เราเป็นนักเรียนมัธยม ค่อนข้างเป็นเด็กเรียน มักจะสอบได้ที่ดีไปเสมอ เราบอกก่อนว่าส่วนตัวไม่ได้เป็นคนฉลาดแต่ขยันค่ะ วันหนึ่งเราจัดติวให้เพื่อนที่อยากติว มีเพื่อนมากันบางส่วน หลังจากวันนั้นก็มีเพื่อนต่างห้องมาขอลอกการบ้านเรา ปกติเราจะสอนการบ้านให้ไม่ให้ลอกเพราะจะได้ประโยชน์มากกว่า แต่ข้อนั้นเราก็ทำไม่ถูกเหมือนกัน เราก็บอกเพื่อนไปแบบนั้น เพื่อนคนนั้นเลยบอกว่าอ้าวทำไมเธอทำไม่ได้ล่ะขนาดนาย1ห้อง3ยังทำได้เลยปกติเขาแทบไม่ต้องอ่านหนังสือตอนสอบด้วยซ้ำอ่านรอบเดียวก็จำได้หมด
เราก็รู้สึกแบบมันใช่เหรอเรากับเขาไม่เหมือนกันเราไม่ได้ฉลาดขนาดนั้น เรารู้สึกเฟลอยู่หน่อยๆนะ เราคิดมากไปเองหรือเปล่าค่ะ หรือ มันคือเรื่องธรรมดาที่คนอื่นๆคิดว่าคนเรียนเก่งทุกคนต้องฉลาดไม่ต้องเตรียมอะไรมากมาย สำหรับตัวเรากว่าจะเข้าใจเรื่องที่เรียนเราต้องอ่านหลายรอบมากต้องจดโน้ตย่อหลายครั้ง ต้องทบทวนตลอด ต้องคิดจนหัวแทบแตกกว่าจะได้คำตอบ เราเป็นแบบนั้นค่ะ
ที่พีคที่สุดคือพอเราบอกแบบนี้กับเพื่อนคนอื่นเขาจะบอกว่าเราโกหกค่ะ แล้วชอบเอาเราไปเปรียบเทียบกับคนเก่งๆแล้วบอกว่าเราไม่เข้าใจเขาหรอก เพราะเราเก่งแต่เขาโง่ เราเลยบอกเขาว่าไม่จริงเรทไม่ได้เก่งแต่เราพยายามแต่เขาไม่เชื่อเราเลยค่ะ ปัจจุบันเราจนใจมาก คนรอบตัวเราคิดอย่างนี้ทั้งนั้นเลยค่ะ มันแปลไหมค่ะ หรือปกติ ?
คนเก่งต้องเป็นแบบนั้นทุกคนหรือค่ะ
เราก็รู้สึกแบบมันใช่เหรอเรากับเขาไม่เหมือนกันเราไม่ได้ฉลาดขนาดนั้น เรารู้สึกเฟลอยู่หน่อยๆนะ เราคิดมากไปเองหรือเปล่าค่ะ หรือ มันคือเรื่องธรรมดาที่คนอื่นๆคิดว่าคนเรียนเก่งทุกคนต้องฉลาดไม่ต้องเตรียมอะไรมากมาย สำหรับตัวเรากว่าจะเข้าใจเรื่องที่เรียนเราต้องอ่านหลายรอบมากต้องจดโน้ตย่อหลายครั้ง ต้องทบทวนตลอด ต้องคิดจนหัวแทบแตกกว่าจะได้คำตอบ เราเป็นแบบนั้นค่ะ
ที่พีคที่สุดคือพอเราบอกแบบนี้กับเพื่อนคนอื่นเขาจะบอกว่าเราโกหกค่ะ แล้วชอบเอาเราไปเปรียบเทียบกับคนเก่งๆแล้วบอกว่าเราไม่เข้าใจเขาหรอก เพราะเราเก่งแต่เขาโง่ เราเลยบอกเขาว่าไม่จริงเรทไม่ได้เก่งแต่เราพยายามแต่เขาไม่เชื่อเราเลยค่ะ ปัจจุบันเราจนใจมาก คนรอบตัวเราคิดอย่างนี้ทั้งนั้นเลยค่ะ มันแปลไหมค่ะ หรือปกติ ?