เราคบกับแฟนมาประมาณ10ปีค่ะ
เริ่มคบตั้งแต่สมัยเรียนมหาลัย อาจจะมีปัญหากันบ้างแต่ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร
แต่พอเราโตขึ้นเรื่อยๆก็เริ่มรู้สึกว่าเราต้องแก้ปํญหาด้วยตัวเองคนเดียวมาตลอด
ยิ่ง2-3ปีหลังนี้ พ่อแม่เราเสียชีวิต ทำให้เราต้องจัดการทุกอย่างด้วยตัวเอง แต่แฟนไม่ได้มีส่วนร่วมในการช่วยคิดใดๆ แต่เค้าก็คอยซัพพอร์ตขับรถพาไป ถ้าหากเราเอ่ยปากขอเค้าก็ช่วยไม่เคยบ่นอะไรค่ะ
ปกติแฟนเป็นคนติดเกมส์มากกกกกก เล่นเอาเป็นเอาตาย แถมทำงานกับที่บ้านก็มีเวลามากแต่เวลาส่วนใหญ่ก็หมดไปกับเกมส์ อาทิตย์นึงจะเจอก็ครั้งนึงเป็นช่วงเย็นหลังเราเลิกงาน กิจกรรมหลักก็คือกินข้าวดูหนังปกติทั่วๆไปแล้วก็กลับค่ะ
แต่ปัญหาเรื่องเวลาไม่ใช่เรื่องหลัก เป็นเรื่องของความไม่รู้ว่าเค้าควรช่วยซัพพอร์ตอะไรเราเลยมากกว่า
อย่างตอนนี้เราซ่อมบ้านชั้นบน เราต้องขนของลงชั้นล่างก่อน เราขอให้เค้ามาช่วย เค้าบอกได้แล้วก็ต่อด้วยเรียกเพื่อนเธอมาช่วยด้วยสิ แล้ววันขนเค้าก็มาตอนเย็นแล้วสรุปเรากับเพื่อนขนกันเสร็จหมดแล้ว
แล้วเราต้องคอยวิ่งซื้อของให้ช่าง ต้องเตรียมหลายอย่าง แต่ไม่เคยถามเราซักคำว่าต้องซื้ออะไรบ้าง รถเราขนได้ไหม ซื้อครบรึยัง หรือแม้แต่งบทั้งหมดเท่าไหร่ เราต้องทำอะไรไปบ้าง
เราทำงานบริษัททำให้เราแทบไม่ได้เฝ้าช่างเอง มีวันนึงที่ขอให้เค้าไปช่วยเฝ้า เค้าก็ยินดีมาแต่ก็ไม่ขึ้นไปชั้นบนที่ช่างทำงานอยู่บอกว่าฝุ่นเยอะ เราถามว่าวันนี้ช่างเค้าทำงานอะไรเค้ายังไม่รู้เลย เพราะไม่ขึ้นไปดู นั่งเล่นเกมส์ทั้งวันจนแบตหมด
วันที่ช่างทำงานพลาดเราเลิกงานรีบกลับไปดู เรารู้สึกร้อนรนมาก แต่เค้าบอกเค้าไปกินข้าวกับเพื่อนนะ
บ้านเราซ่อมเราเลยต้องไปอยู่บ้านเพื่อนเรา เค้าก็ไม่เคยมาดูว่าบ้านเพื่อนเราอยู่ตรงไหน ปลอดภัยไหม เราอยู่มาจะเดือนเค้ายังไม่รู้เลยว่าเราอยู่ไหน
แล้วบ้านที่ซ่อมคิดว่าต่อไปถ้าต้องแต่งงานเค้าก็มาอยู่บ้านเรา เพราะเราก็ไม่มีใครอยู่กับน้องแค่2คนค่ะ แต่เค้าก๋ไม่เคยใส่ใจหรือถามอะไรเกี่ยวกับบ้านเราเลย
แล้วก่อนหน้านี้ก็มีเรื่องว่าเราไม่สบายปวดท้องมาก เลิกงานเราก็ขับรถไปรพ.เอง เค้าก็มีถามว่าขับไหวไหม เราก็แกร่งไปบอกว่าพอขับได้ เค้าก็ไม่ตามมาที่รพ.ด้วยซ้ำ เราเสร็จก็ขับกลับบ้านเอง
วันที่หมอนัดฟังผลตรวจเค้าก็ไม่มาด้วยเพราะต้องไปเตะบอลกับเพื่อน
มีอีกวันที่เราไปกินเลี้ยงแล้วเผลอกินคอกเทลไปแก้วนึงแล้วลืมว่าต้องขับรถ เราก็รอจนเราขับไหวแล้วขับกลับ แต่วันเดียวกันดึกๆเพื่อนเค้าเมาขับกลับไม่ไหวเค้าก็ออกไปขับรถรับเพื่อนกลับ
ตอนเราไปเที่ยวตปท.10วัน เราก็ห่วงน้องหมาจะฝากให้เค้าเข้ามาดูให้บ้างที่บ้าน เผื่อมันทำอาหาร น้ำหก แล้วไม่มีกิน เค้าก็บอกกลัว ไม่กล้าไป สุดท้ายเป็นเพื่อนเราที่คอยเข้ามาดูให้ ถ่ายรูปมาอัพเดท
หลายๆอย่างมันทำให้เราเริ่มรู้สึกว่าสรุปเรามีแฟนไว้ทำไม เค้าไม่ใช่คนไม่ดี ไม่กินเหล้า ไม่สูบบุหรี่ แต่เค้าไม่รู้ว่าเค้าควรทำอะไร เวลาเราขอความช่วยเหลือเค้าก็ช่วยนะแต่ต้องเอ่ยปากตลอด
เราเริ่มท้อไม่รู้เราควรไปต่อดีไหม
แฟนที่คบมา10ปีไม่มีส่วนร่วมในการแก้ปัญหาในชีวิตเราเลย เราควรไปต่อดีไหม
เริ่มคบตั้งแต่สมัยเรียนมหาลัย อาจจะมีปัญหากันบ้างแต่ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร
แต่พอเราโตขึ้นเรื่อยๆก็เริ่มรู้สึกว่าเราต้องแก้ปํญหาด้วยตัวเองคนเดียวมาตลอด
ยิ่ง2-3ปีหลังนี้ พ่อแม่เราเสียชีวิต ทำให้เราต้องจัดการทุกอย่างด้วยตัวเอง แต่แฟนไม่ได้มีส่วนร่วมในการช่วยคิดใดๆ แต่เค้าก็คอยซัพพอร์ตขับรถพาไป ถ้าหากเราเอ่ยปากขอเค้าก็ช่วยไม่เคยบ่นอะไรค่ะ
ปกติแฟนเป็นคนติดเกมส์มากกกกกก เล่นเอาเป็นเอาตาย แถมทำงานกับที่บ้านก็มีเวลามากแต่เวลาส่วนใหญ่ก็หมดไปกับเกมส์ อาทิตย์นึงจะเจอก็ครั้งนึงเป็นช่วงเย็นหลังเราเลิกงาน กิจกรรมหลักก็คือกินข้าวดูหนังปกติทั่วๆไปแล้วก็กลับค่ะ
แต่ปัญหาเรื่องเวลาไม่ใช่เรื่องหลัก เป็นเรื่องของความไม่รู้ว่าเค้าควรช่วยซัพพอร์ตอะไรเราเลยมากกว่า
อย่างตอนนี้เราซ่อมบ้านชั้นบน เราต้องขนของลงชั้นล่างก่อน เราขอให้เค้ามาช่วย เค้าบอกได้แล้วก็ต่อด้วยเรียกเพื่อนเธอมาช่วยด้วยสิ แล้ววันขนเค้าก็มาตอนเย็นแล้วสรุปเรากับเพื่อนขนกันเสร็จหมดแล้ว
แล้วเราต้องคอยวิ่งซื้อของให้ช่าง ต้องเตรียมหลายอย่าง แต่ไม่เคยถามเราซักคำว่าต้องซื้ออะไรบ้าง รถเราขนได้ไหม ซื้อครบรึยัง หรือแม้แต่งบทั้งหมดเท่าไหร่ เราต้องทำอะไรไปบ้าง
เราทำงานบริษัททำให้เราแทบไม่ได้เฝ้าช่างเอง มีวันนึงที่ขอให้เค้าไปช่วยเฝ้า เค้าก็ยินดีมาแต่ก็ไม่ขึ้นไปชั้นบนที่ช่างทำงานอยู่บอกว่าฝุ่นเยอะ เราถามว่าวันนี้ช่างเค้าทำงานอะไรเค้ายังไม่รู้เลย เพราะไม่ขึ้นไปดู นั่งเล่นเกมส์ทั้งวันจนแบตหมด
วันที่ช่างทำงานพลาดเราเลิกงานรีบกลับไปดู เรารู้สึกร้อนรนมาก แต่เค้าบอกเค้าไปกินข้าวกับเพื่อนนะ
บ้านเราซ่อมเราเลยต้องไปอยู่บ้านเพื่อนเรา เค้าก็ไม่เคยมาดูว่าบ้านเพื่อนเราอยู่ตรงไหน ปลอดภัยไหม เราอยู่มาจะเดือนเค้ายังไม่รู้เลยว่าเราอยู่ไหน
แล้วบ้านที่ซ่อมคิดว่าต่อไปถ้าต้องแต่งงานเค้าก็มาอยู่บ้านเรา เพราะเราก็ไม่มีใครอยู่กับน้องแค่2คนค่ะ แต่เค้าก๋ไม่เคยใส่ใจหรือถามอะไรเกี่ยวกับบ้านเราเลย
แล้วก่อนหน้านี้ก็มีเรื่องว่าเราไม่สบายปวดท้องมาก เลิกงานเราก็ขับรถไปรพ.เอง เค้าก็มีถามว่าขับไหวไหม เราก็แกร่งไปบอกว่าพอขับได้ เค้าก็ไม่ตามมาที่รพ.ด้วยซ้ำ เราเสร็จก็ขับกลับบ้านเอง
วันที่หมอนัดฟังผลตรวจเค้าก็ไม่มาด้วยเพราะต้องไปเตะบอลกับเพื่อน
มีอีกวันที่เราไปกินเลี้ยงแล้วเผลอกินคอกเทลไปแก้วนึงแล้วลืมว่าต้องขับรถ เราก็รอจนเราขับไหวแล้วขับกลับ แต่วันเดียวกันดึกๆเพื่อนเค้าเมาขับกลับไม่ไหวเค้าก็ออกไปขับรถรับเพื่อนกลับ
ตอนเราไปเที่ยวตปท.10วัน เราก็ห่วงน้องหมาจะฝากให้เค้าเข้ามาดูให้บ้างที่บ้าน เผื่อมันทำอาหาร น้ำหก แล้วไม่มีกิน เค้าก็บอกกลัว ไม่กล้าไป สุดท้ายเป็นเพื่อนเราที่คอยเข้ามาดูให้ ถ่ายรูปมาอัพเดท
หลายๆอย่างมันทำให้เราเริ่มรู้สึกว่าสรุปเรามีแฟนไว้ทำไม เค้าไม่ใช่คนไม่ดี ไม่กินเหล้า ไม่สูบบุหรี่ แต่เค้าไม่รู้ว่าเค้าควรทำอะไร เวลาเราขอความช่วยเหลือเค้าก็ช่วยนะแต่ต้องเอ่ยปากตลอด
เราเริ่มท้อไม่รู้เราควรไปต่อดีไหม