คือผมอยากทราบน่ะครับว่อาจารย์เค้าใช้เกณฑ์อะไรในการวัดคุณค่าของเด็ก

ตามหัวข้อกระทู้เลยครับ ในห้องเรียนสมัยมัธยมของผม จะมีเด็กคนหนึ่งเค้าเป็นเด็กผู้ชายครับ ใส่เสื้อผ้าเก่าๆรองเท้าเก่าๆ เค้าเป็นคนเงียบๆไม่ค่อยพูด สมัยที่ผมเข้ามาใหม่ๆ เค้าจะชอบหลับในคาบ บ่อยๆจนถูกอาจารย์ทำโทษ เป็นประจำ เเละทุกสิ่งที่เค้าทำมันจะดูขัดหูขัดตาอาจารย์ไปหมด เเม้กระทั่งตอนที่เค้า เดินไปคุยกับเพื่อนเรื่องขอเข้ากลุ่มงานก็ตาม เเต่ตอนนั้นไม่ใช่ชั่วโมงเรียนนะครับ เป็นช่วงพักเบรค 10 นาที ตอนนั้นอาจารย์ตวาดมาเสียงดังมากครับ ทุกคนในห้องสะดุ้งหมดเพราะในห้องไม่ได้มีเค้าคนเดียวที่ยืนน่ะสิครับ เเต่ตอนโดนทำโทษเค้ากลับโดนเเค่คนเดียว ผมก็เลยสงสัยเลยลองไปคุยกับเด็กผู้ชายคนนั้นดู ว่าไปทำอะไรให้อาจารย์ไม่พอใจหรือเปล่า เจ้าตัวก็ยังไม่รู้อะไรนะครับ  ส่วนตัวผมก็เชื่อเค้าเพราะบุคลิกเป็นคนนิ่งๆเงียบๆ. ไม่สุงสิงกับใคร อยู่มาวันนึงอยู่ๆเค้าก็ไม่มาโรงเรียนอีกเลยครับ สรุปคือเจ้าตัวตัดสินใจเลิกเรียนด้วยเหตุผลหลายอย่างอาจจะเพราะถูกกดดันจากที่โรงเรียน เเละทางบ้านผมทราบมาว่าสาเหตุที่เค้ามาหลับที่โรงเรียนบ่อยๆ เพราะช่วงนั้น เค้าต้องมาช่วยพ่อทำงานจนถึงตี 4 เเล้วยังต้องมาโรงเรียนต่ออีกเลยเป็นสาเหตุให้เค้าต้องมานอนในห้องทุกวันครับ. ผมมีโอกาสได้คุยกับเค้าเมื่อวานนี้เองครับ เรานัดเจอกันถามไถ่ความเป็นอยู่ เค้าขอบคุณผมครับว่าอย่างน้อยก็มีผมคนนึงที่เข้าไปถามเค้าว่าเค้าได้ทำอะไรผิดหรือเปล่ามีเเต่ทุกคนที่หัวเราะไม่ก็เลือกที่จะนิ่งต่อไป เเต่ผมน่ะสิครับกลับเสียใจที่ช่วยอะไรเค้าไม่ได้เลย เเต่ผมก็ยังคาใจครับสำหรับอาจารย์ควรจะเข้าใจเเละให้คำปรึกษาเด็กไม่ใช่หรอครับ. หน้าที่ที่ครูต้องทำไม่ใช่อบรมสั่งสอนลูกๆทุกคนให้เป็นคนดีไม่ใช่หรอครับหรือผมเข้าใจผิดไปเอง. อาจมีบางถ้อยคำของผมไม่สุภาพหรือไม่ถูกใจเพื่อนๆใจพันทิปเท่าไหร่ผมก็ขออภัยด้วยนะครับ