คือเราคบกับแฟนมาได้สามปี ชีวิตดีมากจากไม่มีอะไรเลย เค้าช่วยเราได้ทุกอย่างแต่เรื่องมันมีอยู่ว่าเราเค้ามีลูกติด อันนี้ก้อไม่ได้เป็นอุปสรรคอะไรนะ
แต่บ้านเค้าอยู่กันหลายคนซึ่งมันก้อคือปัญหาของเราเองที่มันเก็บกดมานาน เลยชวนเค้าออกมาข้างนอกชวนเท่าไรเค้าก้อลังเลไม่กล้าออก หวงคนที่บ้าน
ซึ่งมันก้อดีนะที่เปนผช ที่รักครอบครัว รักลูก รักน้อง รักยาย วันหนึ่งเราเลยแอบเค้าเล่นแอ๊ปที่มันหาคู่ เราเลยเห้นว่าเค้าตัวคนเดียวไม่ต้องวุ่นวายกะใคร
ตอนนั้นเราก้อคิดได้แค่นั้นแหละ ไม่คิดอะไรเลย เลยตัดสินใจเลิกกับเค้า เค้าก้อตามเรากลับไปตลอดจนผ่านไป ปี 1 เค้าเหมือนมีคนคุยใหม่
แต่เราอยากกลับไปหาเค้า แต่มันก้อสายไปแต่ตัวเค้าเองก้อลังเล ว่าจะยังไง เค้าก้ออยากลองคบคนใหม่ดูบ้าง คือมันเป็นความผิดพลาดที่ไม่ได้อยากให้เกิดขึ้นเลย ถ้าวันนั้นชั้นคิดดีกว่านี้คงไม่เป็นแบบนี้ แหละชั้นก้อเข้าใจนะว่า ไม่มีผู้ชายคนไหนจะมารับเรื่องแบบนี้ได้ สุดท้ายชั้นก้อไม่เหลือใครเลย เป็นดังที่เพื่อนได้เตือนแต่แรกแร้ว