อกหักเมื่อกลับมาเจอแฟนเก่าที่เลิกกันไป5ปี

เสาร์ที่แล้วผมไปทำธุระที่สบามบิน ทำให้ผมได้มีโอกาสเจอแฟนเก่าที่เลิกกันไปเมื่อ5ปีที่แล้วตลอดเวลาที่เลิกกันไป เราไม่เคยเจอ ไม่เคยติดต่อกันเลย
ขอเล่าก่อนว่าผู้หญิงคนนี้ผมตามจีบเธอเพราะเราอยู่หอพักเดียวกัน เธอพักคนเดียวครับ มีเพื่อนผู้หญิงมาค้างบ้างเป็นบางวัน เธอทำงานที่สนามบิน ส่วนผมทำงานแถวๆสนามบิน ห้องเราอยู่ตรงกันข้ามกันครับ เธอเป็นผู้หญิงน่าตาดีระดับนึงดีไม่ได้ศัลยกรรม เป็นคนมีเสน่ห์น่ามอง ยิ้มหวาน แบบที่ทำให้ผมหลงจนเคยแอบมองมา2ชม.โดยไม่รู้ตัว (พอดีเธอทานข้าวกับเพื่อนใต้หอพัก ผมเลยแอบยืนมองอยู่ตรงระเบียงหลังห้อง) เวลาได้ยินเสียงเธอไขกุญแจห้อง ผมจะรีบลุกขึ้นมามองดูเธอผ่านตาแมวทุกครั้ง(แอบเหมือนโรคจิต55) ผมแอบดูแอบสืบเรื่องต่างๆของเธอผ่านพี่ที่ดูแลหอพักที่เราต่างสนิททั้งคู่อยู่6เดือนโดยที่ผมไม่กล้าแม้แต่จะเข้าไปทัก หรือกล้ามองหน้าเธอตรงๆ(ผมเป็นคนขี้อาย) จนวันนึงทนไม่ไหวละ ผมได้บอกพี่ที่ดูแลหอว่าช่วยบอกเธอได้ไหม ผมอยากรู้จัก ผมขอโทรหาเข้าเบอร์ห้องได้ไหม ผมได้คำตอบมาว่า "โทรมาสิคุยได้" ผมดีใจมากๆ
วันนั่นผมคุยกับเธอเกือบชั่วโมง สารภาพให้เธอฟังว่าผมปลื้มเธอ ชอบเธอ แอบมองเธอทุกวัน และถามเธอตรงๆว่ามีแฟนหรือยัง เธอตอบว่ายัง แต่ก็มีคนมาจีบหลายคน เธอคุยกับผมดี พูดจาเพราะ แต่เธอก็ยังไม่ให้เบอร์ส่วนตัว จนวันนีงเธอไม่สบาย เดินลงมาขอน้ำร้อนกับพี่ที่ดูแลหอพัก ผมนั่งอยู่ตรงนั่นพอดี ผมเลยถือน้ำร้อนไปส่งเธอหน้าห้อง ซื้อข้าวต้มซื้อโจ๊กไปแขวนไว้ให้เธอหน้าห้องอยู่2วัน พอเธอหายป่วย เธอไปเดินห้าง ละจู่ๆมีเบอร์แปลกโทรมา เป็นเบอร์เธอครับ เธอได้เบอร์มาจากพี่ที่ดูแลหอพัก เธอโทรมาชวนผมไปกินข้าว อยากขอบคุณที่ช่วยซื้อข้าวซื้อยาให้เธอ จากวันนั่นผมก็โทรหาเธอทุกวัน แต่เธอก็ยังไม่เคยโทรหาผมก่อน
จนวันนีงวันหยุดตรงกัน ผมมีโอกาสได้นั่งสังสรรค์ดื่มเหล้าด้วยกันใต้หอพักกับพี่ที่ดูแลหอพัก เธอเมามาก(ได้ยินกิตติศัพย์มาว่าคอแข็งดื่มเก่งนี่นา ดื่มแค่นี้ทำไมเมาอะ )จนเที่ยงคืนละ ผมพาเธอเดินกลับห้องด้วยกัน ผมตัดสินใจเข้าไปในห้องเธอครับ อยากจะแอบจูบเธอแบบในหนังเหลือเกิน แต่ไม่ดีกว่า เธอรู้เธออาจจะโกรธเกลียดผมได้ ก็เลยได้แค่เช็ดหน้าให้เธอ เปิดแอร์ห่มผ้าให้ แล้วก็ล็อคห้องให้เธอและก็กลับไปนอนห้องตัวเอง เช้ามาผมซื้อน้ำส้มกับโจ๊กไปแขวนไว้หน้าห้องเธอเหมือนเดิม เธอโทรหาผมครับ เธอบอกขอบคุณมากที่ไม่ฉวยโอกาสตอนที่เห็นว่าเธอเมา เธอบอกเธอไม่เมาหรอก ผมกลับออกไป เธอยังลุกขึ้นไปต้มมาม่ากินอยู่เลย จากวันนั่นโทรก็โทรคุยกับผมบ่อยขึ้นๆ จนผ่านไป1ปีก็ตกลงเป็นแฟนกัน จากอยู่ห้องตรงข้ามก็ย้ายมาอยู่ห้องเดียวกัน
ตอนคบกันเราเข้ากันได้ดีทุกอย่าง ไม่เคยทะเลาะกันรุนแรง เธอใจเย็นผมใจร้อน เธอขี้อ้อน ตลก อารมณ์ดี ทำกับข้าวก็เก่ง เสื้อผ้าผมทุกตัวเธอซักรีดให้หมด ผมบอกให้จ้างเธอบอกเธออยากทำให้ อยากดูแล ผมคิดไว้ว่ายังไงก็คนนี้ละแม่ของลูกผม
ผมคบกับเธอเข้าปีที่4ผมต้องย้ายงาน ผมเลยต้องไปกลับไปอยู่บ้านเพราะใกล้ที่ทำงานมากกว่า ทำให้ผมเริ่มห่างกับเธอ ช่วงแรกๆงานผมยุ่งจนผมแทบจะลืมเธอไปเลย แต่เธอก็คอยโทรหาผมตลอด 3เดือนแรกผมไม่ได้ไปหาเธอเลยวันหยุดก็อยากพักอยากนอนอยู่บ้าน บ้านผมอยู่แถวพุทธมณฑล หอพักเธออยู่แถวสุวรรณภูมิครับ พองานเริ่มเข้าที่เริ่มรู้จักคนมากขึ้น ผมก็มีสังคมใหม่พบปะสังสรคค์กันบ่อยมาก เธออยากเจอผมก็หาข้ออ้างสารพัด โทรก็ไม่ค่อยโทรหา เพราะผมกำลังนอกใจเธอครับ 7เดือนที่ผมไม่ได้เจอเธอเลย วันเกิดเธอ ผมก็ไม่ไปหา จากที่เธอเคยโทรหาทุกวัน เธอก็เริ่มโทรน้อยลง เธอไม่อ้อนไม่ขอเจอ ไม่พูดให้ผมไปหาเธอแบบช่วงแรกๆแล้ว ก่อนที่เราจะเลิกกัน1อาทิตย์ ผมไม่โทรหาเธอ และเธอก็ไม่โทรหาผมเลยเป็นเวลา7วันเต็ม และสุดท้ายเธอก็โทรมาต่อว่าผม ว่าเธอจะลองดูว่าเธอไม่โทรมาก่อน ผมจะโทรหาเธอบ้างไหม และผมก็ไม่โทรหาเธอจริงๆ เธอบอกว่าเธอเหมือนเดิม เธอรอผมเสมอ และเธอถามว่ามีอะไรจะบอกเธอไหม ผมบอกเธอไปว่า"อย่ารอพี่เลย" เธอร้องไห้ โดยไม่พูดอะไรอยู่พักนึง แล้วเธอก็พูดว่า เธอรักผมมากนะ แล้วเธอก็วางสายไป(เล่ามาถึงตรงนี้ละผมเกลียดตัวเองวะ ผมทำไปได้ไง ) ตอนนั่นผมไม่ง้อ ไม่ได้รู้สึกผิด ไม่แม้แต่จะพูดคำว่าขอโทษกับเธอ ไม่ติดต่อเธอเลย ไม่นึกถึงด้วยซ้ำว่าตอนนั่น เคยรักเขา หลงเขาอยากได้เขามากแค่ไหน พอจะทิ้งก็ทิ้งเขาง่ายๆ แต่มันรู้สึกโล่งมาก สบายใจ
แต่ไม่คิดว่า ความโล่งใจ สบายใจของผมตอนนั่น วันนี้มันกลับมาทำร้ายผมแล้ว
เราหายไปจากกันและกัน ผมก็มีแฟนใหม่แต่ก็คบแล้วก็เลิกไป2คนละ จนตอนนี้โสด มีแค่คนคุยที่เพิ่งรู้จักได้2เดือนเท่านั่น และเหมือนกรรมที่ผมทำไว้กับเธอมันกำลังเริ่มทำงาน
ผมได้เจอเธอในสนามบินเธอ เธอสวยขึ้น ดูเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น แต่ผมจำเธอได้ ผมดีใจ ผมตื่นเต้นมาก เดินเข้าไปทักเธอ เธอดูตกใจ และเธอก็ยกมือไหว้สวัสดีผม(ผมแก่กว่าเธอ6ปี) ผมชวนเธอไปหาอะไรกินเพราะยังพอมีเวลาอยู่ ผมตื่นเต้นเหมือนตอนไปเดทกับเธอครั้งแรก เธอเหมือนเดิมทุกอย่าง ประโยคแรกที่ผมถามเธอคือ มีแฟนรึยัง เธอตอบกลับมาว่า เธอแต่งงานได้3ปีแล้ว โหหหหกาแฟติดคอเลยครับกลืนแทบไม่ลง ผมรู้สึกหดหู่ เศร้าๆหวิวๆยังไงไม่รู้ ฝืนยิ้มและก็คุยกับเธอต่อ เธอเล่าให้ฟังว่าสามีเธอคือแฟนเก่าที่เธอเลิกไปเมื่อ6ปีก่อน ก่อนเธอจะมาคบผม เขาเป็นนายทหาร ช่วงที่เธอเลิกกับผม ก็เป็นช่วงที่สามีเธอเพิ่งเลิกกับภรรยาเก่าเขา เขาตามหาเธอจากเฟชบุคจนเจอเธอ และกลับมาคุยมาคบกันอีกครั้ง หลังจากที่เลิกกันไป6ปีโดยที่ไม่เคยได้ติดต่อกันเลย เธอบอกมันคงเป็นพรหมลิขิต ระหว่างนั่นสามีเธอโทรเข้ามา เธอรับสาย พูดจาคะขา แบบที่เคยพูดกับผมเลย ความรู้สึกผมนี่แปล๊บๆยังไงบอกไม่ถูก ผมหวงเธอทั้งๆที่ผมไม่มีสิทธิ์ ส่วนมากผมจะถามเธอครับ ผมอยากรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเธอ เธอเล่าทุกอย่างจบ เธอถามว่าผมเป็นไงบ้าง ผมบอกเธอว่า"พี่ขอโทษ " เธอยิ้มแลพตอบมาว่าจะขอโทษทำไม เรื่องมันผ่านมานานแล้วช่างมัน คำพูดเธอยิ่งทำให้ผมอยากจะร้องไห้ คุยกันอีกสักพัก ก็ถึงเวลาเธอต้องเข้าเกท ก่อนจะแยกกัน ผมขอกอดเธอ เธอทำหน้างงๆ แล้วก็ยิ้ม เธอตอบกลับมาว่า"ได้สิคะพี่ชาย"แล้วเธอก็กอดผม ผมไม่อยากปล่อยเธอเลย ตอนนั่นผมน้ำตาไหลไม่รู้ตัว ผมน่าตะกอดเธอแน่นอยู่นะ จนเธอดึงตัวออกเพราะเธอต้องไปแล้ว เธอเห็นน้ำตาผม เธอปลอบผม ว่าโอ๋ๆ ไม่ร้องนะคะคนดี เธอยิ้มเช็ดน้ำตาให้ผม แล้วเธอก้ออวยพรให้ผมเดินทางปลอดภัย เธอต้องรีบไปแล้ว เธอยิ้มหวานแล้วก็บายบายให้ผม ใจผมเหมือนจะขาด มันหวิวๆบอกไม่ถูก ไม่อยากให้เธอเดินจากไปเลย ถอนหายใจซ้ำแล้วซ้ำอีก
ผมรีบไปเข้าห้องน้ำ นั่งร้องไห้อยู่ในห้องน้ำ ผมบอกไม่ถูกเหมือนกันว่าผมเป็นอะไร ผมหกอักเหรอ ผมเสียดายเธอเหรอ ผมยังรักเธออยู่เหรอ แต่ตลอด5ปีที่เลิกกันไปผมไม่เคยเป็นแบบนี้ อาจจะมีคิดถึงเธอบ้างก็แค่แว๊บๆไม่เคยเป็นแบบนี้
ผ่านมา1อาทิตย์ที่ได้เจอเธอ ผมคิดถึงเธอ ผมอยากเจอเธออีก อยากโทรหาเธอ อยากคุยกับเธอ แต่ผมไม่กล้า ผมค้นหาเฟชบุคเธอจนเจอ เห็นรูปปกเธอถ่ายคู่กับสามีเธอผมก็เศร้า แต่ก็ยังแอบไปดูเฟชเธอบ่อยๆ แต่ไม่กล้าแอดเพื่อน ผู้หญิงที่ผมกำลังคุยอยู่ผมก็ไม่อยากจะคุยด้วยละ วันทั้งวันก็นั่งคิดแต่เรื่องเดิมๆที่เคยเกิดขึ้นตอนเราเป็นแฟนกัน นั่งดูแต่เฟชเธอ แอบหวังอยากให้เธอเลิกกับสามีคนนี้ละกลับมาคบผม ฟังแต่เพลงรักแท้ดูแลไม่ได้ซ้ำไปซ้ำมา และผมก็ส่งเพลงรักแท้ดูแลไม่ได้ไปให้เธอครับ เธอก็ส่งสติกเกอร์สู้ๆกลับมา ผมอยากคุย ผมคิดถึงเธอ ผมนอนไม่หลับกินยาแก้แพ้ให้หลับทุกคืนเลย บางวันนั่งนึกถึงเรื่องดีๆที่เคยเกิดขึ้นน้ำตาก็ไหล ผมจะทำอะไรได้บ้าง เธอคงหมดรักผมแล้วใช่ไหม ไม่มีทางที่ผมจะได้เธอคืนมาแล้วใช่ไหม ทั้งหมดที่ผมเป็นอยู่ผมอกหักใช่ไหมครับ ช่วยผมหลุดจากตรงนี้ทีครับ
(ตั้งกระทู้ครั้งแรก ผิดพลาดยังไงขออภัยด้วยครับ ไม่รู้แท็กถูกไหม อ่านของคนอื่นมาเยอะ ไม่เคยคิดจะได้มาตั้งเอง ขอใช้แอคเคาน์น้องมาตั้ง)
#อกหัก #ขอคำปรึกษา #คิดถึง #เศร้า