เราอัดอั้นใจมาตลอด15ปี ตั้งแต่เราเกิดมาเราทำตามที่พ่อ แม่ พี่ บอกทุกอย่างช่วยงานบ้าน เอาปลาไปขายในตลาด เวลาเราทำพลาด ทุกคนก็ชอบซ้ำเติมเรา พอเราขึ้นม.ต้น เราก็มีเพื่อน บางครั้งเราก็ทำการบ้านที่ครูสั่ง แม่เราก็จะใช้เราทำนู้นทำนี่ตลอด ตอนนั้นพี่เราท้องตอนเรียน มหาวิทยาลัย เราก็ต้องดูแลหลานตลอด ปล.หลานฝาแฝด จนคนอื่นคิดว่าเป็นลูกเรา เราเป็นน้องคนเล็ก พี่กับเราห่างกันเป็น10 ปี เราก็โดนใช่ตลอด เราไม่มีเวลาเหมือนเด็กคนอื่นหรอก วันก็ต้องทำนู้นทำนี่ตลอด พอขึ้นม.2การบ้านก็เยอะ เรียนหนักขึ้น เราไม่ได้มีโทรศัพท์เหมือนคนอื่นนะ เวลาครูให้ทำอะไรก็ต้องโทรศัพท์เพื่อน แล้วเราเริ่มมีปัญหากับเพื่อน เราทำงานไม่ได้ เราขอให้พ่อแม่ซื้อให้ แต่เขาก็ไม่ซื้อ เราเลยต้องเก็บเงินเอง เราได้เงินไปวันละ50 บาท ตั้งเเต่ม.1-ม.3 เราไม่ได้กินข้าวเช้าที่บ้านเพราะต้องรีบทำงาน แล้วไปโรงเรียน บางวันเราก็อด คือที่ต้องมีโทรศัพท์เพราะครูให้เข้ากลุ่มไลน์ เเล้วไม่มีโทรศัพท ์ เราต้องซ้อมแข่งวิชาการด้วย เรากลับบ้านไปก็เพลีย ครูซ้อมให้เราหนักมาก เลิกเรียนก็ไปซ้อมถึง2ทุ่ม เเม่ก็ด่า พอเราเถียงแม่ก็ตี พี่เราพาไปฮ่องกง เราไปเจอโลกใหม่ๆ เราอยากออกจากโลกที่ พ่อเเม่ กับพี่สร้างให้ เราอยากหนีออกมา อยากเป็นอิสระ เวลาเราทำงานพลาด เราก็โดนตีตลอด โดนด่าโดนว่าตลอด เราอยากออกมา เราไม่ไหวเเล้ว อยากหนีออกมาให้ไกลๆ เราไม่รู้จะทำยังไง เราเหนื่อย เราจะทำยังไงดี อยากให้ทุกคนช่วยตอบที ว่าเราต้องทำยังไง
My FAMILY ช่วยตอบที อย่าเลื่อนผ่านไป