ผมมีแฟนอยู่คนนึงครับ คบกันมาได้เกือบจะ2ปีแล้วครับเคยห่างๆกันไปสักพักจากด้วยความงี่เงาและขี้น้อยใจขี้งอนห้ามนู้นห้ามนี้ห้ามทุกอย่างที่ผมเคยทำเป็นนิสัยผมตั้งแต่เกิด
ผมจะอธิบายตัวตนของผมก่อนนะครับ
ผมเป็นคนที่ชอบเล่นเกม เล่นกีฬา ติดเพื่อน ชอบไปเที่ยวกับเพื่อนๆ บางทีอาจจะดึก**แต่ไม่ได้ไปที่อย่างเช่น บาร์ หรือ ผับนะครับ** เพราะโดยส่วนตัวแล้วผมไม่ชอบที่ที่เสียงดังคนเยอะๆ และ อีกอย่างคือไม่ชอบกินสุราด้วยครับเพราะพ่อของผมดื่มแล้วชอบด่าแม่ มันเลยเป็นเหตุผลที่ผมไม่ชอบ แต่ดื่มได้แค่เป็นพิธีให้เข้าสังคม และตัวผมก็เป็นคนที่เข้าสังคมง่าย ด้วยเรื่องหน้าตาผมก็ถือว่าไม่ได้แย่ครับตอนอยู่มัธยมผมก็ฮอตระดับนึงไม่ได้ชมตัวเองแต่มันจะเป็นต้นเหตุทำให้ทะเลาะและงอนกับแฟนครับ
เริ่มเรื่องเลย
แฟนผมเป็นรุ่นน้องครับ ตอนเราคบกับตอนนั้นผมอยู่ม.6 แฟนผมอยู่ม.5 เราก็เจอกันโดยบังเอิญครับ แต่อายุห่างกัน2ปี
เริ่มช่วงคบแรกมันก็ช่วงโปรโมชั่นแหละครับ ทุกคนอาจต้องมีเพราะเป้นการแสดงให้เห็นว่าเออเรารักคนนี้เราอยากได้คนนี้เป็นแฟนมันเป็นเรื่องปกติมันอาจฟังดูแย่นะครับแต่เชื่อว่าทุกคนอาจต้องเป็น แรกๆอะไรๆมันก็ดีครับก็คบตามเด็กมัธยมวัยใสใส พอผมจบม.6 เริ่มAdmision เข้ามหาลัย ตอนนี้เริ่มจะมีช่วงนอยๆงอนๆเพราะไม่ได้อยู่ด้วยกัน บ้านเราอยู่ไกลกันมาก ประมาน รังสิต กับ อนุเสารีชัยเลยครับ ซึ่งเราไม่ค่อยเจอกัน แต่เราจะคอลหากันทุกวันครับ หลังจากจบม.6 ก็เริ่มทะเลาะ นอยกันทุกวันเพราะผมติดเพื่อน แต่ก็ตอบแชทอะไรนะครับแต่อาจจะตอบช้านิดหน่อยเพราะอาจจะติดอยู๋กับเพื่อนแต่ตอบตลอด ถ้าติดธุระถ้าไม่ลืมผมก็จะโทรบอก แต่มีอยู่วันนึงผมและเพื่อนทั้งห้องเลยนะครับ เน้นย้ำทั้งห้องเลยประมาน30กว่าคนได้ นัดก่อนปิดเทอมว่าเราจะไปทะเลกัน เรื่องมันมาจากที่ผมไปทะเล แล้วมันต้องนอนค้างคืน แล้วห้องผมมันก็มีผญ แล้วแฟนผมมันก็หึง ไม่ให้ไป ไม่อยากให้ไป ผมก็บอกว่าต้องไปมันเป็นการนัดเที่ยวรวมตัวกันครั้งสุดท้ายม.6ก่อนจะแยกย้ายไปตามทางของต้นเอง ก็งอนกันช่วงนี้ผมหัวเสียมากเลยบอกห่างกันสักพัก เพราะมัน สะสมมากและมากๆด้วยครับ
ผมก็จะข้ามไปเลยนะครับช่วงนี้คือห่าง ห่างกันจริงเขาบล็อคทุกอย่างผมไม่ได้ติดต่อกันเลย
แล้วก็มีวันนึงที่เขาปลดบล็อคผม ผ่านมาประมาน2-3เดือนได้ครับ
แล้วก็ได้มีโอกาศคุยกันก็เหมือนเดิมครับ กับมาคบกันก็ดีและก็หาข้อตกลงกันว่า เออขอเวลาส่วนตัวกับเพื่อนมั้งนะอะไรนู้นนี้นั้นที่เรามีปัญหากันตอนนั้นอะครับ แรกก็โอเคมากกกกกก ถึง มากกกกกที่สู้ดดดดดด แบบHappy มากครับและช่วงนั้นผมมีมหาลัยเรียนด้วย ตอนนั้นชีวิตแบบ Wonderful มากครับ
และแล้วมันก็กลับมา อาการ เดิม งอนงี่เง่า ไปกัยเพื่อนไม่ได้ ไปไหนไม่ได้ เล่นเกมก็โดนงอน ไปเตะบอลก็ห้าม
ซึ่งตรงนี้อาจตลกนะครับ แฟนผมไม่อยากให้ผมออกกำลังกายเพราะหุ่นจะดีเหมือนตอนมัธยม แล้วกลัวคนมาจีบ ผมยังฮาเลยเอาจริงดิ
ซึ่งครั้งนี้ที่กลับมาคบผมยอมเขาทุกอย่างครับ ไม่ว่าจะเป็น
ยอมลดเวลาเล่นเกม เล่นแค่ตอนเขาจะนอน เตะบอลก็ไม่ค่อยได้เตะ ไปเที่ยวกับเพื่อนจากแต่ก่อนเดือนละ 4-5 ครั้ง ตอนนี้เหลือเดือนละ ครั้งสองครั้งเอง
ซึ่งผมยอมทุกอย่างจริงๆ
แต่ผมนึกว่ามันจะดีขึ้นมันกลับแย่ลง เวลาจะขอไปไหนกับเพื่อนแค่ครั้งเดียวยังไม่ได้ ครั้งล่าสุดครับเพื่อนผมเป็นดาราอาจไม่ดังมากมายเท่าไหร่นักมันชวนผมไปดูภาพยนตร์รอบสื่อเพราะผมกับมันสนิทกันดูรอบสื่อมันทุกครั้งครับ ซึ่งมันเล่นหนังกับ ผู้กำกับมหาอำนาจ มีชื่อว่า พ...น์ อาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์ 555555
นั้นแหละครับผมอยากมาปรึกษาว่าผมควรทำไงดี
**ไม่เอาแบบเลิกนะครับเพราะผมรักเขาจริงๆหวังแต่งเลยแหละคนนี้**
ถ้าบอกว่าให้ยอมทุกอย่างผมก็ยอมครับแต่ผมอยากให้เขาปรับตัวให้เวลาส่วนตัวผมมั้ง ชีวิตคู่จะได้ยืนยาม
มีเรื่อง!! แฟนผมเป็นคนเอาแต่ใจขี้งอนงี้นอย (แต่ผมรักเขามากไม่อยากพูดคำอะไรให้มันทำร้ายเขามาก)
ผมจะอธิบายตัวตนของผมก่อนนะครับ
ผมเป็นคนที่ชอบเล่นเกม เล่นกีฬา ติดเพื่อน ชอบไปเที่ยวกับเพื่อนๆ บางทีอาจจะดึก**แต่ไม่ได้ไปที่อย่างเช่น บาร์ หรือ ผับนะครับ** เพราะโดยส่วนตัวแล้วผมไม่ชอบที่ที่เสียงดังคนเยอะๆ และ อีกอย่างคือไม่ชอบกินสุราด้วยครับเพราะพ่อของผมดื่มแล้วชอบด่าแม่ มันเลยเป็นเหตุผลที่ผมไม่ชอบ แต่ดื่มได้แค่เป็นพิธีให้เข้าสังคม และตัวผมก็เป็นคนที่เข้าสังคมง่าย ด้วยเรื่องหน้าตาผมก็ถือว่าไม่ได้แย่ครับตอนอยู่มัธยมผมก็ฮอตระดับนึงไม่ได้ชมตัวเองแต่มันจะเป็นต้นเหตุทำให้ทะเลาะและงอนกับแฟนครับ
เริ่มเรื่องเลย
แฟนผมเป็นรุ่นน้องครับ ตอนเราคบกับตอนนั้นผมอยู่ม.6 แฟนผมอยู่ม.5 เราก็เจอกันโดยบังเอิญครับ แต่อายุห่างกัน2ปี
เริ่มช่วงคบแรกมันก็ช่วงโปรโมชั่นแหละครับ ทุกคนอาจต้องมีเพราะเป้นการแสดงให้เห็นว่าเออเรารักคนนี้เราอยากได้คนนี้เป็นแฟนมันเป็นเรื่องปกติมันอาจฟังดูแย่นะครับแต่เชื่อว่าทุกคนอาจต้องเป็น แรกๆอะไรๆมันก็ดีครับก็คบตามเด็กมัธยมวัยใสใส พอผมจบม.6 เริ่มAdmision เข้ามหาลัย ตอนนี้เริ่มจะมีช่วงนอยๆงอนๆเพราะไม่ได้อยู่ด้วยกัน บ้านเราอยู่ไกลกันมาก ประมาน รังสิต กับ อนุเสารีชัยเลยครับ ซึ่งเราไม่ค่อยเจอกัน แต่เราจะคอลหากันทุกวันครับ หลังจากจบม.6 ก็เริ่มทะเลาะ นอยกันทุกวันเพราะผมติดเพื่อน แต่ก็ตอบแชทอะไรนะครับแต่อาจจะตอบช้านิดหน่อยเพราะอาจจะติดอยู๋กับเพื่อนแต่ตอบตลอด ถ้าติดธุระถ้าไม่ลืมผมก็จะโทรบอก แต่มีอยู่วันนึงผมและเพื่อนทั้งห้องเลยนะครับ เน้นย้ำทั้งห้องเลยประมาน30กว่าคนได้ นัดก่อนปิดเทอมว่าเราจะไปทะเลกัน เรื่องมันมาจากที่ผมไปทะเล แล้วมันต้องนอนค้างคืน แล้วห้องผมมันก็มีผญ แล้วแฟนผมมันก็หึง ไม่ให้ไป ไม่อยากให้ไป ผมก็บอกว่าต้องไปมันเป็นการนัดเที่ยวรวมตัวกันครั้งสุดท้ายม.6ก่อนจะแยกย้ายไปตามทางของต้นเอง ก็งอนกันช่วงนี้ผมหัวเสียมากเลยบอกห่างกันสักพัก เพราะมัน สะสมมากและมากๆด้วยครับ
ผมก็จะข้ามไปเลยนะครับช่วงนี้คือห่าง ห่างกันจริงเขาบล็อคทุกอย่างผมไม่ได้ติดต่อกันเลย
แล้วก็มีวันนึงที่เขาปลดบล็อคผม ผ่านมาประมาน2-3เดือนได้ครับ
แล้วก็ได้มีโอกาศคุยกันก็เหมือนเดิมครับ กับมาคบกันก็ดีและก็หาข้อตกลงกันว่า เออขอเวลาส่วนตัวกับเพื่อนมั้งนะอะไรนู้นนี้นั้นที่เรามีปัญหากันตอนนั้นอะครับ แรกก็โอเคมากกกกกก ถึง มากกกกกที่สู้ดดดดดด แบบHappy มากครับและช่วงนั้นผมมีมหาลัยเรียนด้วย ตอนนั้นชีวิตแบบ Wonderful มากครับ
และแล้วมันก็กลับมา อาการ เดิม งอนงี่เง่า ไปกัยเพื่อนไม่ได้ ไปไหนไม่ได้ เล่นเกมก็โดนงอน ไปเตะบอลก็ห้าม
ซึ่งตรงนี้อาจตลกนะครับ แฟนผมไม่อยากให้ผมออกกำลังกายเพราะหุ่นจะดีเหมือนตอนมัธยม แล้วกลัวคนมาจีบ ผมยังฮาเลยเอาจริงดิ
ซึ่งครั้งนี้ที่กลับมาคบผมยอมเขาทุกอย่างครับ ไม่ว่าจะเป็น
ยอมลดเวลาเล่นเกม เล่นแค่ตอนเขาจะนอน เตะบอลก็ไม่ค่อยได้เตะ ไปเที่ยวกับเพื่อนจากแต่ก่อนเดือนละ 4-5 ครั้ง ตอนนี้เหลือเดือนละ ครั้งสองครั้งเอง
ซึ่งผมยอมทุกอย่างจริงๆ
แต่ผมนึกว่ามันจะดีขึ้นมันกลับแย่ลง เวลาจะขอไปไหนกับเพื่อนแค่ครั้งเดียวยังไม่ได้ ครั้งล่าสุดครับเพื่อนผมเป็นดาราอาจไม่ดังมากมายเท่าไหร่นักมันชวนผมไปดูภาพยนตร์รอบสื่อเพราะผมกับมันสนิทกันดูรอบสื่อมันทุกครั้งครับ ซึ่งมันเล่นหนังกับ ผู้กำกับมหาอำนาจ มีชื่อว่า พ...น์ อาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์ 555555
นั้นแหละครับผมอยากมาปรึกษาว่าผมควรทำไงดี
**ไม่เอาแบบเลิกนะครับเพราะผมรักเขาจริงๆหวังแต่งเลยแหละคนนี้**
ถ้าบอกว่าให้ยอมทุกอย่างผมก็ยอมครับแต่ผมอยากให้เขาปรับตัวให้เวลาส่วนตัวผมมั้ง ชีวิตคู่จะได้ยืนยาม