ก่อนอื่นต้องบอกก่อนเลยนะค่ะ ว่ากระทู้นี้ตั้งขึ้นเพื่อระบายความในใจและอยากได้คำแนะนำจากทุกๆคนเท่านั้นค่ะ
คือเรามีพ่อกับแม่เป็นครูค่ะ พ่อมีตำแหน่งสูงค่ะ เรามีพี่สาว1คน เราเป็นลูกคนเล็กตอนนี้เรียนปี 4 แล้ว(เรียนไม่เก่งค่ะแค่พอเอาตัวรอด) พ่อกับแม่เจ้าระเบียบค่ะ รักษาหน้าตาของอาชีพครู ชีวิตเราก็เลยไม่ค่อยเหมือนกับชีวิตวัยรุ่นคนอื่นๆ เช่น ถ้ามืดแล้วก็จะไม่สามารถออกไปไหนนอกบ้านได้เลยค่ะ ไปเที่ยวผับนี่ไม่ต้องพูดถึงเลยค่ะ เราไม่เคยพาเพื่อนมาบ้านเลยค่ะและก็ไม่ค่อยอยากให้เพื่อนเจอพ่อกับแม่สักเท่าไร เพราะเคยพามาเจอแล้วๆโดนพ่อกับแม่มองด้วยสายตาประมาณว่า ทำไมเพื่อนคนนี้ดูแรงๆ เลยไม่อยากให้เพื่อนอึดอัดไปด้วยค่ะ แต่เราก็มีแฟนนะค่ะคบกันตั้งแต่ม.ต้น ก็ 9 ปี แล้วค่ะ ช่วงแรกที่บ้านไม่รู้ค่ะ ช่วงหลังๆก็ให้แฟนมารับมาส่งที่บ้าน แต่ก็ไม่เคยเปิดตัวเจอหน้ากับพ่อแม่แบบจริงจังสักที(เพราะเราไม่ให้เขาลงรถเลยค่ะส่งเสร็จก็รีบๆกลับไป) เพราะรู้ค่ะว่าเขาคงไม่พอใจแน่ๆ แต่เราก็ไม่อยากหลบๆซ่อนๆแล้วค่ะ ปกติวันธรรมดาก็จะอยู่หอค่ะ เพราะว่าไปเรียน วันไหนหรือช่วงไหนไม่มีเรียนแฟนก็จะมารับไปกินนู้นกินนี่บ้าง เคยเเจ็คพอร์ตแตกค่ะ ไปกินส้มตำกับแฟนพ่อเขามากับเพื่อนๆครู ดันมาจอดรถกินร้านเดียวกับเราอีกเรานี่วิ่งไปหลังร้านเลยค่ะ ต้องให้พี่เจ้าของร้านช่วยยกเก้าอี้ปีนกำแพงหลังร้านออกเลยค่ะ ส่วนแฟนเรารีบเช็คบิลออกจากร้านเลยค่ะ คือถ้าพ่อเห็นนี่เป็นเรื่องแน่ เราเลยอยากให้เขารับรู้ แต่เขาก็ไม่ยอมเปิดใจสักที แต่ทางบ้านของผู้ชายเขาก็โอเคนะค่ะ ถ้าหากตกลงปลงใจกันเขาก็พร้อมที่จะไปสู่ขอตามประเพณี มีแต่ทางเรานี่แหละค่ะทุกวันนี้ยังต้องแอบหลบซ่อนอยู่เลย
***แต่ก็รู้แหละค่ะว่าที่พ่อแม่เขาทำไปทุกอย่างก็เพราะเขาหวังดีกับเราอยากให้เราได้แต่สิ่งดีๆ แต่เราเองก็อยากให้เขาเข้าใจเรามากกว่านี้***
อึดอัดกับชีวิตลูกข้าราชการ
คือเรามีพ่อกับแม่เป็นครูค่ะ พ่อมีตำแหน่งสูงค่ะ เรามีพี่สาว1คน เราเป็นลูกคนเล็กตอนนี้เรียนปี 4 แล้ว(เรียนไม่เก่งค่ะแค่พอเอาตัวรอด) พ่อกับแม่เจ้าระเบียบค่ะ รักษาหน้าตาของอาชีพครู ชีวิตเราก็เลยไม่ค่อยเหมือนกับชีวิตวัยรุ่นคนอื่นๆ เช่น ถ้ามืดแล้วก็จะไม่สามารถออกไปไหนนอกบ้านได้เลยค่ะ ไปเที่ยวผับนี่ไม่ต้องพูดถึงเลยค่ะ เราไม่เคยพาเพื่อนมาบ้านเลยค่ะและก็ไม่ค่อยอยากให้เพื่อนเจอพ่อกับแม่สักเท่าไร เพราะเคยพามาเจอแล้วๆโดนพ่อกับแม่มองด้วยสายตาประมาณว่า ทำไมเพื่อนคนนี้ดูแรงๆ เลยไม่อยากให้เพื่อนอึดอัดไปด้วยค่ะ แต่เราก็มีแฟนนะค่ะคบกันตั้งแต่ม.ต้น ก็ 9 ปี แล้วค่ะ ช่วงแรกที่บ้านไม่รู้ค่ะ ช่วงหลังๆก็ให้แฟนมารับมาส่งที่บ้าน แต่ก็ไม่เคยเปิดตัวเจอหน้ากับพ่อแม่แบบจริงจังสักที(เพราะเราไม่ให้เขาลงรถเลยค่ะส่งเสร็จก็รีบๆกลับไป) เพราะรู้ค่ะว่าเขาคงไม่พอใจแน่ๆ แต่เราก็ไม่อยากหลบๆซ่อนๆแล้วค่ะ ปกติวันธรรมดาก็จะอยู่หอค่ะ เพราะว่าไปเรียน วันไหนหรือช่วงไหนไม่มีเรียนแฟนก็จะมารับไปกินนู้นกินนี่บ้าง เคยเเจ็คพอร์ตแตกค่ะ ไปกินส้มตำกับแฟนพ่อเขามากับเพื่อนๆครู ดันมาจอดรถกินร้านเดียวกับเราอีกเรานี่วิ่งไปหลังร้านเลยค่ะ ต้องให้พี่เจ้าของร้านช่วยยกเก้าอี้ปีนกำแพงหลังร้านออกเลยค่ะ ส่วนแฟนเรารีบเช็คบิลออกจากร้านเลยค่ะ คือถ้าพ่อเห็นนี่เป็นเรื่องแน่ เราเลยอยากให้เขารับรู้ แต่เขาก็ไม่ยอมเปิดใจสักที แต่ทางบ้านของผู้ชายเขาก็โอเคนะค่ะ ถ้าหากตกลงปลงใจกันเขาก็พร้อมที่จะไปสู่ขอตามประเพณี มีแต่ทางเรานี่แหละค่ะทุกวันนี้ยังต้องแอบหลบซ่อนอยู่เลย
***แต่ก็รู้แหละค่ะว่าที่พ่อแม่เขาทำไปทุกอย่างก็เพราะเขาหวังดีกับเราอยากให้เราได้แต่สิ่งดีๆ แต่เราเองก็อยากให้เขาเข้าใจเรามากกว่านี้***