สวัสดีครับ ผมอายุ 18 ปี ตั้งแต่เด็กผมไม่เคยมีเพื่อนที่จริงจังเลยสักคนคนที่เข้าหาผมมีหลอกใช้หรือไม่ก็หวังผลประโยชน์ ตอน ม.ต้น เพื่อนในห้องทำเป็นเมินเแยไม่มีใครสนใจทำงานกลุ่มก้ไม่มีใครให้อยู่ต้องทำคนเดี่ยวตลอด จนเรียนจบ พอเข้า ม. ปลาย อันนี้ดีหน่อยเริ่มมีเพื่อนแล้วแรกๆก็ดีอยู่หรอกแต่พอ ม.6 ทุกคนเริ่มทำเหมือนผมไม่เคยเป้นเพื่อนพวกเขาเลยพอเจอกันก็พากันทำเมิน ก็คิดนะว่าผมผิดอะไร และผมมีเพื่อน ผญ ที่ชอบตั้งแต่ ม.4 เธอเป็นคนตัวเล็กน่ารักมากๆๆพอปิดเทอม รอเข้ามหาลัยผมเลยบอกความในใจไปแต่เธอก้ไม่ตอบกลับมาหน่ำซ้ำเจอกันที่ตลาดก็ทำเป้นไม่รู้จักผมอีกเพื่อนในกลุ่มที่เป็นผู้ชายพวกเขาชอบชวนผมออกไปเล่นแต่ผมเพิ่งมาหายโง่ตอนนี้นี่เองว่าพวกมันแค่ให้ผมเป็นคนจ่ายพวกมันชวนผมไปดุหนังพอไปถึงเคาร์เตอร์จองที่นั้งแล้วพวกมันบอกให้ผมออกก่อนมันจะเก้บตังไปแต่งคอม คือพวกมันอยากดูเงินก็เงินผมมันบอกจะคืนให้แต่ตอนนี้ไม่เคยได้คืนเลยสักบาทจากพวกมันพอผมไม่ออกให้พวกมันบอกว่า 'แค่นี้ออกให้เพื่อนไม่ได้หรองกหรอ' และเวลาผมมีปัญหาไม่เคยได้รับความช่วยเหลือจากพวกมันหรือคนในห้องเลย
ตอนนี้ผมติดมหาลัยแล้วแต่ถ้าเข้าไปผมกลัวจะเจอแบบเดิมๆอีก " ผมเหนื่อยไม่เคยมีความสุขเหมือนคนอื่นเลยอยากจะถามว่าผมทำอะไรผิดผมผิดที่เกิดมาหรอผมไม่เคยทำอะไรให้ใครเจ็บแต่ทำไมมีแต่ผมที่ต้องเจ็บปวดด้วยผมไม่อยากเจอเหตุกาณ์แบบนี้อีกแล้วมันทรมาร ใครมีคำแนะนำช่วยผมหน่อยครับ
เป็นคนไร้ตัวตนควรทำอย่างไรหรอครับ
ตอนนี้ผมติดมหาลัยแล้วแต่ถ้าเข้าไปผมกลัวจะเจอแบบเดิมๆอีก " ผมเหนื่อยไม่เคยมีความสุขเหมือนคนอื่นเลยอยากจะถามว่าผมทำอะไรผิดผมผิดที่เกิดมาหรอผมไม่เคยทำอะไรให้ใครเจ็บแต่ทำไมมีแต่ผมที่ต้องเจ็บปวดด้วยผมไม่อยากเจอเหตุกาณ์แบบนี้อีกแล้วมันทรมาร ใครมีคำแนะนำช่วยผมหน่อยครับ