คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 5
เข้าสู่ช่วง #1
และแล้ววันนี้ก็มาถึงวันที่การตกลงมาจนถึงวันนัด
บังเอิญว่าเราอยู่บ้าน มีพ่อแม่ป้าน้าอาเต็มไปหมด นั้นแปลว่าบ้านเราไม่ได้แน่นอนละ ก็เลยต้องเปนหอผู้ชาย อนิจจาไปถึงนี้เราอยากจะแบบว่าไปเปิดโรงแรมเลย ห้องแย่ยิ่งกว่าห้องเก็บของบ้านเรา ตอนนั้นเที่ยงคืนกว่าละชุดนอนเลยทั้งคู่ เราปีนรั้วออกจากบ้านไปในใจคิดแค่แบบว่าเออชั่ง
จะเสียมาหลายทีละขอเสียกับคนที่ชอบมากๆละกัน เราถามเขาว่าเคยทำกับใครแบบนี้มาก่อนไหม มันก้ตอบว่าไม่เคย เคยแต่ one night แบบเจอละก้ต่อคืนนั้นเลย สักพักผุ้ญิงพวกนั้นก็จะหายไปเอง ก่อนมาตกลงกันไว้ว่าจะเป็นพี่น้องแบบที่ท้องชนกันไรงี้ คือเราไม่ได้มายคำว่าแฟนอยู่ละนะ ละก็ดูผู้ชายไม่ได้อยากคบใครอยู่แล้วเหมือนกัน เขาบอกเราว่าเป็นคนที่มีความรู้สึกดีๆให้กันมีเรื่องไรก็ปรึกษากันได้ ไม่ใช่กับทุกคน ไม่ใช่ว่า one night ก็ได้เรื่อยๆ ฟังดูงงๆม่ะ แต่คืนนั้นเป็นวันที่เราเมนส์มาและผู้ชายก้รู้ ตอนแรกก็แบบว่าจะผ่าสุดท้ายก็ไม่ได้....กัน แต่ก็ออรัล sex กันไป เอาจิงคือไม่เคยอวัยวะเพศชายมาก่อนด้วยซ้ำ ต้องมาแบบเห็นแล้วอมเป็นอะไรที่เออก็ไม่แย่อย่างที่คิด ถ้าพูดเรื่องขนาดก็เทียบได้ยากเพราะไม่เคยเจอของคนก่อนหน้า คืนนั้นก้จบลงคือแตกในมือ นอนหลับยาวยันเที่ยงเลย เราออกมากก่อน พี่แกบอกจะสักผ้า เลยเดินออกมาเรียกวินขึ้นบีทีเอสกลับบ้านเอง
วันเวลาผ่านไปพระเอกนั้นก็แค่ในทีวีจริงๆจะพูดว่ามีบางอย่างที่เปลี่ยนไปแล้วคุณรับรู้คงใช่ เหมือนว่าคุณใส่น้ำไปในแก้วที่รั่ว แล้วคุณก้รู้ดีแต่ก็ยังหวังว่ามันจะเต็ม ความรักนี้ชั่งไร้ซึ่งเหตุผลสิ้นดี หลังจากวันนั้นมาเราไม่ได้ทักไปละฝั่งนูนก้ไม่ได้ทักอะไรมา นั้นเป็นครั้งแรกในรอบเดือนที่เขาอ่านไม่ตอบเรา ก็ไม่ยังไงใช่ชีวิตปกติ จนได้เห็นข่าวนูนนี้ คิดว่านี้มันจบละอ่อ เราทำดีที่สุดละอ่อว่ะตอนนี้ ชาตินี้ยังจะมองใครหล่ออีกไหมเนี่ย อ่านเรื่องที่เขาเคยให้สัมภาษณ์แล้วก็รู้สึกว่ากำลังตกหลุมรักคนที่จินตนาการว่าเขาจะเป็น
มีวันหนึ่งเราเขียนความรู้สึกที่มีบอกให้เขาได้รู้ใส่จดหมายฝากไว้หน้าหอ คิดว่าซึ้งโคตรๆตั้งแต่วันแรกที่เจอ เราก็ไม่รู้ว่าตัวเองทำไปเพื่ออะไร เหมือนว่าเราอยากแก้ไขในสิ่งที่ผิดแต่ก็ไม่รู้ว่าเขาจะได้เปิดอ่านมันไหม
เราพยายามไปงานที่รู้ว่าเขาจะไปเหมือนพวก fc แต่ก้ไม่ได้ไปหาตรงๆ แค่ไปเดินผ่านๆ ขับรถไปวนๆละก้ขับกลับบ้าน
ไม่รู้ว่าความพยายามที่ทำๆไปนั้นมากไปจนมันกลายเป็นหายนะรึป่าว และนั้นก็กำลังจะกลายเป็นหายนะจริงๆ
ติดตาม #2 พรุ่งนี้นะง่วงแล้วอันนี้ dark สุดๆอยากให้อ่าน
และแล้ววันนี้ก็มาถึงวันที่การตกลงมาจนถึงวันนัด
บังเอิญว่าเราอยู่บ้าน มีพ่อแม่ป้าน้าอาเต็มไปหมด นั้นแปลว่าบ้านเราไม่ได้แน่นอนละ ก็เลยต้องเปนหอผู้ชาย อนิจจาไปถึงนี้เราอยากจะแบบว่าไปเปิดโรงแรมเลย ห้องแย่ยิ่งกว่าห้องเก็บของบ้านเรา ตอนนั้นเที่ยงคืนกว่าละชุดนอนเลยทั้งคู่ เราปีนรั้วออกจากบ้านไปในใจคิดแค่แบบว่าเออชั่ง
จะเสียมาหลายทีละขอเสียกับคนที่ชอบมากๆละกัน เราถามเขาว่าเคยทำกับใครแบบนี้มาก่อนไหม มันก้ตอบว่าไม่เคย เคยแต่ one night แบบเจอละก้ต่อคืนนั้นเลย สักพักผุ้ญิงพวกนั้นก็จะหายไปเอง ก่อนมาตกลงกันไว้ว่าจะเป็นพี่น้องแบบที่ท้องชนกันไรงี้ คือเราไม่ได้มายคำว่าแฟนอยู่ละนะ ละก็ดูผู้ชายไม่ได้อยากคบใครอยู่แล้วเหมือนกัน เขาบอกเราว่าเป็นคนที่มีความรู้สึกดีๆให้กันมีเรื่องไรก็ปรึกษากันได้ ไม่ใช่กับทุกคน ไม่ใช่ว่า one night ก็ได้เรื่อยๆ ฟังดูงงๆม่ะ แต่คืนนั้นเป็นวันที่เราเมนส์มาและผู้ชายก้รู้ ตอนแรกก็แบบว่าจะผ่าสุดท้ายก็ไม่ได้....กัน แต่ก็ออรัล sex กันไป เอาจิงคือไม่เคยอวัยวะเพศชายมาก่อนด้วยซ้ำ ต้องมาแบบเห็นแล้วอมเป็นอะไรที่เออก็ไม่แย่อย่างที่คิด ถ้าพูดเรื่องขนาดก็เทียบได้ยากเพราะไม่เคยเจอของคนก่อนหน้า คืนนั้นก้จบลงคือแตกในมือ นอนหลับยาวยันเที่ยงเลย เราออกมากก่อน พี่แกบอกจะสักผ้า เลยเดินออกมาเรียกวินขึ้นบีทีเอสกลับบ้านเองวันเวลาผ่านไปพระเอกนั้นก็แค่ในทีวีจริงๆจะพูดว่ามีบางอย่างที่เปลี่ยนไปแล้วคุณรับรู้คงใช่ เหมือนว่าคุณใส่น้ำไปในแก้วที่รั่ว แล้วคุณก้รู้ดีแต่ก็ยังหวังว่ามันจะเต็ม ความรักนี้ชั่งไร้ซึ่งเหตุผลสิ้นดี หลังจากวันนั้นมาเราไม่ได้ทักไปละฝั่งนูนก้ไม่ได้ทักอะไรมา นั้นเป็นครั้งแรกในรอบเดือนที่เขาอ่านไม่ตอบเรา ก็ไม่ยังไงใช่ชีวิตปกติ จนได้เห็นข่าวนูนนี้ คิดว่านี้มันจบละอ่อ เราทำดีที่สุดละอ่อว่ะตอนนี้ ชาตินี้ยังจะมองใครหล่ออีกไหมเนี่ย อ่านเรื่องที่เขาเคยให้สัมภาษณ์แล้วก็รู้สึกว่ากำลังตกหลุมรักคนที่จินตนาการว่าเขาจะเป็น
มีวันหนึ่งเราเขียนความรู้สึกที่มีบอกให้เขาได้รู้ใส่จดหมายฝากไว้หน้าหอ คิดว่าซึ้งโคตรๆตั้งแต่วันแรกที่เจอ เราก็ไม่รู้ว่าตัวเองทำไปเพื่ออะไร เหมือนว่าเราอยากแก้ไขในสิ่งที่ผิดแต่ก็ไม่รู้ว่าเขาจะได้เปิดอ่านมันไหม
เราพยายามไปงานที่รู้ว่าเขาจะไปเหมือนพวก fc แต่ก้ไม่ได้ไปหาตรงๆ แค่ไปเดินผ่านๆ ขับรถไปวนๆละก้ขับกลับบ้าน
ไม่รู้ว่าความพยายามที่ทำๆไปนั้นมากไปจนมันกลายเป็นหายนะรึป่าว และนั้นก็กำลังจะกลายเป็นหายนะจริงๆ
ติดตาม #2 พรุ่งนี้นะง่วงแล้วอันนี้ dark สุดๆอยากให้อ่าน
แสดงความคิดเห็น
บันทึกลับของคนแชร์ 18+
เราเป็นผู้หญิงธรรมดาๆคนหนึ่งในวัย 22 ปี ที่ไม่ค่อยมีเรื่องให้คิดมากเท่าไร ชีวิตที่ผ่านมาคงเรียกว่าโชคดีมั๊งเพราะพ่อสอนว่าเงินซื้อได้ทุกอย่าง โตมาในสังคมชั้นสูง(แต่ว่าทราม) เริ่มต้นเที่ยวครั้งแรกตอน ม.5 สมัยที่ยังต้องยัดตังให้การ์ด มีกระเป๋านักเรียนถือใบละห้าพันทั้งที่ไม่เคยใช้ใส่หนังสือเลยสักเล่ม แต่จำเป็นต้องมีเพราะใครๆก็มี ถ้าไม่ทำคนจะมองว่าเราแปลกและจน เราอยู่ในสังคมที่พ่อแม่เพื่อนๆพร้อมให้ รถหรู คอนโด บัตรเครดิต กับลูกที่เพิ่งจบแค่มอปลาย แบบที่เงินถูกใช้ไปกับอะไร เช่น เหล้า บุหรี่ เสริมสวย เที่ยวกลางคืน ของแบรนด์ ยาเสพติด แล้วก็ sex นั้นแหละสังคมสูงแต่ทรามที่ว่า
นั้นแหละโลกที่เราอยู่แต่ไม่ใช่ว่ามันแย่ขนาดนั้นนะ เราอยากบอกว่าเราแตกต่างแต่มันก็ขึ้นอยู่ที่มุมมอง ช่วงชีวิตคนเราก็มีที่ผิดพลาดทั้งนั้น เรื่องของเราเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน เราอยากเก็บความลับนี้ไว้เป็นคติสอนใจใครที่ได้อ่านมัน แบบที่เราชอบมาเปิดกระทู้ในนี้อ่านว่าถ้าเจอเรื่องแบบนี้ผู้คนเขาแก้ปัญหากันยังไงนะ เราเลยขอตั้งชื่อกระทู้นี้ว่า บันทึกลับของคนแชร์
ย้อนกลับไปหกเดือนก่อน มันเป็นคืนแสนจะธรรมดา เราออกไปนั่งชิวกินคอกเทลหวานๆที่โคตรจะเมากับเพื่อนคนหนึ่งที่ถนนข้าวสาร มีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาที่ร้าน ตัวสูง ใส่หมวก หน้าคุ้นๆ ถ้าคุณเคยตกหลุมรักใครสักคนคงเข้าใจวินาทีที่โลกหยุดหมุนเหมือนว่าโลกนี้ไม่มีอยู่อีกต่อไป มีแค่คุณกับเขาเท่านั้นนั้นแหละสิ่งที่เกิดขึ้น มันเป็นครั้งที่ห้าในขีวิตที่รู้สึกแบบนั้น เพียงแต่ครั้งนี้ที่เขาดูคุ้นๆไม่ใช่เพราะเจอในฝันแต่เป็นในทีวี เขาเป็นนายแบบที่เพิ่งดังจากรายการ reality show รายการหนึ่ง
คุณคงคิดว่าไม่แปลกที่จะตกหลุมรักคนแบบนั้นเพราะเขาหล่อและเป็นดาราใช่ไหม แต่มันไม่ใช่เลยเพราะเขาจะมากับเพื่อนอีกหลายคนที่แข่งในรายการเดียวกันแต่คนอื่นไม่มีความหมายเลยสำหรับคุณ ถึงจะหล่อมากเหมือนกันก็เหอะ แล้วถ้าคุณไม่เชื่อในพรหมลิขิตคุณคงพลาดมากๆ เพราะสังคมแคบกว่าที่คุณคิด เมื่อเพื่อนที่คุณมาด้วยเป็นเพื่อนของเพื่อนกับคนที่อยู่ในโต๊ะเดียวกันกับผู้ชายคนนั้น พอคุณเดินกลับมาจากห้องน้ำคุณก็ได้มานั่งอยู่ข้างๆผู้ชายคนนั้นแล้ว เหมือนในฝันเลยใช่ไหม คืนนั้นเป็นคืนที่สนุกมากๆ (อย่าเพิ่งคิดหื่นตอนนี้นะไม่ใช่ๆ) เราไปเที่ยวกันต่อจนทุกร้านปิด ตอนแรกคิดว่าเมาแล้วสร้างภาพขึ้นมาในหัว เค้าดูไม่ได้ไกลเกินเอื้อมแถมจับได้จริงๆ พอได้นั่งคุยกับเขาฟังชีวิตของเขาก็รู้เลยว่าชีวิตเราโชคดีมากแค่ไหนที่เกิดมาในครอบครัวที่ไม่ต้องเหนื่อยหรือลำบากอะไร อยากได้อะไรก็ได้ แล้วเราก็เริ่มเห็นโลกในมุมที่เราไม่คิดว่ามีมาก่อน เราไม่เคยมีเพื่อนที่มาจากครอบครัวยากจนไม่มีเงินกระทั่งเรียนหนังสือ เราไม่เคยรู้ว่าพวกเขาจะคิดเรื่องอะไรแบบนี้ได้ เรื่องดีๆเรื่องอนาคตหรือเรื่องความฝัน ตอนที่เขาอยู่ข้างๆเรารู้สึกว่าต่อให้โลกแตกผู้ชายคนนี้ก็จะจับมือเราไว้ไม่ปล่อยเราตายแน่ๆ เขาโคตรสุภาพบุรุษแสนดีแบบพระเอกในละครที่รับบทเป็นคนจนๆสู้ชีวิตเลย
วันต่อมาเราทักรุ่นพี่คนหนึ่งที่ขอไลน์เราไว้(ผู้หญิงนะ) เม้ากันสนุกเมื่อคืน เราก็เลยแอบถามเรื่องดาราคนนั้น เดาว่าเขาน่าจะเป็นเพื่อนกัน เลยบอกไปว่าชอบมากๆ FC ช่วยน้องหน่อยนะๆๆเขาไม่มีแฟนใช่ไหม แต่พี่ผู้หญิงคนนั้นตอบกับมาว่า ผู้ชายคนนี้ไม่ได้ดีแบบที่น้องคิดหรอกพี่กับผู้ชายคนนั้นได้กันแล้วเมื่อคืนนี้เลย
แล้วยังไงต่อ5555 งงช๊อคคล้ายๆอกหัก มึนๆจนเวลาผ่านไปสองเดือน ยังคงนั่งคิดถึงผู้ชายคนเดิมทุกวัน พร้อมกับคำถามในใจว่านั้นเรื่องจริงรึป่าวว่ะ พระเอกจะทำอย่างนั้นได้ไงไม่จริงหรอก แต่พี่ผู้หญิงคนนั้นก็ดูไม่ใช่คนขี้โกหก
จนกระทั้งวันหนึ่งหลังปีใหม่ยอมรับว่าเมามากๆ รวบรวมความกล้าที่มีตัดสินใจ direct ไอจีไปหาผู้ชายคนนั้น ตอนนี้ก็มีคนฟอลเป็นแสนๆละ วันๆคงมีคนทักไปเยอะมากๆ ต่อให้เห็นแต่ก็คงไม่ตอบจำไม่ได้ละว่าใครเพราะผ่านมาต้องสองเดือน แต่อย่างที่บอกให้เชื่อในพรหมลิขิตไว้ คือเขาตอบกลับมา ดีใจมากๆทำเอาเพ้อเจ้อไปอีกหลายวัน
ก็นั้นแหละจากวันนั้นมาก็คุยกันมาตลอด รอนานหน่อย แต่เขาก็ไม่เคยไม่ตอบสักครั้ง ต่อให้เราส่งแค่รูปหน้ายิ้มเขาก็จะถามว่าเปนไรให้มีเรื่องคุยต่อ บลาๆๆๆๆ
เรากำลังคิดว่าเราควรเล่าเรื่องส่วนท้ายต่อไหม อาจมีคนเดาออกว่าผู้ชายคนนี้เป็นใคร ถ้าจบลงตรงนี้มันอาจเป็นตอนที่ดีที่สุดสำหรับผู้ชายคนนั้นแล้ว.... but it’s just begin
แล้วไงต่อนะหรอ ตอนนั้นเป็นช่วงที่หนังเรื่อง fifth shade of grey freed กำลังจะเข้า เราเลยบอกเขาว่าเราอยากดู แต่เขาไม่รู้จักเราเลยส่งลิงค์หนังเรื่องนั้นไป
นั้นแหละบทสนทนาของเราเริ่มจะเปลี่ยน เขาถามว่าเคยรึป่าว? เราก็งงอะไรเคยว่ะ...เขาตอบว่าเราแกล้งไม่รู้(คงงั้น) ผู้ชายของนั้นบอกเราว่าถ้าตอบว่าซิงนี้ไม่เชื่อนะ เอาจิงเคยมีผู้ชายถามเราด้วยประโยคนี้มาพันคน เรารู้สึกเบื่อที่จะตอบมากๆจนพูดไปว่า ตอบไปก้ไม่เชื่อไว้มาลองละกันจะได้รู้ว่าซิงไม่ซิง ถ้าสมมุติว่าเราให้โอกาสนั้นนะ55555 ตอบเชิงเอาหา
ฝั่งชายตอบกับมาว่ารู้อยู่ว่าไม่ซิงหรอก อึ้งเลยห้ะ555555เราเลยถามกลับว่าทำไม ผู้ชายตอบกับมาว่าเดาจากวันที่เจอดูแรงๆ
บอกจากในเราซิงกระทั่งนิ้วยังไม่เคย เคยมีผู้ชายพยายามจะปล้ำเรามาสามสี่ครั้งมีเคลิ้มบ้างบางทีมากสุดก้แค่จับช่วงบน แก้ผ้า แค่นั้น เพราะเราร้องไห้เอาซะผู้ชายหมดอารมณ์ เราไม่เคยคบใครจริงจังเพราะนิสัยส่วนตัว ก็เลยยังซิงตามนั้น
แต่อย่างที่เล่าไปตอนแรก เราเที่ยวอาทิตย์ละหลายครั้งแบบวันธรรมดาและปาร์ตี้จัดหนัก ใส่ชุดที่น้อยชิ้น เพื่อนๆได้กันวนรอบโต๊ะแบบที่ถ้าใครมานั่งดูคงขำในใจว่าแบบนี้ก็ได้หรอ ที่เอากันแล้วก็ยังเป็นเพื่อนกัน แล้วก็เฉยๆที่เห็นคนที่เคยได้กันไปเอากับคนอื่นต่อ.... นั้นแหละสังคมสูงทรามที่ว่า
ยังไงต่ออ่อจากวันนั้นบทสนทนาเริ่มไปเรื่องอย่างนั้นทุกวันๆ จากรักวัยรุ่นใสๆกลายเป็นเรียกว่านัดเย..