เล่าเลยนะคะ
เราอยู่ต่างจังหวัดค่ะ ย้ายกลับมาทำงานใกล้บ้านได้ 8-9 เดือนแล้ว แต่ที่ทำงานก็ยังห่างจากบ้านประมาณ 90 กิโลเมตร เรานอนบ้านพักบริษัทบ้าง ขับรถกลับบ้านบ้าง แต่ที่ดีกว่าเมื่อก่อนคือ ได้กลับไปกินข้าวกับที่บ้านทุกอาทิตย์
เข้าเรื่องเลยนะคะ เรื่องวุ่นๆก็เกิดขึ้น เมื่อคืนไปดื่มกับพี่ที่ทำงานไปเยอะมาก ยอมรับว่าเมาแต่กลับบ้านถูก ไม่เลื้อย แต่พอตื่นขึ้นมาตอนตี 4 ดูโทรศัพท์ ว่า มีใครโทรมาบ้างไหม มีไลน์ไหม เช็คตามปกติ แต่ดันสะดุดที่เบอร์ๆ นึง แล้วเข้าไปดู OMG !! ประมาณ 20-30 สายที่โทรออก มีเวลาที่คุยกันด้วย สายแรก แล้วหลังจากนั้น ไม่ใช่แล้ว ก็เลยกดโทรศัพท์กลับไปอีกครั้งตอนตี 4 พบว่าถูกบล็อคเบอร์เรียบร้อยแล้ว
จากที่ง่วงๆ ตาสว่างขึ้นมาทันที ได้แต่ส่งข้อความไปบอกเค้าว่า " ขอโทษที่ทำอะไรไปอย่างขาดสติ"
ควรทำไงดีละทีนี้ ...............
ผู้ชายบล็อคเบอร์เราไปแล้ว แล้วจะได้คุยกันต่อมั้ย โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย อีป้า
ท้าวความไปเมื่อ 2-3 ปีที่แล้ว ตอนนั้น เรายังทำงานอยู่ในกรุงเทพ แล้วกลับกลับช่วงวันหยุด ได้รู้จักพี่ข้างบ้าน ด้วยแอพๆแอพนึงซึ่งเพื่อนที่ทำงานเป็นคนสมัครให้ ตอนนนั้นกลับบ้าน แล้วมีเวลา อยู่ๆ พี่เค้าก็ทักเข้ามาคุย ก็เลยรู้ว่าเค้าอยู่บ้านติดกับเราแค่นี้เอง เค้าบอกพิกัดบ้าน ทำงานอะไร บอกสถานะว่าเป็นพ่อหม้ายลูกติด 1 ที่ย้ายมาอยู่ซอยใกล้บ้าน แต่เราก็ยังไม่ได้เจอกันแบบตัวเป็นๆนะ พอเรากลับไปทำงาน ก็ยังได้คุยกัน แล้วด้วยงานที่เค้าทำ เค้าจะต้องเดินทางบ่อย แล้วอยู่มาวันนึง เค้าก็ขึ้นมาทำงานที่กรุงเทพ
เค้าก็บอกเราว่า " นี่ๆ ผมมาทำงานแถวนี้นะ มาเจอกันไหม "
ด้วยความที่คิดว่า เค้าเป็นพี่ข้างบ้าน คนแถวบ้านเรารู้จัก บ้านติดกันขนาดนั้น ก็ไม่ได้คิดว่า เค้าจะคิดอะไรไม่ดีกับเราหรอก
แถมหน้าตาเราก็ไม่ได้สวยอะไร หรือ คิดไปในทางชู้สาวอะไรเลย
ตอนนั้นเค้ามาทำงานแถวพระราม 2 เราอยู่ลาดพร้าว ตอนนั้นเราเพิ่งงาน กำลังกลับห้อง พอรู้ว่าเค้าอยากเจอ ก็บอกเค้าว่า มาแถวที่เราอยู่สิ
ถ้าจะให้เรานั่งรถไปแถวที่เค้าอยู่อ่ะ ไม่ไปแล้ว ไว้เจอกันตอนเรากลับบ้านก็ได้ หรือถ้าคราวหน้าคุณขึ้นมากรุงเทพ ค่อยนัดเจอกันก็ได้
แล้วเค้าก็บอกว่าโอเค ค่อยรอบหน้าก็ได้ แต่ตอนนั้นเราก็แซวเค้านะ ว่า โห... ต้องรอรอบหน้าเลยเหรอ เป็นผู้ชายนั่งรถมาสิ จากพระราม 2 มาลาดพร้าวไม่ไกลหรอก แปปเดียว แซวไป คิดว่าเค้าคงไม่มาหรอก ผ่านไปประมาณ 1 ชม. เค้าโทรมาบอกว่า อยู่ปากซอยที่เราอยู่ มารับด้วย จะพาไปไหนก็พาไป
เค้าไปไม่ถูกแล้ว
ด้วยความที่เราคิดว่า เค้าเป็นเพื่อนบ้าน ให้ความสนิทสนม ก็พาไปที่ห้องก่อน เพราะเค้าหอบงานมาด้วย เพราะเค้าเพิ่งเลิกงาน เอาไปไว้ที่ห้องก่อนก็ได้มั้ง หรือเผื่อจะอยากเข้าห้องน้ำ แล้วเค้าบอกว่า แบตโทรศัพท์จะหมดแล้ว ก็เลยเออๆ พาเค้าไปห้องก็ได้มั้ง เพราะมีน้องมีเพื่อนที่เป็นคนใกล้บ้านอยู่ในตึกเดียวกัน ยังไงก็ไม่ได้น่ากลัวอะไร ตอนนั้นก็ยังใส่ชุดทำงาน ซักผ้า(เครื่องซักผ้าหยอดเหรียญ) สภาพตอนนั้น คือ อีป้า ที่แบบไม่ได้คิดจะอ่อยเค้าแต่อย่างใดเลย เพราะคนใกล้บ้านเกินไป เลยไม่ได้คิดว่า จะจีบหรือชอบ เค้าก็ถามนู้นนี่นั้นไปเรื่อยเปื่อย
ระหว่างที่นั่งคุย อยู่ๆเค้าก็ลุกขึ้นเดินเข้ามาที่เรา เค้าบอกว่า ผู้หญิงที่ชวนผู้ชายขึ้นห้อง อยู่ด้วยกัน 2 ต่อ 2 ทุกคนคิดแบบนี้
แล้วเค้าก็พยายามลวงลามเรา ตอนนั้นยอมรับรับว่า ช็อคมาก ไม่ได้คิดถึงจุดนี้เลย ก็สู้นะ ไม่ได้ยอม แต่โชคดีที่ตอนนั้นเป็นเมน
แล้วเค้าก็หยุด นอนกอดเรา เราเลยบอกเค้าว่า เราไม่ได้ต้องการแบบนี้นะ ไม่ได้คิดอะไรเลย ไม่ได้อยากจะเอากับใครด้วย เค้าก็นิ่งไม่ได้ตอบอะไร
แล้วเค้าก็ตื่นตอน 6 เช้าไปทำงาน ระหว่างวันนั้น เค้าไม่ได้โทรมาขอโทษ หรือ ไลน์มาบอกอะไรเลย
จนกระทั่งเราเลิกงาน เค้าโทรมาว่า " เป็นไงบ้าง ง่วงรึเปล่า เลิกงานรึยัง ... บลาๆๆ ... พี่กำลังจะกลับบ้าน ดูแลตัวเองดีๆนะ"
แล้วหลังจากนั้นมา เค้าก็ยังโทรคุยอยู่เรื่อยๆ มานอนด้วยอยู่แบบนั้น แต่ไม่ได้ได้เกินเลย แต่ขอจับบ้าง กอดบ้าง ทำอยู่แบบนี้นานมาก เค้ามันพูดเสมอว่า เคยจะทำจริงๆ มั้ย น่าจะชินกับเค้าได้แล้วนะ 2-3 ปีแล้วที่เรายังไม่มีอะไรกัน ทั้งๆที่มันน่าไปนานแล้ว
---------------------------------------------------------พักก่อน----------------------------------------------------------------
เรารู้สึกว่า ความสัมพันธ์อะไรว่ะ ไม่เห็นมีความสุขเลย ไม่ดูแล ไม่เห็นอะไรพัฒนาเลย นานๆคุย นานๆเจอกัน
รุ้สึกว่ามันไม่จริง .............
แล้วระหว่างเราก็ อยู่แบบขาดๆหายๆ กันแบบนี้ มาตลอด เราไม่รู้ว่า เค้าคิดอะไรกับเราบ้างไหม มีใจให้เราบ้างรึเปล่า
แต่เราอะ ทำอะไรไปเหมือนคนบ้าไปแล้ว ไม่เป็นตัวเองเลย
พยายามถาม พยายามหาเหตุผล 108 พยายามเข้าใจ
แต่เหมือนเราเป็นอยู่ฝ่ายเดียว
รักข้างเดียว
เคยพยายามออกไปจากชีวิตเค้า ประมาณ 6 เดือน ไม่คุย ไม่โทร
แต่ดันเป็นเค้าที่ดึงเรากลับไปเป็นคนบ้าอีก แล้วเค้าก็เป็นเหมือนเดิม
เราควรทำยังไงดี
รักก็บอกว่า รักเถอะ ชอบ ก็บอกว่าชอบ
เล่นๆก็บอกว่า เล่นๆ
ไม่อยากล้อเล่นแล้ว เราเหนื่อย
หรือถ้าอยากมีอะไรด้วย ก็บอกตรงๆ อย่าวนเวียนกันอยู่แบบนี้
คนที่รู้สึก ข้างเดียว มันทรมาน
ไม่รู้ว่า อ่านรู้เรื่องมั้ยนะ แต่จากใจคนส่างเมา .............
เราไม่โอเคเลย เราชอบเค้าจริงๆ เราก็ไม่รู้ว่าเราชอบคนแบบนี้ไปได้ยังไง ไปชอบเค้าตอนไหน
เราควรทำยังไงดี
??????????????????????????????????????
หลงรักผู้ชายข้างบ้านควรทำยังไงดี
เราอยู่ต่างจังหวัดค่ะ ย้ายกลับมาทำงานใกล้บ้านได้ 8-9 เดือนแล้ว แต่ที่ทำงานก็ยังห่างจากบ้านประมาณ 90 กิโลเมตร เรานอนบ้านพักบริษัทบ้าง ขับรถกลับบ้านบ้าง แต่ที่ดีกว่าเมื่อก่อนคือ ได้กลับไปกินข้าวกับที่บ้านทุกอาทิตย์
เข้าเรื่องเลยนะคะ เรื่องวุ่นๆก็เกิดขึ้น เมื่อคืนไปดื่มกับพี่ที่ทำงานไปเยอะมาก ยอมรับว่าเมาแต่กลับบ้านถูก ไม่เลื้อย แต่พอตื่นขึ้นมาตอนตี 4 ดูโทรศัพท์ ว่า มีใครโทรมาบ้างไหม มีไลน์ไหม เช็คตามปกติ แต่ดันสะดุดที่เบอร์ๆ นึง แล้วเข้าไปดู OMG !! ประมาณ 20-30 สายที่โทรออก มีเวลาที่คุยกันด้วย สายแรก แล้วหลังจากนั้น ไม่ใช่แล้ว ก็เลยกดโทรศัพท์กลับไปอีกครั้งตอนตี 4 พบว่าถูกบล็อคเบอร์เรียบร้อยแล้ว
จากที่ง่วงๆ ตาสว่างขึ้นมาทันที ได้แต่ส่งข้อความไปบอกเค้าว่า " ขอโทษที่ทำอะไรไปอย่างขาดสติ"
ควรทำไงดีละทีนี้ ...............
ผู้ชายบล็อคเบอร์เราไปแล้ว แล้วจะได้คุยกันต่อมั้ย โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย อีป้า
ท้าวความไปเมื่อ 2-3 ปีที่แล้ว ตอนนั้น เรายังทำงานอยู่ในกรุงเทพ แล้วกลับกลับช่วงวันหยุด ได้รู้จักพี่ข้างบ้าน ด้วยแอพๆแอพนึงซึ่งเพื่อนที่ทำงานเป็นคนสมัครให้ ตอนนนั้นกลับบ้าน แล้วมีเวลา อยู่ๆ พี่เค้าก็ทักเข้ามาคุย ก็เลยรู้ว่าเค้าอยู่บ้านติดกับเราแค่นี้เอง เค้าบอกพิกัดบ้าน ทำงานอะไร บอกสถานะว่าเป็นพ่อหม้ายลูกติด 1 ที่ย้ายมาอยู่ซอยใกล้บ้าน แต่เราก็ยังไม่ได้เจอกันแบบตัวเป็นๆนะ พอเรากลับไปทำงาน ก็ยังได้คุยกัน แล้วด้วยงานที่เค้าทำ เค้าจะต้องเดินทางบ่อย แล้วอยู่มาวันนึง เค้าก็ขึ้นมาทำงานที่กรุงเทพ
เค้าก็บอกเราว่า " นี่ๆ ผมมาทำงานแถวนี้นะ มาเจอกันไหม "
ด้วยความที่คิดว่า เค้าเป็นพี่ข้างบ้าน คนแถวบ้านเรารู้จัก บ้านติดกันขนาดนั้น ก็ไม่ได้คิดว่า เค้าจะคิดอะไรไม่ดีกับเราหรอก
แถมหน้าตาเราก็ไม่ได้สวยอะไร หรือ คิดไปในทางชู้สาวอะไรเลย
ตอนนั้นเค้ามาทำงานแถวพระราม 2 เราอยู่ลาดพร้าว ตอนนั้นเราเพิ่งงาน กำลังกลับห้อง พอรู้ว่าเค้าอยากเจอ ก็บอกเค้าว่า มาแถวที่เราอยู่สิ
ถ้าจะให้เรานั่งรถไปแถวที่เค้าอยู่อ่ะ ไม่ไปแล้ว ไว้เจอกันตอนเรากลับบ้านก็ได้ หรือถ้าคราวหน้าคุณขึ้นมากรุงเทพ ค่อยนัดเจอกันก็ได้
แล้วเค้าก็บอกว่าโอเค ค่อยรอบหน้าก็ได้ แต่ตอนนั้นเราก็แซวเค้านะ ว่า โห... ต้องรอรอบหน้าเลยเหรอ เป็นผู้ชายนั่งรถมาสิ จากพระราม 2 มาลาดพร้าวไม่ไกลหรอก แปปเดียว แซวไป คิดว่าเค้าคงไม่มาหรอก ผ่านไปประมาณ 1 ชม. เค้าโทรมาบอกว่า อยู่ปากซอยที่เราอยู่ มารับด้วย จะพาไปไหนก็พาไป
เค้าไปไม่ถูกแล้ว
ด้วยความที่เราคิดว่า เค้าเป็นเพื่อนบ้าน ให้ความสนิทสนม ก็พาไปที่ห้องก่อน เพราะเค้าหอบงานมาด้วย เพราะเค้าเพิ่งเลิกงาน เอาไปไว้ที่ห้องก่อนก็ได้มั้ง หรือเผื่อจะอยากเข้าห้องน้ำ แล้วเค้าบอกว่า แบตโทรศัพท์จะหมดแล้ว ก็เลยเออๆ พาเค้าไปห้องก็ได้มั้ง เพราะมีน้องมีเพื่อนที่เป็นคนใกล้บ้านอยู่ในตึกเดียวกัน ยังไงก็ไม่ได้น่ากลัวอะไร ตอนนั้นก็ยังใส่ชุดทำงาน ซักผ้า(เครื่องซักผ้าหยอดเหรียญ) สภาพตอนนั้น คือ อีป้า ที่แบบไม่ได้คิดจะอ่อยเค้าแต่อย่างใดเลย เพราะคนใกล้บ้านเกินไป เลยไม่ได้คิดว่า จะจีบหรือชอบ เค้าก็ถามนู้นนี่นั้นไปเรื่อยเปื่อย
ระหว่างที่นั่งคุย อยู่ๆเค้าก็ลุกขึ้นเดินเข้ามาที่เรา เค้าบอกว่า ผู้หญิงที่ชวนผู้ชายขึ้นห้อง อยู่ด้วยกัน 2 ต่อ 2 ทุกคนคิดแบบนี้
แล้วเค้าก็พยายามลวงลามเรา ตอนนั้นยอมรับรับว่า ช็อคมาก ไม่ได้คิดถึงจุดนี้เลย ก็สู้นะ ไม่ได้ยอม แต่โชคดีที่ตอนนั้นเป็นเมน
แล้วเค้าก็หยุด นอนกอดเรา เราเลยบอกเค้าว่า เราไม่ได้ต้องการแบบนี้นะ ไม่ได้คิดอะไรเลย ไม่ได้อยากจะเอากับใครด้วย เค้าก็นิ่งไม่ได้ตอบอะไร
แล้วเค้าก็ตื่นตอน 6 เช้าไปทำงาน ระหว่างวันนั้น เค้าไม่ได้โทรมาขอโทษ หรือ ไลน์มาบอกอะไรเลย
จนกระทั่งเราเลิกงาน เค้าโทรมาว่า " เป็นไงบ้าง ง่วงรึเปล่า เลิกงานรึยัง ... บลาๆๆ ... พี่กำลังจะกลับบ้าน ดูแลตัวเองดีๆนะ"
แล้วหลังจากนั้นมา เค้าก็ยังโทรคุยอยู่เรื่อยๆ มานอนด้วยอยู่แบบนั้น แต่ไม่ได้ได้เกินเลย แต่ขอจับบ้าง กอดบ้าง ทำอยู่แบบนี้นานมาก เค้ามันพูดเสมอว่า เคยจะทำจริงๆ มั้ย น่าจะชินกับเค้าได้แล้วนะ 2-3 ปีแล้วที่เรายังไม่มีอะไรกัน ทั้งๆที่มันน่าไปนานแล้ว
---------------------------------------------------------พักก่อน----------------------------------------------------------------
เรารู้สึกว่า ความสัมพันธ์อะไรว่ะ ไม่เห็นมีความสุขเลย ไม่ดูแล ไม่เห็นอะไรพัฒนาเลย นานๆคุย นานๆเจอกัน
รุ้สึกว่ามันไม่จริง .............
แล้วระหว่างเราก็ อยู่แบบขาดๆหายๆ กันแบบนี้ มาตลอด เราไม่รู้ว่า เค้าคิดอะไรกับเราบ้างไหม มีใจให้เราบ้างรึเปล่า
แต่เราอะ ทำอะไรไปเหมือนคนบ้าไปแล้ว ไม่เป็นตัวเองเลย
พยายามถาม พยายามหาเหตุผล 108 พยายามเข้าใจ
แต่เหมือนเราเป็นอยู่ฝ่ายเดียว
รักข้างเดียว
เคยพยายามออกไปจากชีวิตเค้า ประมาณ 6 เดือน ไม่คุย ไม่โทร
แต่ดันเป็นเค้าที่ดึงเรากลับไปเป็นคนบ้าอีก แล้วเค้าก็เป็นเหมือนเดิม
เราควรทำยังไงดี
รักก็บอกว่า รักเถอะ ชอบ ก็บอกว่าชอบ
เล่นๆก็บอกว่า เล่นๆ
ไม่อยากล้อเล่นแล้ว เราเหนื่อย
หรือถ้าอยากมีอะไรด้วย ก็บอกตรงๆ อย่าวนเวียนกันอยู่แบบนี้
คนที่รู้สึก ข้างเดียว มันทรมาน
ไม่รู้ว่า อ่านรู้เรื่องมั้ยนะ แต่จากใจคนส่างเมา .............
เราไม่โอเคเลย เราชอบเค้าจริงๆ เราก็ไม่รู้ว่าเราชอบคนแบบนี้ไปได้ยังไง ไปชอบเค้าตอนไหน
เราควรทำยังไงดี
??????????????????????????????????????