ผมคือวัยรุ่นที่ไม่เข้าใจในตัวเองคนนึงนะครับ แบบว่าผมอะในบางทีก็อยากมีแฟน บางทีก็อยากมีเพื่อนแต่ผมมันเป็นคนแปลกๆครับ ผมสูงไม่ถึง 165 ขายาวแขนยาว ฟันเบี้ยวอีก 555 ผมชอบใส่หมวกไปเรียนเพราะรู้สึกมีความส่วนตัวดีแต่ก็ถูก บุคคลที่ถูกเรียกว่าเพื่อนร่วมห้องกดขี่ข่มเหงอยู่เสมอ ผมไม่ร้อง ไม่โกรธ ไม่ร้อง แต่ช้ำใจผมไม่ใช่ชายผู้กล้าหาญตามตำแหน่งที่ถูกเรียกว่า นักเลง ผมไม่ใช่ อันธพาล ไม่ใช่นักรัก ไม่มีเสน่ห์ ไม่มีความรู้ ไม่มีความฝัน มันไม่มีอะไรเลย... นี่ยังไม่ใช่ต้นตอของสิ่งที่ผมไม่เข้าใจ แต่มันเรื่อมตากเรื่องที่เหมือนหนังเหมือนละคร เหมือน นวนิยาย เหมือนเรื่องแต่ง มันเกิดจาก ปมเล็กๆที่เรียกเต็มๆว่า ปมด่อย ผมจะเล่าเรื่องของผมให้ฟังก็แล้วกันนะครับ ผม มีพี่สาว 2 คน
พ่อแม่แยกทางกันและต้องอยู่กับตายาย พ่อกับแม่แต่งงานกันตอนอายุ ประมาณ 19-20 ปี ผมยังไม่เกิดพี่ผมก็ยัง อายุตอนนั้นก็คือวัยรุ่น ดีๆนั่นเอง วัยรุ่นเป็นวัยที่ตัดสินใจอะไรไม่ค่อยถูก พ่อผมเคยอยากเป็นนักดนตรีร้องเพลงก็เพราะ ดีดกีต้าร์ก็เก่ง ฉลาดอดทนพยายาม ส่วนแม่ก็เป็นแม่ที่ดีมาก ดีในหลายๆแบบ หลังจากที่พ่อกับแม่ มีผมเป็นคนสุดท้อง ผมอายุไม่เกิน 2 ปี ทั้งคู่ก็แยกทางกัน ผมเคยถามพ่อว่าทำไม ถามย่า ว่าทำไม ถามยายตาว่าทำไม ถามพี่ว่าทำไม คำตอบที่ได้คือ คำตอบที่ตอบไม่เหมือนกัน ผมจึงไม่รู้ว่าควรรักใครมากที่สุดไว้ใจใครได้ แต่ผมก็ยังมี ตากับยาย เป็นที่พึ่งเสมอ ผมไม่เคยขอบคุณ ไม่เคย ขอโทษ ไม่เคยเป็นหลานที่น่าภูมิใจสำหลับพวกท่านเลย แต่ผมก็ไม่เคยทำให้พวกท่านร้องไห้ มีแต่ผมที่บางคืนต้องร้อนให้พร้อมคิดว่า ถ้าสวรรณ์ มีจริงทำไมต้องลิขิตให้เราเกิดมาเป็นแบบนี้ คนหลายๆคนชอบพูดว่า ฟ้าจะลิขิตสิ่งต่างๆให้คนที่เกิดมาและจะให้พรในสิ่งที่ดีและจำเป็น แต่ความคิดของผมคือ ถ้าสวรรณ์ลิขิตจริงๆ แสดงว่าพวกโจร หรือ พวกที่ทำผิด ฟ้าต่างลิขิต ให้พวกเขาเกิดมา แล้วถ้าฟ้าให้เทวดาหรือนางฟ้ามาเกิดแล้ว ไอข้อมูลของมนุษน์ ที่ว่า มนุษน์ กำลังจะล้นโลกคืออะไร ผมมันไม่เชื่ออะไรพวกนี้ ซักเท่าไหร่ ถึงแม้จะเคยเชื่อ เกือบทุกๆปิดเทอมพ่อจะรับผมไปอยู่ด้วยพ่อของผมเปิดร้านคอมพิวเตอร์ ที่รุ่งเรื่องมาก คนเข้าร้านทุกวันแต่คำถามในใจคือ พ่อผมทำไมต้องเอาตัวผมไปยกของหนักทำไมต้องเอาไปใช้งาน ทั้งที่ก่อนไปจะบอกเสมอว่า จะพาไปเที่ยวไปกินไปสนุกไม่กี่วันเดี๋ยวก็กลับ และจะได้คุยเรื่องอะไรต่ออะไรกันแต่แล้ว สิ่งที่ปรากฏคือ พ่อผมมัวแต่ทำงานทำงานและทำงานเวลาไปเที่ยวก็คุยแต่งาน พอผมกลับมาแม่ผมชอบถามว่า ได้ตังจากมันมาบ้างมั้ย ผมบางทีก็ต้องตอบ ผมเป็นอะไรสำหรับพวกเขากันแน่ หรือ..!!! ถ้าผมไม่เกิดมาตั้งแต่แรกอาจจะไม่มีผมหรือ เรื่อง ร้ายๆก็ได้ แต่ว่ามันเกิดขึ้นแล้ว และนี่ก็คือสิ่งที่ทำให้ผมตั้งกระทู้นี้ขึ้น
ว่า ความรักมันคืออะไรกันแน่ และยังมีเรื่องราวของผมอีกยาวววว เลยแหละแต่ผมเล่นด้วยการพิมพ์ทั้งหมดไม่ได้ ทุกคนที่อ่านว่า เรื่องของผมเป็นยังไงบ้างครับ
ผมไม่เข้าใจคำว่า ความรัก หรือต้องการมันมั้ย
พ่อแม่แยกทางกันและต้องอยู่กับตายาย พ่อกับแม่แต่งงานกันตอนอายุ ประมาณ 19-20 ปี ผมยังไม่เกิดพี่ผมก็ยัง อายุตอนนั้นก็คือวัยรุ่น ดีๆนั่นเอง วัยรุ่นเป็นวัยที่ตัดสินใจอะไรไม่ค่อยถูก พ่อผมเคยอยากเป็นนักดนตรีร้องเพลงก็เพราะ ดีดกีต้าร์ก็เก่ง ฉลาดอดทนพยายาม ส่วนแม่ก็เป็นแม่ที่ดีมาก ดีในหลายๆแบบ หลังจากที่พ่อกับแม่ มีผมเป็นคนสุดท้อง ผมอายุไม่เกิน 2 ปี ทั้งคู่ก็แยกทางกัน ผมเคยถามพ่อว่าทำไม ถามย่า ว่าทำไม ถามยายตาว่าทำไม ถามพี่ว่าทำไม คำตอบที่ได้คือ คำตอบที่ตอบไม่เหมือนกัน ผมจึงไม่รู้ว่าควรรักใครมากที่สุดไว้ใจใครได้ แต่ผมก็ยังมี ตากับยาย เป็นที่พึ่งเสมอ ผมไม่เคยขอบคุณ ไม่เคย ขอโทษ ไม่เคยเป็นหลานที่น่าภูมิใจสำหลับพวกท่านเลย แต่ผมก็ไม่เคยทำให้พวกท่านร้องไห้ มีแต่ผมที่บางคืนต้องร้อนให้พร้อมคิดว่า ถ้าสวรรณ์ มีจริงทำไมต้องลิขิตให้เราเกิดมาเป็นแบบนี้ คนหลายๆคนชอบพูดว่า ฟ้าจะลิขิตสิ่งต่างๆให้คนที่เกิดมาและจะให้พรในสิ่งที่ดีและจำเป็น แต่ความคิดของผมคือ ถ้าสวรรณ์ลิขิตจริงๆ แสดงว่าพวกโจร หรือ พวกที่ทำผิด ฟ้าต่างลิขิต ให้พวกเขาเกิดมา แล้วถ้าฟ้าให้เทวดาหรือนางฟ้ามาเกิดแล้ว ไอข้อมูลของมนุษน์ ที่ว่า มนุษน์ กำลังจะล้นโลกคืออะไร ผมมันไม่เชื่ออะไรพวกนี้ ซักเท่าไหร่ ถึงแม้จะเคยเชื่อ เกือบทุกๆปิดเทอมพ่อจะรับผมไปอยู่ด้วยพ่อของผมเปิดร้านคอมพิวเตอร์ ที่รุ่งเรื่องมาก คนเข้าร้านทุกวันแต่คำถามในใจคือ พ่อผมทำไมต้องเอาตัวผมไปยกของหนักทำไมต้องเอาไปใช้งาน ทั้งที่ก่อนไปจะบอกเสมอว่า จะพาไปเที่ยวไปกินไปสนุกไม่กี่วันเดี๋ยวก็กลับ และจะได้คุยเรื่องอะไรต่ออะไรกันแต่แล้ว สิ่งที่ปรากฏคือ พ่อผมมัวแต่ทำงานทำงานและทำงานเวลาไปเที่ยวก็คุยแต่งาน พอผมกลับมาแม่ผมชอบถามว่า ได้ตังจากมันมาบ้างมั้ย ผมบางทีก็ต้องตอบ ผมเป็นอะไรสำหรับพวกเขากันแน่ หรือ..!!! ถ้าผมไม่เกิดมาตั้งแต่แรกอาจจะไม่มีผมหรือ เรื่อง ร้ายๆก็ได้ แต่ว่ามันเกิดขึ้นแล้ว และนี่ก็คือสิ่งที่ทำให้ผมตั้งกระทู้นี้ขึ้น
ว่า ความรักมันคืออะไรกันแน่ และยังมีเรื่องราวของผมอีกยาวววว เลยแหละแต่ผมเล่นด้วยการพิมพ์ทั้งหมดไม่ได้ ทุกคนที่อ่านว่า เรื่องของผมเป็นยังไงบ้างครับ