ทำไมถึงชอบลิเวอร์พูล

"แม้คืนนั้นจะผ่านมาหลายคืน
ยังกล้ำกลืนความขมขื่นมิจางหาย
แม้ว่าเราไม่เคยเดินมาเดียวดาย
แต่มันเหมือนฝันร้ายยามหลับตา"

เริ่มจากเมื่อราวปี 80 ในช่วงนั้นรายการทีวีมีรายการหนึ่ง เป็นรายการแข่งขันเกมประเภทกีฬาพื้นบ้านที่อังกฤษ จำพวกเกมวิ่งกระสอบ สปอร์ตเกม ไม่รู้ว่าเรียกว่าเกมอะไร มีทีมหนึ่งชื่อว่าทีมลิเวอร์พูล รู้สึกว่าชื่อเพราะดี

ช่วงนั้นเริ่มอ่านหนังสือพิมพ์เป็น ชอบอ่านหน้ากีฬา จะมีผลแข่งม้า ชอบดูชื่อม้าแข่ง ชื่อแปลกดี แล้วสายตาก็เหลือบไปเห็นตารางผลการแข่งขันฟุตบอลอังกฤษ เห็นว่ามีชื่อลิเวอร์พูลเหมือนก้ับชื่อของทีมสปอร์ตเกม ก็รู้สึกว่าชื่อเพราะดี

สมัยนั้นดิวิชั่นหนึ่งมีทีมดังๆ ที่ตอนนี้ไม่รู้ไปอยู่ไหน เช่น น็อตติ้งแฮมฟอเรสต์ ลีดส์ อิปสวิช เป็นต้น แต่ยังไม่มีเชลซี

ในยุคนั้นฟุตบอลอังกฤษยังเป็นเทปมาฉายบ่ายวันเสาร์ช่อง 5 เป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง สัปดาห์ละหนึ่งคู่ คนพากษ์ครึ่งแรกชื่อคุณชัยวิชิต อติศัพท์ เสียงทุ้มนุ่มลึก คนพากษ์ครึ่งหลังคือคุณเอกชัย นพจินดา หรือย. โย่ง เสียงแข็งๆ แต่พากษ์สนุกมาก ความรู้แน่น จากการพากย์บอลบ่ายวันเสาร์ ต่อมา ย.โย่ง จึงเป็นนักพากษ์บอลมือหนึ่งของไทยตั้งแต่ฟุตบอลโลก 1986 เป็นต้นมา

ในช่วงยุค 80 นั้นมีรายการฟุตบอลบราซิลด้วยนะ แต่ดูแล้วหลับทันที เพราะลูกบอลไม่ค่อยไปไหน ส่งไปข้างหน้าแล้วก็ส่งกลับหลัง ไม่ก็ส่งออกข้าง บางทีก็เลี้ยงอยู่แถวๆ นั้นวนไปวนมา หลับทันทีที่ดู ส่วนทีมฟุตบอลอังกฤษที่ได้ดูบ่อยมากก็คือลิเวอร์พูล แล้วก็พบว่าลิเวอร์พูลไม่ใช่ทีมฟุตบอล แต่เป็น "เครื่องจักรสีแดง (The Red Machine)" ก็เลยทำให้ติดตามทีมลิเวอร์พูลตั้งแต่บัดนั้นเรื่อยมา  

น่าเสียดายว่าความเป็นเครื่องจักรสีแดงได้หายไปนานแล้ว แต่มันจะกลับมา (I'll be back, Arnold)

โอเค
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่