เราทำงานอยู่ต่างจังหวัด แต่แม่ก็มาอยู่ด้วยด้วยความที่ว่าเขาอยากตามเรามาอยู่ด้วยและบอกเหตุผลกับเราว่าเป็นห่วงเรา เราเลยยอมให้เขามาอยู่สักพัก ทั้งๆที่เราบอกให้อยู่บ้านไม่ต้องเป็นห่วงเราดูแลตัวเองได้ ไม่ใช่ว่าเราไม่อยากให้ท่านอยู่ด้วย เราดีใจด้วยซ้ำที่แม่อยู่กับเรา แต่เราแค่อยากให้แม่อยู่บ้านดูแลพ่อกับลูกๆที่บ้าน (น้องเราอายุ 8 ขวบ กับ 10 ขวบและพ่อก็ไม่ค่อยแข็งแรง) แต่แม่ก็ไม่ฟังเราเลย ดื้อไม่ยอมกลับอ้างว่าเป็นห่วงเราและรองานเขาสำเร็จทั้งๆที่งานของเขาอยู่บ้านก็ทำได้ และอยู่กับเรานั้นด้วยความที่เราทำงานเป็นกะ เวลานอนเรากับเขาเลยไม่ตรงกัน พอเช้าเราจะนอน แม่เราก็จะตื่น เราต้องการที่จะพักผ่อน ต้องการความสงบแต่แม่เรากลับนั่งนอนเล่นคุยโทรศัพท์ทุกวัน ทั้งๆที่เราเคยเตือนแม่เราแล้วว่าถ้าจะคุยออกไปคุยข้างนอกได้ไหม เนื่องจากว่าห้องพักเราแคบ และอยู่กันสองคน มันเลยได้ยินเสียงชัดมาก รบกวนเรา พอเราบอกให้กลับจะได้ดูแลพ่อกับลูกๆด้วย เขาก็หาว่าเราพึ่งพาไม่ได้ แล้วก็งอนและโกรธเราไม่ยอมคุยกับเรา เกือบทุกวันตั้งแต่มาอยู่ด้วย แม่เราจะงอนและโกรธง่าย จนเราอึดอัด บางครั้งพอเราทนไม่ไหวเราก็มีเถียงแม่บ้าง แต่เราก็รู้สึกผิด เราอยากจะหนีออกไปจากที่นี่ อยากจะลาออกจากงานด้วยซ้ำไป เพราะถ้าเรายังทำงานที่นี่ แม่เราก็จะยังอยู่ที่นี่ไม่ยอมกลับบ้าน เราไม่รู้จะทำยังไงกับท่านดี พูดก็แล้ว บอกก็แล้ว แต่แม่ไม่ฟังเราเลย กลับงอนทุกครั้งที่เราพูดหรือแนะนำท่าน คุณคิดว่าเราควรทำยังไงดี ?? 😥