็บอกน้องเขาว่าผมรับได้หมดเพราะเราเองก็ไม่ใช่คนดีอะไรเคยผ่านมาเหมือนกัน น้องเขาเลยเล่าให้ผมฟังทุกอย่างที่ผ่านมาและผมเองก็ไปมีอะไรกับน้องเขาประมานสองครั้ง ผมก็โอเครับได้แต่พอดีมีเรื่องที่ต้องคิดอีกคือน้องเขามีแฟนอยู่แล้ว ไม่รู้จะเรียกว่าแฟนหรืออะไรคือแฟนของน้องเขามีเมียแล้วและกำลังท้อง แต่น้องเขากับแฟนไม่ได้อยู่ด้วยกันแต่นานๆจะแวะมาหาหรือโทรคุยกันบ้าง เพราะแฟนน้องเขาต้องไปอยู่กับเมียตัวจริงเขา ส่วนน้องเขาก็เช่าหอพักอยู่ใกล้ๆโรงงานคนเดียว นานๆแฟนเขาจะแวะมาหาที่หอ ส่วนตัวผมก็คิดแล้วก็สงสารและรักน้องเขามากที่เรื่องมันเป็นแบบนี้แต่เพราะผมมันรักใครไปแล้วผมรักด้วยความเข้าใจไม่ใช่แค่หลงจริงๆ    ผมเลยอยากจะรู้ผมผิดหรือไม่ครับแบบนี้(เรื่องมันยาวกว่านี้นะครับผมอาจเล่าไม่ละเอียดมาก)​