คือมีเพื่อนคนนึงสนิทกันมาก สนิทกันตั้งแต่ม.1 เราไม่คิดว่าจะเลิกสนิทกัน ไม่เคยคิดว่าวันนึงเราจะเกลียดกัน
มีอยู่วันนึงเพื่อนเราคนนี้ชวนเราไปเรียนพิเศษสถาบันนึงเป็นคอสทดลองเรียนฟรี ชวนครั้งแรกเราก็ขี้เกียจไปนั่นแหละเลยตอบปัดๆไปว่า เออเดี๋ยวดูอีกที
จนเวลาผ่านไปสักพักเพื่อนก็มาชวนอีก เราก็เริ่มใจอ่อนเลยตบปากรับคำกับเพื่อนไปว่าจะไป ถึงวันไปเราไปรอรถอะไรปกติแต่ไม่รู้มาก่อนเลยว่าเพื่อนชวนเพื่อนอีกคนไปด้วย เค้าไม่เคยบอกเราเลยว่าจะมีอีกคนไปด้วยเราเองก็เซอไพรท์นิดๆแต่ก็รับได้ไม่เป็นไร เราพอรู้จักกันอยู่ แต่พอไปถึงที่สถาบันนั้นดันมีเพื่อนเค้ามาอีกเยอะแยะเลยเค้านัดเพื่อนมาเยอะแยะมากโดยไม่ได้บอกเราสักนิด คือตอนแรกเราเข้าใจว่ามีแค่เรากับเค้าไปแต่นี่มีเพื่อนเค้าเพิ่มมาด้วยพอไปถึงแล้วรุ้สึกด้อยค่ามากคือเค้าทำเหมือนเราไม่ได้มาด้วยเลย ไม่สนใจ แทบจะไม่พุดไม่คุยกันสักนิด ตอนกลับเค้าถามเราว่าแล้วพรุ่งนี้จะไปอีกมั้ย เราตอบแบบมั่นใจเลนว่าไม่ ยังไงก็ไม่ เสียความรู้สึกมากๆ สัปดาห์ถัดมารร.สอนพิเศษที่เราเรียนอยู่แล้วประจำเปิดคอสเราไปเรียนปกติซึ่งเพื่อนเราคนนนี้เค้าก็เรียนที่นี่ด้วย วันนั้นเราติดธุระนิดหน่อยเลยไปสาย เค้าโทรมาเร่งเราให้รีบๆมา เค้าไม่มีเพื่อนอยู่แต่เราก็บอกไปว่ารอแปปนึงยังไม่ได้กินข้าวเลยแต่เค้าก็บอกว่าให้รีบๆไป เรารีบมากยังไม่ได้กินข้าวเลยตั้งแต่เช้า เห็นว่าไม่มีใครอยู่เป็นเพื่อนเพื่อนเลยรีบแต่ไปแล้วมีคนนั่งอยู่2-3คนคือ2-3คนนั้นก็รู้จักกับเพื่อนเราแหละคุยกันได้แต่ไม่ค่อยสนิทกันเท่าไร เราเสียความรู้สึกอีกครั้งคืออุตส่ารีบมายังไม่ได้กินข้าวตั้งแต่เช้ารีบมาอยู่เป็นเพื่อน แต่เพื่อนดันหลอกว่าไม่มีใครอยู่เปุนเพื่อนแบบเนี้ยงงมั้ย
วันนั้นเราลืมเอากระเป๋าดินสอไปเรียนเพราะรีบลืมเลยหยิบมา เค้าก็แซะเราว่าหัดพกอะไรมาเรียนเองบ้างเถอะ
แล้วมองแบบเหยีดเรามากซึ่งเค้าไม่เคยเป็นแบบนี้
ผ่านเหตุการณ์นั้นมาเราเลยตกลงกับเพื่อนอีกคนที่สนิทพอๆกับคนนี้ว่าเราจะลองห่างกับเค้าดู เค้าดูเหยียดเราผิดปกติมากเค้าไม่เคยเป็นแบบนี้ เราไม่รู้มาก่อนเลยว่าทำไมเค้าถึงเหยียดเรา จนอยู่มาวันนึงเกรดเฉลี่ยออกเค้าทักมาถามเราว่าได้เท่าไร เราตอบไปแค่ว่าเพิ่มขึ้น แต่ก็ไม่ได้ดีเท่าไร เค้าตอบมาแบบเหยียดๆอีกเหมืนเดิมว่า ก็ดีแล้วป้ะ ดีกว่าไม่ถึงสาม
เราไม่รู้ว่าเค้าคิดอะไรอยู่ถึงพิมพ์แบบนั้นแต่เราคนอ่านเรารู้สึกว่าเค้าเหยียดเรามากตอนนั้นที่เราเกรดตกเค้าห่างเราไปพักนึงเลย ไม่ค่อยคุยกัน เราก็พยายามเข้าใจว่าอาจจะงานเยอะเลยไม่ค่อยมีเวลา แต่พอถึงตอนนี้เหมือนมันก็อดคิดไม่ได้ว่าที่เค้าห่างเราไปเพราะเราเกรดตก ถึงตอนนี้ในใจมันก็เริ่มคิดว่าเค้าอยากตัดกับเราเพราะเราเกรดตก ไม่รู้ว่าคิดมากไปเองหรือปล่าว
จนมาถึงเหตุการณ์ล่าสุดวันเกิดเรา ปกติเค้าโพสอวยพรวันเกิดเราทุกปี แต่ปีนี้ไม่ได้โพสแต่มาแฮปปี้เบิร์ดเดย์ในเมสเซนเจอร์แทน พออวยพรเสร็จเค้าก็ตบท้ายว่า
ไม่อยากอวยเยอะมันดูเป็นไปไม่ได้ แล้วอวยไปก็เท่านั้นก็
ไท่ตั้งใจเรียน
ถึงตรงนี้เราแทบร้องไห้เลย คือเค้าไม่เคยทำกับเราแบบเนี้ย เวลามีปัญหาเค้าโทรมาเล่ามาปรึกษากับเราตลอดเรารับฟังเสมอ เราเคยเป็นที่ปรึกษาที่ดีซึ่งกันและกันแต่มาวันนี้เหมือนเค้าพยายามตัดเราออกจากชีวิต เราพยายามเข้าใจว่าอาจเพราะว่าม.6แล้วค้องเตรียมอ่านหนังสือสอบเลยไม่ค่อยมีเวลาคุยมากเหมือนแต่ก่อนเพื่อนอาจจะเครียดจากการอ่านหนังสือ แต่มันก็อดคิดไม่ได้ว่าเค้าอยากตัดกับเราเพราะเราเกรดตก เรื่องไม่ตั้งใจเรียนเราไม่คิดว่าเค้าจะกล้าพูดแบบนั้น เราว่าเราก็ตั้งใจเรียนปกตินะ แต่แค่เราอาจตะเตรียมตัวสอบน้อยไปคะแนนเลยไปดี ตอนนั้นเกรดเลยตกไป ก็ไม่รู้ว่าคิดมากไปเองหรือปล่าว อยากทราบความคิดเห็นคนที่เข้ามาอ่านจนจบจริงๆ ว่าที่เราเล่ามาทั้งหมดทุกคนมีความคิดเห็นยังไงกับสิ่งที่เราเล่าบ้าง เราคิดมากไปเองหรือปล่าว
แบบนี้เราคิดมากไปเองหรือปล่าว
มีอยู่วันนึงเพื่อนเราคนนี้ชวนเราไปเรียนพิเศษสถาบันนึงเป็นคอสทดลองเรียนฟรี ชวนครั้งแรกเราก็ขี้เกียจไปนั่นแหละเลยตอบปัดๆไปว่า เออเดี๋ยวดูอีกที
จนเวลาผ่านไปสักพักเพื่อนก็มาชวนอีก เราก็เริ่มใจอ่อนเลยตบปากรับคำกับเพื่อนไปว่าจะไป ถึงวันไปเราไปรอรถอะไรปกติแต่ไม่รู้มาก่อนเลยว่าเพื่อนชวนเพื่อนอีกคนไปด้วย เค้าไม่เคยบอกเราเลยว่าจะมีอีกคนไปด้วยเราเองก็เซอไพรท์นิดๆแต่ก็รับได้ไม่เป็นไร เราพอรู้จักกันอยู่ แต่พอไปถึงที่สถาบันนั้นดันมีเพื่อนเค้ามาอีกเยอะแยะเลยเค้านัดเพื่อนมาเยอะแยะมากโดยไม่ได้บอกเราสักนิด คือตอนแรกเราเข้าใจว่ามีแค่เรากับเค้าไปแต่นี่มีเพื่อนเค้าเพิ่มมาด้วยพอไปถึงแล้วรุ้สึกด้อยค่ามากคือเค้าทำเหมือนเราไม่ได้มาด้วยเลย ไม่สนใจ แทบจะไม่พุดไม่คุยกันสักนิด ตอนกลับเค้าถามเราว่าแล้วพรุ่งนี้จะไปอีกมั้ย เราตอบแบบมั่นใจเลนว่าไม่ ยังไงก็ไม่ เสียความรู้สึกมากๆ สัปดาห์ถัดมารร.สอนพิเศษที่เราเรียนอยู่แล้วประจำเปิดคอสเราไปเรียนปกติซึ่งเพื่อนเราคนนนี้เค้าก็เรียนที่นี่ด้วย วันนั้นเราติดธุระนิดหน่อยเลยไปสาย เค้าโทรมาเร่งเราให้รีบๆมา เค้าไม่มีเพื่อนอยู่แต่เราก็บอกไปว่ารอแปปนึงยังไม่ได้กินข้าวเลยแต่เค้าก็บอกว่าให้รีบๆไป เรารีบมากยังไม่ได้กินข้าวเลยตั้งแต่เช้า เห็นว่าไม่มีใครอยู่เป็นเพื่อนเพื่อนเลยรีบแต่ไปแล้วมีคนนั่งอยู่2-3คนคือ2-3คนนั้นก็รู้จักกับเพื่อนเราแหละคุยกันได้แต่ไม่ค่อยสนิทกันเท่าไร เราเสียความรู้สึกอีกครั้งคืออุตส่ารีบมายังไม่ได้กินข้าวตั้งแต่เช้ารีบมาอยู่เป็นเพื่อน แต่เพื่อนดันหลอกว่าไม่มีใครอยู่เปุนเพื่อนแบบเนี้ยงงมั้ย
วันนั้นเราลืมเอากระเป๋าดินสอไปเรียนเพราะรีบลืมเลยหยิบมา เค้าก็แซะเราว่าหัดพกอะไรมาเรียนเองบ้างเถอะ
แล้วมองแบบเหยีดเรามากซึ่งเค้าไม่เคยเป็นแบบนี้
ผ่านเหตุการณ์นั้นมาเราเลยตกลงกับเพื่อนอีกคนที่สนิทพอๆกับคนนี้ว่าเราจะลองห่างกับเค้าดู เค้าดูเหยียดเราผิดปกติมากเค้าไม่เคยเป็นแบบนี้ เราไม่รู้มาก่อนเลยว่าทำไมเค้าถึงเหยียดเรา จนอยู่มาวันนึงเกรดเฉลี่ยออกเค้าทักมาถามเราว่าได้เท่าไร เราตอบไปแค่ว่าเพิ่มขึ้น แต่ก็ไม่ได้ดีเท่าไร เค้าตอบมาแบบเหยียดๆอีกเหมืนเดิมว่า ก็ดีแล้วป้ะ ดีกว่าไม่ถึงสาม
เราไม่รู้ว่าเค้าคิดอะไรอยู่ถึงพิมพ์แบบนั้นแต่เราคนอ่านเรารู้สึกว่าเค้าเหยียดเรามากตอนนั้นที่เราเกรดตกเค้าห่างเราไปพักนึงเลย ไม่ค่อยคุยกัน เราก็พยายามเข้าใจว่าอาจจะงานเยอะเลยไม่ค่อยมีเวลา แต่พอถึงตอนนี้เหมือนมันก็อดคิดไม่ได้ว่าที่เค้าห่างเราไปเพราะเราเกรดตก ถึงตอนนี้ในใจมันก็เริ่มคิดว่าเค้าอยากตัดกับเราเพราะเราเกรดตก ไม่รู้ว่าคิดมากไปเองหรือปล่าว
จนมาถึงเหตุการณ์ล่าสุดวันเกิดเรา ปกติเค้าโพสอวยพรวันเกิดเราทุกปี แต่ปีนี้ไม่ได้โพสแต่มาแฮปปี้เบิร์ดเดย์ในเมสเซนเจอร์แทน พออวยพรเสร็จเค้าก็ตบท้ายว่า
ไม่อยากอวยเยอะมันดูเป็นไปไม่ได้ แล้วอวยไปก็เท่านั้นก็
ถึงตรงนี้เราแทบร้องไห้เลย คือเค้าไม่เคยทำกับเราแบบเนี้ย เวลามีปัญหาเค้าโทรมาเล่ามาปรึกษากับเราตลอดเรารับฟังเสมอ เราเคยเป็นที่ปรึกษาที่ดีซึ่งกันและกันแต่มาวันนี้เหมือนเค้าพยายามตัดเราออกจากชีวิต เราพยายามเข้าใจว่าอาจเพราะว่าม.6แล้วค้องเตรียมอ่านหนังสือสอบเลยไม่ค่อยมีเวลาคุยมากเหมือนแต่ก่อนเพื่อนอาจจะเครียดจากการอ่านหนังสือ แต่มันก็อดคิดไม่ได้ว่าเค้าอยากตัดกับเราเพราะเราเกรดตก เรื่องไม่ตั้งใจเรียนเราไม่คิดว่าเค้าจะกล้าพูดแบบนั้น เราว่าเราก็ตั้งใจเรียนปกตินะ แต่แค่เราอาจตะเตรียมตัวสอบน้อยไปคะแนนเลยไปดี ตอนนั้นเกรดเลยตกไป ก็ไม่รู้ว่าคิดมากไปเองหรือปล่าว อยากทราบความคิดเห็นคนที่เข้ามาอ่านจนจบจริงๆ ว่าที่เราเล่ามาทั้งหมดทุกคนมีความคิดเห็นยังไงกับสิ่งที่เราเล่าบ้าง เราคิดมากไปเองหรือปล่าว