อยากเลิกกับสามี เพราะรู้สึกน้อยใจ โกรธ หรือว่าเกลียดก็ไม่รู้
หลายวันมานี้ เขาทำให้เรารู้สึกเสียใจหลายเรื่อง ทั้งๆที่มันก็ไม่ได้เป็นเรื่องใหญ่โตอะไร แค่เขาขึ้นเสียงใส่เรา เราก็รู้สึกแย่น้ำตาตก ร้องให้ยกใหญ่แล้ว อย่างเรื่องขับรถยนต์ก็เหมือนกัน เขาบังคับให้เราขับรถให้เป็น พาไปทำใบขับขี่ เพราะตลอดเวลา เราจะบอกว่าไม่กล้าขับ ไม่มีใบขับขี่ กลัวไปชนแล้วเคลมประกันไม่ได้(มีเหตุการณ์ครั้งนึงเราถอยรถชนตูดชาวบ้าน แล้วต้องเรียกให้สามีมาในที่เกิดเหตุเพื่อให้มาเคลมประกัน) จากนั้นเราก็กลัวไม่กล้าขับรถ จนสามีพาไปทำใบขับขี่ เมื่อวันหยุดที่ผ่านมาจะกลับบ้านต่างจังหวัด สามีขึ้นไปนั่งตรงคนขับ และรอเราเก็บของ ระหว่างรอก็เล่นเกมไปด้วย พอเราขึ้นรถบอกให้ไปหยิบของบนห้องให้ บอกว่าลืม เราขึ้นมาหาของที่สามีให้ไปหยิบไม่เจอ เลยโทรลงไปถามว่าอยู่ตรงแต่เขาก็ไม่รับโทรศัพท์ ทั้งๆที่กำลังถือโทรศัพท์ไว้ในมือ สักพักก็ออกมาเรียกบอกว่าไม่เอาแล้ว คิดได้ว่าอยู่ในกระเป๋า แล้วก็มาบอกให้เราขับรถแทน เราโมโหมากบอกว่ามัวแต่เล่นเกมส์ โทรมาก็ไม่รับ แล้วเขาก็ขึ้นเสียงใส่เราว่าทำไมใช้แค่นี้ไม่ได้หรอ ทำไมต้องอ้างนู่นอ้างนี่ เวลาใช้ให้ชับรถมันเป็นอะไร มันจะตายใช่มั้ย ทีขอให้ทำอะไรให้ก็ทำให้ทุกอย่าง ใบขับขี่ไม่มีก็พาไปสอบ ทำไมต้องมาอ้างนู่นอ้างนี่อีก
ตอนที่เขาขึ้นเสียงใส่เราก็ไม่ได้ว่าอะไร เราก็ร้องให้ แล้วเขาก็ขับรถออกไปด้วยความโมโหอย่างเร็ว แต่โชคดีที่ไม่มีอุบัติเหตุ เหตุการณ์นี้ก็เป็นหนึ่งครั้งที่เรารู้สึกว่า เราเริ่มไม่มีความสุข เราเห็นสามีคนอื่นเค้าไม่ให้แฟนขับรถ ขับรถให้แฟนนั่งตลอด เราก็ไม่ได้ที่จะไม่ยอมขับซะทีเดียว เขาเหนื่อยเราก็เปลี่ยนให้ เวลาขับกลับบ้านต่างจังหวัดตอนกลางคืน เราก็เปลี่ยนขับให้ตลอด เพราะเขาหลับ เรื่องนี้ก็ผ่านไปสองสามวันก็มีเหตุการณ์เกิดขึ้นอีก หลานสาวลูกพี่ลูกน้องของสามี มาจากต่างจังหวัด มาทำงาน มาขออาศัยพักด้วย ตอนแรก คิดว่ามาไม่กี่วัน แต่นี่อาทิตนึงแล้ว นางก็ยังไม่กลับ ไม่รู้จะอยู่อีกกี่วัน ไม่กล้าถามเพราะเกรงใจสามี (ห้องของเราเป็นหอพักทั่วไป ไม่มีห้องกั้น เป็นแบบโล่งๆ) เรื่องนี้เราแค่รู้สึกอึดอัด (หลานสาวก็สวยด้วยแหละ นางยังไม่มีสามีบางครั้งเราก็แอบคิด ว่านางกับสามีเราจะมีอะไรมากกว่านี้รึป่าว แต่ก็ได้แค่คิดไม่กล้าถามหรือพูดอะไรออกไป สังเกตุอาการก็ปกติทั้งสองคน (แต่เรื่องแบบนี้มันไม่เข้าใครออกใครจริงมั้ย) และอีกครั้งนึงเมื่อวานนี้ เราไปธุระกับแฟนที่ธนาคาร ตกลงกันว่าจะให้เราออกไปรอที่ปั๊มน้ำมัน แฟนเราเลิกงานห้าโมงตรงขับรถกลับจากที่ทำงานถึงปั๊มน้ำมันประมาณ80 กิโล (ปกติเขากลับมาถึงห้องประมาณเกือบหนึ่งทุ่ม)และเราเลิกงานห้าโมงครึ่ง แต่เมื่อวานเขามาถึงปั้มตอนหกโมง ซึ่งเรายังรอเรียกวินเพื่อจะออกไปปากซอย แต่วินไม่มี แฟนโทรมาสองรอบเราก็ยังรอวินอยู่ที่เดิม เราเดินออกไปได้เกือบครึ่งซอย วินก็มา พอเราไปถึงปั๊ม ก็ขึ้นรถ สามีก็ด่าว่าทำไมช้า บอกให้มารองัย พอถึงห้างสามีก็เดินไปทำธุระโดยที่ไม่รอเราเลย เรารู้สึกเสียความรู้สึกมาก เหตุการณ์แบบนี้มันเกิดขึ้นบ่อยจนเรารู้สึกว่า เราต้องทน
เราต้องทนอยู่ เราไม่รู้จะระบายกับใครดี ไม่รู้จะพูดกับใครได้
รู้สึกว่าต้องทน
หลายวันมานี้ เขาทำให้เรารู้สึกเสียใจหลายเรื่อง ทั้งๆที่มันก็ไม่ได้เป็นเรื่องใหญ่โตอะไร แค่เขาขึ้นเสียงใส่เรา เราก็รู้สึกแย่น้ำตาตก ร้องให้ยกใหญ่แล้ว อย่างเรื่องขับรถยนต์ก็เหมือนกัน เขาบังคับให้เราขับรถให้เป็น พาไปทำใบขับขี่ เพราะตลอดเวลา เราจะบอกว่าไม่กล้าขับ ไม่มีใบขับขี่ กลัวไปชนแล้วเคลมประกันไม่ได้(มีเหตุการณ์ครั้งนึงเราถอยรถชนตูดชาวบ้าน แล้วต้องเรียกให้สามีมาในที่เกิดเหตุเพื่อให้มาเคลมประกัน) จากนั้นเราก็กลัวไม่กล้าขับรถ จนสามีพาไปทำใบขับขี่ เมื่อวันหยุดที่ผ่านมาจะกลับบ้านต่างจังหวัด สามีขึ้นไปนั่งตรงคนขับ และรอเราเก็บของ ระหว่างรอก็เล่นเกมไปด้วย พอเราขึ้นรถบอกให้ไปหยิบของบนห้องให้ บอกว่าลืม เราขึ้นมาหาของที่สามีให้ไปหยิบไม่เจอ เลยโทรลงไปถามว่าอยู่ตรงแต่เขาก็ไม่รับโทรศัพท์ ทั้งๆที่กำลังถือโทรศัพท์ไว้ในมือ สักพักก็ออกมาเรียกบอกว่าไม่เอาแล้ว คิดได้ว่าอยู่ในกระเป๋า แล้วก็มาบอกให้เราขับรถแทน เราโมโหมากบอกว่ามัวแต่เล่นเกมส์ โทรมาก็ไม่รับ แล้วเขาก็ขึ้นเสียงใส่เราว่าทำไมใช้แค่นี้ไม่ได้หรอ ทำไมต้องอ้างนู่นอ้างนี่ เวลาใช้ให้ชับรถมันเป็นอะไร มันจะตายใช่มั้ย ทีขอให้ทำอะไรให้ก็ทำให้ทุกอย่าง ใบขับขี่ไม่มีก็พาไปสอบ ทำไมต้องมาอ้างนู่นอ้างนี่อีก
ตอนที่เขาขึ้นเสียงใส่เราก็ไม่ได้ว่าอะไร เราก็ร้องให้ แล้วเขาก็ขับรถออกไปด้วยความโมโหอย่างเร็ว แต่โชคดีที่ไม่มีอุบัติเหตุ เหตุการณ์นี้ก็เป็นหนึ่งครั้งที่เรารู้สึกว่า เราเริ่มไม่มีความสุข เราเห็นสามีคนอื่นเค้าไม่ให้แฟนขับรถ ขับรถให้แฟนนั่งตลอด เราก็ไม่ได้ที่จะไม่ยอมขับซะทีเดียว เขาเหนื่อยเราก็เปลี่ยนให้ เวลาขับกลับบ้านต่างจังหวัดตอนกลางคืน เราก็เปลี่ยนขับให้ตลอด เพราะเขาหลับ เรื่องนี้ก็ผ่านไปสองสามวันก็มีเหตุการณ์เกิดขึ้นอีก หลานสาวลูกพี่ลูกน้องของสามี มาจากต่างจังหวัด มาทำงาน มาขออาศัยพักด้วย ตอนแรก คิดว่ามาไม่กี่วัน แต่นี่อาทิตนึงแล้ว นางก็ยังไม่กลับ ไม่รู้จะอยู่อีกกี่วัน ไม่กล้าถามเพราะเกรงใจสามี (ห้องของเราเป็นหอพักทั่วไป ไม่มีห้องกั้น เป็นแบบโล่งๆ) เรื่องนี้เราแค่รู้สึกอึดอัด (หลานสาวก็สวยด้วยแหละ นางยังไม่มีสามีบางครั้งเราก็แอบคิด ว่านางกับสามีเราจะมีอะไรมากกว่านี้รึป่าว แต่ก็ได้แค่คิดไม่กล้าถามหรือพูดอะไรออกไป สังเกตุอาการก็ปกติทั้งสองคน (แต่เรื่องแบบนี้มันไม่เข้าใครออกใครจริงมั้ย) และอีกครั้งนึงเมื่อวานนี้ เราไปธุระกับแฟนที่ธนาคาร ตกลงกันว่าจะให้เราออกไปรอที่ปั๊มน้ำมัน แฟนเราเลิกงานห้าโมงตรงขับรถกลับจากที่ทำงานถึงปั๊มน้ำมันประมาณ80 กิโล (ปกติเขากลับมาถึงห้องประมาณเกือบหนึ่งทุ่ม)และเราเลิกงานห้าโมงครึ่ง แต่เมื่อวานเขามาถึงปั้มตอนหกโมง ซึ่งเรายังรอเรียกวินเพื่อจะออกไปปากซอย แต่วินไม่มี แฟนโทรมาสองรอบเราก็ยังรอวินอยู่ที่เดิม เราเดินออกไปได้เกือบครึ่งซอย วินก็มา พอเราไปถึงปั๊ม ก็ขึ้นรถ สามีก็ด่าว่าทำไมช้า บอกให้มารองัย พอถึงห้างสามีก็เดินไปทำธุระโดยที่ไม่รอเราเลย เรารู้สึกเสียความรู้สึกมาก เหตุการณ์แบบนี้มันเกิดขึ้นบ่อยจนเรารู้สึกว่า เราต้องทน
เราต้องทนอยู่ เราไม่รู้จะระบายกับใครดี ไม่รู้จะพูดกับใครได้